Categorie archief: Vakantie

Terug op het tijdelijke nest

Dag Scandinavië, dag lieve buurtjes, dag geweldige elandjes, we zijn weer terug van een mooie reis! Tijd om weer gewoon ons gewone blog te openen.

We blijven nog een paar dagen in Made, waar de wasmachine overuren draait en weer de nodige boodschappen voor Spanje worden ingeslagen. Dan gaat het met gezwinde spoed terug naar huis, ook weer heel veel zin in hoor, we zijn al vanaf eind april op pad. Door de zwangerschap van Saskia weten we nu al dat we over een paar maanden weer een tijdje hier zullen zijn, maar nu willen we echt naar huis!

We verwachten al heel snel bezoek uit Nederland, want Thea en Henny komen met maar liefst zes kinderen (eigen, bonus en aanhang) in het huis van Ineke en Kees logeren en omdat dat niet alles kan herbergen,  logeren er twee bij ons. Het wordt een intensieve week, want Jesse en Bob hebben allebei een ernstige stofwisselingsziekte en daardoor heeft het gezin best wat hulp nodig. Natuurlijk gaan we hen die bieden en proberen we er een onvergetelijke week van te maken. De kinderen vliegen voor het eerst en het is allemaal best heel erg spannend. Speciale assistentie bij Transavia is geregeld, net als een extra huurauto van Car Rental Hondon Alicante (kijk eens op de site, ook ons projectje van de laatste tijd) om iedereen mee te kunnen krijgen en de zon werkt in Spanje eigenlijk altijd wel mee. De jongens vinden het maar spannend, ze weten pas sinds donderdag (doordat Hendrika alvast spullen ging ophalen) dat het dit jaar geen Ameland maar Spanje wordt. Maar toen ze hoorden dat ze naar die mensen uit Spanje gingen waar ze mee in de theetuin waren afgelopen najaar, was het vertrouwen gewekt en kregen ze er zin in. Lief!

Ondertussen loopt ook hier op de May de spanning op, want Ceceline en Walther gaan met Annouk, Merijn en Vera naar Amerika. De eerste twee hebben hun VWO- en HAVO-diploma deze week mogen ophalen en niets staat hen nog in de weg. We hebben de hele reis samen met hen voorbereid en staat ze met raad en daad bij. Zo nog maar eens lekker uit eten om de laatste details te bespreken en dan zijn ze er volgens mij helemaal klaar voor.

Woensdag kregen we een enthousiaste foto gemaild van Hans (voor de oude volgers, Hans en Grietje aka Janny gingen in 2009 met ons naar Amerika en vorig jaar maakten we voor hen een gezinsreis) die van de kinderen een prachtig reisplan kreeg voor zijn 59e verjaardag om samen voor de 60e naar USA/Canada te gaan. Natuurlijk ook weer een project gemaakt in Casa Dos Palmeras en gedeeltelijk in de camper in Noorwegen 🙂 Als die het gaan regelen, komt het wel goed volgens Hans, dan durft hij het wel aan.

En wij? Wij plannen voorlopig geen enkele vakantie meer, als we gaan, dan zal het waarschijnlijk lekker hier in Nederland worden en af en toe een uitstapje in eigen land. Liefst mét fietsen, want dat is echt wel een schot in de roos geweest. Ze moeten nu een paar maandjes op ons wachten, want in de zomer wordt het te druk en te warm om er veel mee te doen in Spanje, maar ik hoop dat ze wel mee gaan overwinteren na ons najaarsverblijf hier!

Voor wie ons gaat missen na het Scandinaviëblog, blijf maar lekker hier hangen, we blijven zo af en toe wel wat verhaaltjes delen.

Het vakantiegevoel borrelt weer op

 

Bij het openen van het blog, zie ik dat het zowel in onze Nederlandse ´woonplaats´ als thuis in Macisvenda maar 11 graden is. Dan zitten we hier in Navarra, in het noordwesten van Spanje, met 15 graden niet eens zo slecht. En dat zitten we sowieso niet in hotel Venta de Etxalar, wat bekroond is met een 9,2 op Booking.com. In het bos, met een kabbelend riviertje naast ons en vlak langs de doorgaande weg naar Lees verder Het vakantiegevoel borrelt weer op

Vakantieplannen voor 2017

Scandinavië 2017

Jawel, er is wéér een nieuw blog. Geen zorgen hoor, je zit hier voorlopig goed, maar voor de vakantie van 2017 zijn de plannen inmiddels gemaakt. We zijn er weer vroeg bij, maar dat doen we nu eenmaal graag. Des te langer is de voorpret en het is dan ook al vroeg duidelijk wanneer we waar zullen zijn, zeg maar even makkelijk. Al in Nederland hebben we informatie ingewonnen voor de huur van een camper voor volgend jaar, niet in de USA, maar gewoon in Europa.

De afgelopen week is het hier bloedjeheet geweest en hebben we veel gewerkt in huis en tuin, maar terwijl Albert met plezier naar diverse wedstrijden van het EK voetbal kijkt (hij mist Nederland niet trouwens), heb ik Lees verder Vakantieplannen voor 2017

We gaan er even tussenuit

met-de-auto-op-vakantie

Het zal onze lezers vast niet ontgaan zijn dat we overmorgen weer op vakantie gaan. Voor deze reis is een compleet blog gemaakt en zelfs een apart blog voor de foto´s. Dat laatste zal op een gegeven moment ons nieuwe ´thuisblog´ worden, maar voor het zover is, zal er nog heel wat water door de Amer gegaan zijn. Maar voor nu laten we jullie alvast weten, dat we voorlopig te volgen zijn via www.tijmesusa.com.

Hasta pronto.

Op vakantie met de Sarah´s

complete groep

Bijna 50 zijn we, schoonzus Trees en ik. Trees moet nog 17 nachtjes slapen, ik nog (even de kalender erbij!) maar liefst 49. Maar toch stond de hele week in het teken van de Sarah´s. Samen met onze kinderen, aanhang en kleinkinderen vierden we alvast maar het heugelijke feit, omdat we na de schoolvakanties maar moeizaam het hele spul nog bij elkaar kunnen krijgen, zeker niet voor meerdere dagen. Bovendien moeten wij vanuit Spanje komen en moet Andy invliegen uit Engeland, dus kozen we voor de mooie maand augustus. En óf we goed gekozen hebben. Op een miezerige dinsdag na, troffen we het geweldig met het weer!

We kozen voor de vakantiehuizen van de Familie Versantvoort in Handel, een stukje ten noorden van Eindhoven, in de mooie Brabantse Peel. Het grootste huis van de vijf is het Heerenbosch en met maar liefst 10 slaapkamers, elk met eigen badkamer, was het een schot in de roos. Ieder zijn eigen plekje om te slapen en te badderen en verder vooral veel comfort. Grote banken, lekkere stoelen, een enorme eettafel en nog een aparte speelkamer met tafels, stoelen, een flipperkast, tafelvoetbalspel, sjoelbak en een kast vol spelletjes. Buiten in de schuur stonden kinderfietsen, skelters met aanhanger en nog veel meer leuke dingen. Er was een trampoline, een glijbaan, een jeu de boelebaan en een tafeltennistafel en er waren ook doeltjes om te voetballen. Ook aan terrasmeubilair geen tekort, al sjouwden we vanwege de schaduw nog weleens het een en ander van de ene kant naar de andere kant van het huis.

Maandagmiddag rond 4 uur kwamen we gelijk met Bram en Trees aan bij het huis, maar we waren duidelijk niet de eersten die binnen waren geweest. Overal hingen ´50´´s en ´Sarah´s´ en zelfs op onze slaapkamerdeuren stond al duidelijk dat Sarah achter deze deur haar dutje deed (dankbaar gebruik van gemaakt af en toe!). De bedden waren opgemaakt en dat kostte wel wat extra, maar het is ook wel erg fijn binnen komen. Tussen vijf en zes druppelde iedereen binnen en na koffie met appeltaart en het cadeautjesfestijn was er ´s avonds een uitgebreide barbecue, prima verzorgd door A-Z BBQ. Als we één wanklank mogen noemen, waren het de wespen, maar dat schijnt deze week een algemeen probleem te zijn. Barbecuechefs Peet en Berry mogen hier even apart genoemd worden, niet alleen door hun uitstekende werk, maar vooral ook door hun ludieke eetwijze. O ja, en mogen we even vermelden dat de heren vrijwillig hun punten voor het ´wie-gedraagt-zich-het-meest-sociaal-klassement´ ter beschikking stelden aan anderen die minder goed kunnen acteren?

Dinsdagmorgen was de zwarte zithoek voor wie slecht geslapen had en moesten de anderen naar de rode hoek. Erg eenzaam daar voor Jordy, want Peet wilde niet bij de roden al had hij ook best geslapen. De rest moest duidelijk wennen een andere bedden, zachtere matrassen, wat gekraak hier en daar en vooral een enorme onweersklap midden in de nacht. Dat onweer bracht ook regen mee en de ochtend voorspelde weinig goeds. Gelukkig zat er bij de enorme hoeveelheid cadeau´s die de Sarahs maandag al hadden mogen ontvangen ook een grote Sarah-pop van lekkere koek, zodat er uitgebreid tijd was voor koffie, een spelletje en wat gemopper hier en daar.

Buienradar was de meest geraadpleegde website, want hoewel de jeugd niet wist wát er op de planning stond, was het wel duidelijk dat het een buitenactiviteit zou worden. Rond half één togen we in colonne naar Beek en Donk waar we ontvangen werden bij Pannenkoekenhuis Pluk (weer appeltaart!). Ieders schrik werd bewaarheid toen we na de koffie op een rij skelters werden geplant en een lange route meekregen om de Peel te verkennen. Laten we het maar meteen eerlijk zeggen: het viel gruwelijk tegen!! Het was koud, nat, die dingen trappen heel zwaar en de één had zere knieën, de tweede werd wat misselijk, nummer drie kreeg het benauwd en nummer vier tot en met zeventien vonden het best dat we maar een klein stukje van de route hebben gereden. En zoals Berry zei: we deden er bijna net zo lang over als de planning was voor dat hele lange stuk. Maar gelachen hebben we wel!! De troost kwam na de ellende, wat Pluk bleek heerlijke soep en pannenkoeken te serveren. Het duurde even, maar dan heb je ook wat. Ik heb gehoord dat het daarna bij het huis ook nog erg gezellig is geworden, maar Albert en ik waren al voor tien uur helemaal afgebrand en verdwenen knusjes achter het spandoek van het dutje.

Woensdag was vrij te besteden en na het ontbijt, wat trouwens elke ochtend wel heel leuk was aan die enorme lange eettafel, ging een gedeelte van de groep richting zwembad De Tongelreep in Eindhoven en togen Albert en ik samen naar de Jumbo om de voorraad aan te vullen. Bram was eerder al met Marco op stap geweest om bier te kopen, want de beugeltjes Grolsch waren na de eerste avond al bijna op. Wij kochten vooral broodjes en brood en verse spullen voor het avondeten, want die werd in huis bereid. Albert en ik zouden Mexicaanse prut maken, maar ik moet eerlijk zijn en zeggen dat Bram grotendeels mijn taak heeft overgenomen. Ik klaag niet, ik werd ook regelmatig de keuken uit gejaagd, net als Trees. Als wij namelijk onze rode button met 50 erop droegen, hoefden we niks te doen. We waren er erg trouw in die op te spelden!

Na de boodschappen zijn Bram, Peet, Berry, Esmee, Andy, Trees en ik een rondje Boerengolf gaan spelen op het grote veld naast ons. Tranen gelachen! Wat was dat gezellig sportief bezig zijn en dat tussen het net gemaaide gras, wat natuurlijk het slaan met die klompen net wat extra lastig maakte. Ik geloof direct dat het zwemmen ook een succes was, maar dit had ik niet graag willen missen. Rond half zes hadden we het hele spul fris gedoucht weer aan tafel zitten en waren er verschillenden die voor het eerst kennis maakten met onze Mexicaanse bootjes met kip in salsasaus, terwijl bij veel anderen de herinneringen werden opgehaald aan die ene keer in Spanje, twee jaar geleden 🙂

De dag werd in stijl en supergezellig afgesloten in de grote huifkar van de familie Versantvoort met Jan voor op de prachtige oude tractor. Eindelijk dieseldampen! Met hier en daar wat dazen die de boel wilden verpesten, werd het een heerlijke avond. Prachtig weer, een groep die elkaar gevonden had, veel gelach en gedol op de kar en twee stralende kleinkinderen. De stop bij het pluimvleesbedrijf van de familie Graat werd zeer gewaardeerd. Wij luisterden  met verbazing naar de boer die ons vertelde dat op zijn bedrijf geen eendagskuikens binnenkomen om te worden afgemest, maar er een proef loopt met bevruchte eieren die op dag 18 van de broedtijd aankomen en in de dagen daarna uitkomen. De kuikens maken zo een minder stressvolle start, gaan meteen eten, drinken en mesten en doen het heel erg goed. Tot ze natuurlijk al een paar weken later heel erg lekkere kipfiletjes en sappige kippenpoten worden. That´s life! Aan de andere kant van de straat had boer Graat een koppel melkkoeien staan die al jaren gemolken worden door twee Lely-melkrobots. Voer natuurlijk voor onze boer Peet en voor Marco, die werkt voor Lely. Hendrika in haar boerenelementje, de stadskinderen uit Maasland en omgeving weer wat bijgeleerd. En de kleintjes vonden het prachtig, net als opa! En de zwoele avond zorgde voor uitgebreid napraten onder genot van een drankje en voor de Sarah´s een glaasje Baileys.

Na het ontbijt donderdag wachtte ons het bakhuisje op eigen terrein. Het was wel een beetje klein voor onze grote groep en de bakker stuurde al gauw na een beetje uitleg de helft weg. Hij was wel verbaasd te horen dat ik uit Made kom, worstembrooddorp bij uitstek natuurlijk, samen met de buurtdorpen. Onze gemeente is elk jaar weer koploper bij de grote Worstenbroodjeswedstrijden van Omroep Brabant. En ik weet meer van goed gehakt dan hij 🙂 Uiteindelijk waren er een paar die het bakken wel erg leuk vonden, want Miranda, Hendrika en Trees draaiden beiden ronden mee, wat betekent dat er ook een aantal deserteurs waren. Die aten trouwens dan wel weer het hardste mee van de 51 worstenbroodjes, twee krentenmikken en de drie broden waar we mee thuis kwamen. Vooral de krentenmik was erg smakelijk!

De middag was voor de Spaanse deelnemers voor een goede siësta (ja ja, lang dutje) en voor een aantal sportievelingen voor de recreatieplas om de hoek. Er schijnt nog midgetgolf gespeeld te zijn ook, door hen die niet nat wilden worden. Dat laatste was ook niet altijd makkelijk, want er zijn nogal wat waterballonnengevechten gehouden de laatste dagen. Gelukkig droogde het allemaal snel met het prachtige weer. We besloten de week in stijl met uitgebreid tafelen bij het keileuke (om in Brabants dialect te blijven) Steakhuys De Leuke Broeders in Overloon. Weer wespen, maar ook heerlijke ribs, enorme Angus Steaks, geweldige aardbeien en veel flesjes Coronabier.

Macy was de ster van de trampoline! Na afloop gingen er nog wat bij Roos en Jeroen in de buurt paardjes aaien en met de honden spelen en tegen elf uur gingen er weer heel wat lichtjes uit.

Vanmorgen werd er weer stevig ontbeten, waarna door Albert bekend werd gemaakt dat Miranda bij de dames het klassement van de meest sociale en behulpzame dame had gewonnen en ook in het overall klassement nummer 1 was. Rico was een zeer goede tweede, want hij was niet alleen behulpzaam, maar ook nog erg knap in het sociale contact met Stacey en Jordy kreeg de derde prijs, als superhulp. Daarna werd het huis met vereende krachten leeg gemaakt, er werd stof gezogen, confetti van de terrassen geveegd en overgebleven voedsel verdeeld. Het was een bijzondere week, ik hoop dat ze er allemaal met net zoveel plezier op terug kijken als wij dat doen.