Categorie archief: Overpeinzingen

We mogen niet klagen (toch?)

Tante gezellig op visite

Ha, maar we doen het toch! Net als bijna heel Nederland steunt en kreunt onder een alles verzengende hitte deze zomer, doen wij dat ook. Het is toch bizar he? Zoveel weken zon, hoge temperaturen, enorme droogte, woestijntoestanden.

Wij dachten dit jaar eens onder de bloedhete Spaanse zomer uit te komen en in Nederland wat actiever te kunnen zijn, omdat het hier toch over het algemeen best lekker weer kan zijn. We waren wel wat huiverig na de slechte weken met veel Lees verder We mogen niet klagen (toch?)

Angstige wereld

brussel

Vanmorgen om 9 uur stond er een afspraak met Securitas Direct, het bedrijf waar wij onze alarminstallatie van hebben. Ze hadden zichzelf gemeld, omdat ze vonden dat we de laatste tijd diverse keren een alarmmelding hadden gekregen aan de achterkant van het huis die zich ook nog eens bleef herhalen. En dat klopt, aan die kant van ons huis zitten, zoals rondom, sensoren die alle beweging rond het huis signaleren en melden als het alarm aanstaat. Ook ´s nachts, als wij Lees verder Angstige wereld

Gedaan die feestdagen

Joepie, het is voorbij en het gewone leven kan weer beginnen. Mocht ik je zijn vergeten met een gelukkig 2016 te wensen dan heb je pech, ik stop ermee. Niet dat ik het je niet gun of zo, maar eens moet je gewoon stoppen en doorgaan met de dagelijkse beslommeringen.

49

Weer gewoon een boterham met wat beleg en ´s avonds een aardappeltje, groente en een stukje vlees. Mijnes eigenste pens kwam in de verdrukking van al dat lekkers wat hier op de May (Made, Nederland) te koop was. En wat hebben de keukenprinsen en -prinsesjes het hier makkelijk zeg. Kant en klaar diners zo uit het pak de oven in en happen met de familie of langskomende vriend of vriendin. Natuurlijk, een menig keukenwerker stond met de handjes in het haar omdat lezen van handleidingen nu niet de sterkste kanten zijn van menigeen.

Ouwehands Dierenpark 2015 3

Zo kwam mij ter ore over een donkerharige dame die van manlief een Airfryer had gekregen. Ik moet hier wel eerst even uitleggen zeker, wat een Airfryer is??  allei, effekens heel kort, das een pan die met hete lucht je eten opbakt. Wij hebben er zelfs twee,  1 op de May  en 1 in Macisvenda die we heel veel gebruiken. Nu had die donkerharige dame ook gehoord dat je er frietjes in kon bakken ………..natuurlijk kan dat heel goed zelfs, doos……….Gaat de domheid van dienst vragen op smoelenboek hoeveel liter frituur olie ze erin moet gieten wat ze kan geen streepje ontdekken.

afvallen60

 

Geef mijn kluifjes maar aan fikkie…gedaan die feestdagen we gaan weer op de gewone toer alhoewel ik blijf profiteren van de lekkere dingen. Alleen iets gezonder en zonder al dat overheerlijke spijs. Gewoon een boterham met een licht stukje beleg, een karig lunch hapje en een licht diner in de avond. Vanaf vandaag kijk ik weer naar mijn die-eet en ga wat meer sporten, ga niet meer met de lift naar boven of beneden en pak gewoon de trap.

Ja, lieve spontaan reagerende blogbekijkers, ik ga er tegenaan, pak toch een paar goede voornemens mee. Nee, ik durf ze hier niet te plaatsen omdat ik weet dat vele meelezen en dan extra gaan letten op Albertje Kretiek Himself als hij weer een hapje neemt van iets lekkers.

animaatjes-amerika-64748

 

Joepie. het is voorbij het gewone leven kan weer beginnen. We blijven nog effekens op de May en gaan dan weer naar Spanje voor een paar weken. Rijden dan naar Madrid en vliegen vandaar naar de Joe naait et steeds om  daar een bietje rond te toeren. Zelfs voor jullie houden wij weer een opschrijfboekje bij met plaatjes van ons doen en laten daar.

rtusalogo
Blog USA

 

Natuurlijk, wie ons kent, er staat al een website online waarop te zien is wat we gaan doen…….dus beste knoppekastkijkers denk maar zo …..als Albertje geniet mogen jullie meekijken hahaha

alberto

Allemaal de garoeten van Gullie eigenste overgewichtige Albertje Kretiek Himself vanuit Dos Palmeras Made

Van 2015 naar 2016

 

2016

 

Het jaar 2015 is morgen alweer voorbij, mijn ouders hebben echt gelijk hoor, als je ouder wordt, lijken de jaren korter te worden. In een poging om een soort jaaroverzicht te maken, zat ik net wat oude blogs van dit jaar door te lezen. Dat wordt het dus niet, ik ga mezelf niet herhalen.

Wat we me wel trof, waren de reacties van twee lezeressen, die me in een blog in februari vertelden dat zij zoveel plezier aan het lezen van onze blog en die van andere bloggers beleven, omdat ze zelf aan huis of zelfs aan bed gekluisterd zijn. Dat ze door onze verhalen een stukje meebeleven van hoe het is om te reizen, om te genieten van het leven in een mooi, warm land en om gewoon een stukje afleiding te hebben.

Wat fijn om zo mensen een plezier te kunnen doen, daar sta ik gewoon niet zo vaak bij stil. En ik word er ook een beetje stil van, want wat zijn wij gezegende mensen in vergelijking met veel anderen. Alberts ongeluk en de ziekte die hij daar aan over heeft gehouden, heeft ons leven een wending gegeven die ons erg verrijkt heeft. We kozen voor zijn gezondheid voor Spanje, maar het brengt ons zoveel meer dan alleen warmte. Vriendschap, een nieuwe taal, cultuur en begrip voor anderen die hun land, huis en haard hebben moeten achterlaten in totaal andere omstandigheden bijvoorbeeld. Die ook een nieuw leven moeten opbouwen in een ander land, maar dat moeten doen met vele malen minder dan dat wij hebben.

De luxe om naast dat mooie huis in het knusse Macisvenda ook nog een appartement te hebben en te kunnen houden in mijn geboortedorp, waardoor we vaker en langer in Nederland kunnen zijn en genieten van onze vrienden en kennissen, maar vooral ook van ons gezin. Wat voelden we ons rijk de afgelopen week met al onze kinderen en natuurlijk de twee kleintjes die kwamen logeren. We zijn een samengesteld gezin, maar al onze kinderen kunnen het goed met elkaar vinden en wij met hen allemaal. Een zegen! Misschien beseffen wij het meer of zeggen we het vaker tegen elkaar dan andere mensen, omdat we weten wat verliezen is, maar wij zijn soms net papegaaien. Wat hebben we het goed hè? Jullie weten niet hoe vaak we dat tegen elkaar zeggen!

En dan ook nog een nieuwe reis in het vooruitzicht. Toch weer naar Amerika, waar we zoveel hebben gezien en gedaan en waar we altijd met zoveel plezier over praten, denken en op terugkijken. Ons hart klopt sneller bij het vooruitzicht en we hopen daar weer heel veel over te kunnen gaan bloggen, zodat we anderen daar ook weer in kunnen laten delen.

Morgen luiden we 2015 uit met Bram en Trees, die dit jaar voor het eerst de jaarwisseling vieren zonder hun kinderen. Het went hoor en wij kunnen jullie heel goed opvangen, vraag maar aan Jack en Ina hoe we dat doen, want die komen morgen ook nog wel even gedag zeggen. Belangrijke mensen in ons leven, familieleden waar we altijd op kunnen bouwen en vertrouwen. En zo zijn er ook nog wel een aantal vrienden in ons leven waar we altijd bij terecht kunnen.

We rollen deze weken van de ene afspraak in de andere en zijn blij dat we met onze emigratie nooit onze schepen helemaal achter ons verbrand hebben en ook in Nederland nog een fijn netwerk hebben. We genieten van alles en vooral ook van de rust die we tussendoor kunnen nemen hier op de May. We rollen 2016 in Nederland in en gaan pas over een paar weken terug naar Spanje, waar we dan ook weer naar uitkijken. Want thuis is nog steeds daar, tussen de amandelen en olijven, op onze berg.

Beste mensen, bedankt voor jullie reacties en aandacht in 2015. Albert en ik wensen iedereen een prachtig, gezond en gelukkig 2016 toe. Liefs!