Alle berichten van Monique Tijmes

Dansen in de regen

Jawel, we zijn er nog hoor! Soms gaat het leven zomaar zijn gangetje en heb je niet echt wat om over te schrijven, toch? We zijn inmiddels al weer een paar weken thuis, na een veel te warme zomer in Nederland. Maar ach, hier is het net zo goed warm, alleen maakt een huis met airconditioning en een veel lagere luchtvochtigheid het allemaal wel een stuk draaglijker. En dat was vooral voor Albert heel fijn, de pijn zakte zelfs onderweg naar huis al. We brachten een nacht door in de Pyreneeën, waar we kwijlend over de Col de Portalet naar ons hotel reden. Bizar mooi is het daar, we gaan volgend voorjaar echt een paar dagen terug!

De fiestas in ons dorp verliepen voor ons rustig, heel rustig. Dit jaar geen hooggespannen verwachtingen voor een grote barbecue, dus ook geen leuke gekleurde lampjes over ons hele terras en tijdens de optocht was een groot deel van onze Spaanse vrienden ook uit het dorp vertrokken. Vanwege rouw of andere redenen, maar we misten ze wel. De dagen kabbelen hier lekker voort en buiten wat boodschappen, een stukje toeren en een avondje plonzen in de prachtige nieuwe Playa Termal in Baños de Fortuna deden we niet veel bijzonders. Hoeft ook eigenlijk niet toch?

Als ik tegenwoordig de bladen lees en op Facebook kijk, lijkt het leven van velen toch echt zo ontzettend aan elkaar te hangen van leuke feestjes, spannende uitjes, vrolijke vakanties en weet ik wat nog meer. Het hoort zo, lijkt het wel en laten we eerlijk zijn, het is ook best leuk om allemaal te zien en te plaatsen. Maar soms is de koek toch wel een beetje op? Wij doen zelf vaak vrolijk mee hoor. Reisje hier, vakantie daar, etentje zus, dagje uit zo, allemaal superleuk om ook de wereld te laten zien dat je blij en tevreden bent. Maar eigenlijk zijn we dat hier gewoon thuis op ons terrasje ook wel. En zelfs binnen bij de TV vinden we het vaak prima. Maar ja, om dat nou steeds te delen? Wordt een beetje saai. Maar saai is ook weleens lekker!

Kopje koffie op Schiphol, 22 mei 2008 🙂

De afgelopen dagen waren niet saai trouwens, integendeel! We genoten van het bijzonder aangename gezelschap van onze Amsterdamse vrienden Corry, Wijbe, Tineke en Cor. Met de eerste twee gaan we inmiddels ruim tien jaar terug, toen we op Schiphol afspraken om even een kop koffie samen te drinken achter de douane, voor onze vakanties naar de USA. We ´kenden´ elkaar van het Alles Amerika-forum, waar we nog steeds een flink aantal vrienden en kennissen van over hebben gehouden (ha, ondanks de strubbelingen met wat anderen daar). Pas afgelopen mei ontmoetten we voor het eerst hun buren Tineke en Cor, op de camping in Isla Plana, hier een uurtje of anderhalf vandaan. We hadden al vaak over hen gehoord, want als je zowel in het dagelijkse leven als op vakantie beetje buurtjes bent, dan klikt het echt! En wij snappen dat nu helemaal, want ook wij vinden hen superlief.

Enfin, zij kwamen dus woensdagmorgen en gingen donderdagavond weer weg. Twee dagen vol gezelligheid, verhalen, veel gelachen, heerlijk gegeten bij El Fielato en bij Las Palmeras en thuis happen en snappen aan de grote ronde tafel op onze veranda. Alles zeer voor herhaling vatbaar en wij zullen ook best nog eens naar hen gaan daar aan de kust. Het hotel waar we in mei een paar dagen verbleven was zeker de moeite waard en we moeten daar ook nog wat restaurantjes mee gaan keuren. En Albert heeft hen heel veel natuur in onze omgeving laten zien, maar is ook nog lang niet klaar 🙂

We troffen het nog met het weer, want vandaag is de grote omslag. We werden wakker bij een hele dreigende, bijna zwarte lucht en kregen een geweldige regenbui van wel 10 minuten cadeau. Maar daar blijft het de komende dagen vast niet bij. De waarschuwingen vliegen ons om de oren en de voorspellingen zien er heftig uit. De Gota Fría, tegenwoordig ook DANA genoemd, lijkt niet uit te kunnen blijven, alleen blijft het altijd lastig waar die enorme buien gaan vallen en wat ze gaan veroorzaken. We hebben er hier pas één keer een meegemaakt met veel schade, in 2014, maar daar zit je echt niet op te wachten hoor. <verslag 2014>

De DANA staat bij de mensen beter bekend met de oude term “gota fria”, een term die komt van de vertaling van het Duitse woord “Kaltlufttropfen”, waarvan de vertaling bij benadering “vallende koude lucht” is terwijl de “gota fría” letterlijk “koude druppel” is.

De term “gota fría” is vervangen door de meer wetenschappelijke term DANA wat een afkorting is van Depresión Aislada en Niveles Altos. Het is dus vrij normaal in de weerberichten de term DANA te zien maar in de volksmond wordt nog steeds gesproken over de “gota fría”.

Het weerverschijnsel gaat gepaard met zeer hevige regenval en storm, vaak met windsnelheden tussen de 100 en 200 km/u. Door de grote hoeveelheid regen en in dit geval ook sneeuw neemt ook de temperatuur af. Een DANA is normaal gesproken van korte duur maar is wel kort maar krachtig.

De DANA is een meteorologisch verschijnsel dat zich in de herfst in het westelijke Middellandse-Zeegebied afspeelt, met name langs Valenciaanse kust en op de Balearen eilanden.

De DANA vindt in principe altijd plaats na de zomermaanden aangezien er een warme zee lucht nodig is die met koude lucht moet botsen. De overschakeling van de zomer naar de herfst is weliswaar de tijd van het jaar dat de effecten van de DANA het meest te merken zijn.

Weerexperts zeggen echter dat een “gota fría” of DANA ook onder de juiste omstandigheden kan plaatsvinden gedurende andere jaargetijden. In de winter en lente valt de regen en storm van een DANA echter niet zo op terwijl het toch klimatologisch bewezen is dat dit veroorzaakt wordt door een DANA.

Vanaf vanavond schijnt het alle kanten op te kunnen gaan, dus wij maken ons op voor een rustig weekend thuis. Jammer genoeg net een weekend waar geen Formule 1 wedstrijd in valt, want daar kunnen we enorm van genieten. Maar vooruit, er valt altijd nog wat te haken, Albert zit druk amandelen te kraken en ik heb weer een fijn boek klaar staan. Ik heb in geen jaren zoveel gelezen als de afgelopen zomer en moet me soms echt losrukken van mijn boek (allemaal digitaal trouwens hoor). Als kind las ik al de etiketten van de blikken en na wat rustigere jaren, ben ik weer helemaal terug bij waar ik ooit was.

Enne … er komen toch weer wat reisblogjes aan hoor. Mensen schijnen het te missen, ik heb de laatste weken al een paar keer de vraag gekregen of we dit jaar geen lange vakantie hebben. Nee, na Australië, Amerika en Scandinavië, vonden we het weleens tijd om gewoon rustig te genieten van onze fijne plekken in Nederland en Spanje. Het vakantiebudget zit in een nieuwe keuken, waar we jarenlang plezier van hopen te hebben en wij houden het eens een tijdje op korte tripjes in eigen land. Hou het in de gaten, want over een ruime week gaan we naar Extramedura en een beetje naar Portugal. Stay tuned!

We mogen niet klagen (toch?)

Tante gezellig op visite

Ha, maar we doen het toch! Net als bijna heel Nederland steunt en kreunt onder een alles verzengende hitte deze zomer, doen wij dat ook. Het is toch bizar he? Zoveel weken zon, hoge temperaturen, enorme droogte, woestijntoestanden.

Wij dachten dit jaar eens onder de bloedhete Spaanse zomer uit te komen en in Nederland wat actiever te kunnen zijn, omdat het hier toch over het algemeen best lekker weer kan zijn. We waren wel wat huiverig na de slechte weken met veel Lees verder We mogen niet klagen (toch?)

Een fietstochtje langs de Moezel

Zwarte Piet ging eens fietsen, toen klapte zijn band …. dat deuntje zit steeds in mijn hoofd! Nee, dames en heren, deze keer geen herhaling van de pech in Mazarrón een paar weken geleden, maar toch wel weer een akkefietje.

Na een heerlijke avond met een fles lekkere Elblinger witte wijn op het balkon van ons appartement, cadeautje van de gastvrouw, sliepen we weer als roosjes Lees verder Een fietstochtje langs de Moezel

Vanuit Cochem aan de Moezel

Ja ja … de hele dag op pad geweest, net als gisteren. En nog steeds niet op de fiets gezeten, we verzamelen nog moed. Gisteren was het nog aardig frisjes en hielden we het bij wandelen door het stadje en een rondvaart, vandaag wilden we toch graag naar Koblenz om wat kleding te gaan scoren. Gelukt! Nadat we gisteren al een vest voor Albert en leuke schoentjes voor mij hadden gevonden, gingen we vandaag los. Vier jurken, een top en een zwik ondergoed voor mij en voor Albert vier mooie polo´s. Niet duur en mooie kwaliteit, we zijn weer tevreden. We lieten ons zowel in Cochem als in  Koblenz ook nog rondrijden met het plaatselijke toertreintje. 

Lees verder Vanuit Cochem aan de Moezel

Een anders dan anders vakantie

Na drie lange reizen, Australië, Amerika en Scandinavië, besloten we vorig najaar al dat dit we het dit jaar anders aan zouden gaan pakken. Meer tijd rondom ons eigen plekje in Spanje, met ruimte om ook weer eens wat vrienden te ontvangen en een paar korte tripjes,  die we dan dit jaar de vakantie noemen. Ha, alsof we ooit wat anders doen, maar toch, van huis voelt toch anders. We gingen pas al een paar dagen naar de Spaanse Lees verder Een anders dan anders vakantie