Categorie archief: Bouwen

We bouwen weer!

Tot mijn schrik zie ik dat ik al bijna twee maanden niet geblogd heb! Laat ik maar beginnen met een welgemeend dank-je-wel aan alle lieve reacties op mijn vorige blog. Er zijn een paar projecten uitgekomen waar ik mijn energie en vooral mijn ei af en toe in kwijt kan, al gaat het zeker niet om langdurende of vaste bezigheden. Ik mag in elk geval over de schouder van mijn lieve vriendin Liset meekijken bij een wetenschappelijk onderzoek wat gelinkt is aan mijn DVN-ervaring en het bejaardenhuis in Made weet me te vinden als zij hun nieuwe Spaanse medewerkers in mei verwelkomen en ze daar een stukje ´Spanje-kent- de May-gevoel´ mee willen laten spreken.

Lees verder We bouwen weer!

Ergens achter de regenboog

dsc01006

Het komt zo maar in me op, dat liedje … somewhere over the rainbow … Nou ja, niet zomaar natuurlijk, want na een hele droge zomer met amper een drupje regen, hebben we vandaag de eerste echte druilerige dag en dat gaat gepaard met een mooie regenboog die vanachter onze berg opduikt en in Barbarroja lijkt te verdwijnen. Zoals wel vaker hier, kan het zomaar ineens plenzen, maar de zon geeft zich zelden gewonnen en probeert er ook nu weer snel bij te zijn. Dat geeft mooie regenbogen!

dsc00987

Het is heerlijk om alles weer even fris groen te zien, al is het wel de eerste aankondiging dat de zomer echt voorbij is. Voor ons leek er geen eind aan te komen! We hebben een on-Nederlands mooie septembermaand gehad tijdens onze vakantie in Made. Alleen maar mooi weer, wekenlang. Zo liepen we de dag van mijn verjaardag, 24 september, zonder jas op de kermis en konden we de volgende morgen in korte broek in Lees verder Ergens achter de regenboog

Rejas voor de cantina

Ja, ik weet het, veel Nederlanders vinden het maar vreemd hier in Spanje, al die tralies voor de ramen. Huizen als gevangenissen. Maar die dingen hebben wel degelijk een doel en als je er eenmaal aan gewend bent, ga je het nog mooi vinden ook. Wij wel in elk geval!

En zo besloten we dat het eigenlijk niks is dat we de ramen van de cantina niet veilig open kunnen laten als we weg zijn en ook ´s nachts niet eens lekker door kunnen laten luchten. Want de cantina is gebouwd om in de winter heerlijk een zonnige ruimte buiten te hebben waar je uit de wind en in de zon kan genieten van de mooie omgeving, ook bij wat frisser weer. Maar nu, in de zomer, blijkt het een fijne ruimte in de schaduw, waar je hele avonden kan doorbrengen, lekker voor de TV bij de voetbal 🙂 Voor de veiligheid zijn rejas (zo heten die tralies hier) dan heerlijk, want dan kan je het hok gewoon lekker laten doorwaaien zonder dat ze meteen met je TV en je antieke iPad met dock onder de arm weg kunnen wandelen.

En daar hebben we dan ook meteen de oorspronkelijke functie van die tralies hier voor de ramen: alles open zetten zonder dat iedereen erin kan, zodat je huis voor de nacht af kan koelen, want airco was er gewoon nog niet, heel veel jaren geleden. Maar zeg nou eens eerlijk, de cantina heeft meteen meer ´smoel´ gekregen, is niet meer zo´n blote-billen-gebouw en past nu helemaal in het plaatje casita-casa-cantina omdat hij nou ook gewoon erbij hoort. Wij zijn er in elk geval heel blij mee. Puik werk van de gebroeders van de Carrajeria Hermanos Caracena. Binnen twee weken ingemeten, gelast, gepoedercoat en geplaatst. ¡Muchas gracias!

Zalige zonnige zondagmorgen

(Klik op de foto´s voor een slide show in groot formaat)

Zondagmorgen, acht uur. Bij hele grote uitzondering slaapt Albert uit en zit ik hier in een heerlijk ochtendzonnetje op het terras te genieten van de stilte. Het is een zalige zomer in Spanje. Niet de extreme hete temperaturen die we de afgelopen jaren vaak hadden, toen was het heel gewoon dat het een aantal dagen achter elkaar dik boven de 35 graden was. Nee, nu zie ik op de Wundergroundpagina van Leo en Joke dat de hoogst gemeten temperatuur 34,1 graden was deze maand, terwijl in 2012 38,9 en in 2011 39,1 de records voor juli waren:. Augustus is altijd nog warmer, dus we kunnen nog wel wat krijgen hoor, maar voor nu klap ik heel enthousiast in de handjes voor juli.

Gisterenavond zaten we na twaalf uur nog buiten op het terras van El Paraíso, de avonden zijn heerlijk, puur genieten. Ook voor de bouwvakkers is het prima weer geweest om te werken, vooral omdat ze de laatste week vooral binnen in de nieuwbouw hebben kunnen afwerken en de laatste twee dagen hier boven op het terras, allemaal in de schaduw. Het is klaar mensen! Op een paar kleine afwerkdingetjes na, maar dat mag geen naam meer hebben. Volgende week komen de glazen schuifwanden nog en aanstaande vrijdag krijgen we grote schoonmaakhulp van de schoonzoons van de aannemer, maar dan kunnen we ook echt alles gaan decoreren en inrichten. Nu staan onze tuinmeubels er al in, maar de finishing touch, daar hadden we geen tijd meer voor.

De nieuwbouw heeft inmiddels ook een naam:  Erwin stelde ´La Cantina´ voor en grappig genoeg had Albert dat helemaal in het begin ook al eens geroepen. En zeg nou zelf, het is een aardig rijtje: Casa, Casita en Cantina Dos Palmeras, toch? De cantina is  een beetje een Mexicaanse benaming voor een restaurant en vanuit het Nederlandse kantine bekt het ook wel lekker. En dat is ook een beetje wat we willen: een ruimte om lekker met vrienden te kunnen eten en drinken, in de schaduw en in de winter in het zonnetje wat door de grote ramen naar binnen kan vallen. Al onze bezoekers zijn erg lovend en enthousiast en we zijn ervan overtuigd dat we een goede keus hebben gemaakt door het zo te bouwen. Kortom, we zijn tevreden!

We zijn ook blij dat het voorbij is. Vier weken lang elke dag mensen rond het huis, druk praten, veel overleggen, alles in het Spaans, overal stof en rommel, dat waren we zo zat onderhand. Niet omdat de mensen niet ontzettend aardig waren, integendeel. Wat waren het fijne jongens om mee te werken, wat hebben we plezier met ze gehad en wat een topklus hebben ze afgeleverd. Zo strak, zo netjes en zo compleet. Alle complimenten voor de bouwploeg en dank voor de fijne samenwerking. Grote dank ook aan Leo, die alle elektra supernetjes heeft aangelegd en voor héél veel stopcontacten heeft gezorgd. Heerlijk, overal aanlegpunten voor de vele gadgets. Als afsluiting hebben we gisterenmiddag heerlijk gegeten bij aannemer thuis.

De rest van de week? Niet echt veel natuurlijk, want we waren vooral thuis. Daarom was het extra leuk om gisterenavond met Obbe en Loes (Obbe is de zoon van Ineke en Kees) en Bauke en Agnes te eten en zo een drukke periode gezellig af te sluiten. Morgen gaan we er heerlijk een paar dagen samen tussenuit. Het wordt heet en wij gaan lekker wat hoger de bergen in, in de Sierra Nevada. Lekker toeren met het bussie, slenteren door Granada en genieten van natuur en rust! Natuurlijk volgen foto´s en verslag. Fijne zondag allemaal!