Categorie archief: Dagje uit

Naar de dierentuin

Jordy en Macy

Onze lange vakantie in Nederland loopt op zijn einde. Het is warm in Macisvenda, al mogen we hier nu ook niet klagen. Het huis  op orde, de aanhanger weer vol met spullen en het hotel voor zaterdagavond geboekt. We kunnen weer. We hebben een week achter de rug met heel veel visite, veel bewondering voor ons werk hier en de gezellige sfeer in huis en we zijn erg tevreden met alles.

Maar voor ons vertrek hebben we vandaag en gisteren vrijgemaakt voor de kleinkinderen. Gisteren was alleen voor Jordy, die we ´s morgens bij mama op kantoor ophaalden en waar we mee naar de Spelerij/Uitvinderij in Dieren gingen. Twee jaar geleden deden we dat ook en hij wilde heel graag een keertje terug. Na een halve dag spelen en knutselen gingen we bij Intertoys zijn Lego ruilen voor een nog moeilijkere doos techniek en kozen we samen alvast het verjaardagscadeau voor Macy uit. We besloten de dag met een bezoek aan het superleuke pannenkoekenrestaurant ´Pannenkoeckers´ in Den Hout.

Vandaag kwamen papa en mama met Macy naar Ouwehands Dierenpark. Eigenlijk zeggen de foto´s genoeg, het was een superleuke dag met heerlijk weer. Tot in augustus, da´s dan weer even slikken …

O ja … ik was er ook bij 🙂

Op de foto in Volendam

Volendam 2

 

Ja hoor, nooit gedacht dat ik zo gek nog zou zijn, maar Albert wilde dolgraag met mij op de foto in Volendam. Na wat gepaste protesten heb ik toegegeven en eigenlijk vond ik het ook wel erg grappig. Jammer genoeg valt door de bloemen het leuke gebloemde schortje weg, maar ik het het kostuum eigenlijk wel mee willen nemen voor een feestje hier of daar. Voelde me er best lekker in 🙂 De bovenstaande foto is door Salvador met onze eigen camera gemaakt, op de officiële statiefoto kijken we wel netjes recht in de camera. We staan er echt stralend op hoor!

Onderstaande foto heb ik gemaakt, mocht zomaar naast de echte fotograaf gaan staan. Dat hebben we weleens anders meegemaakt.

Volendam 1

Voor we naar Volendam gingen, hebben we de bloembollenvelden bewonderd in de buurt van Lisse (of moet ik Lisserbroek of Hillegom zeggen voor sommige vrienden?) en hebben we een visje gegeten in IJmuiden waar we ook de sluizen en de haven hebben gezien. Natuurlijk gingen ook onze Spanjolen op de foto! Op de terugweg genoten we van heerlijke files rondom Amsterdam en Utrecht om toch het echte Nederland-gevoel te krijgen.

Morgen kalm aan 🙂

 

Dagje de natuur in

Route Ricote en Espuña

Na alle drukte van de laatste weken vonden we vandaag alle rust die een mens maar kan zoeken. Bij temperaturen van rond de 40 graden is de auto met airco een heerlijke plek om te verblijven en zo togen we met vijf man sterk vandaag richting de mooie omgeving van Ricote, met de prachtige vallei met veel groen.

We dronken koffie in Abarán en gingen toen via Ricote naar Mula om koers te zetten naar de Sierra Espuña. Een onvoorstelbaar mooie route, maar wat verder en langer dan we ingeschat hadden. Lichtelijk sloeg de paniek toe of wel wel op tijd zouden zijn om te eten in het leuke restaurantje midden in het natuurpark. Maar ondanks wat gemopper en een keer fout rijden, konden we nog aanschuiven en aten we er geweldig. Hertenbiefstuk voor mij, kipspiesjes voor Stacey en een echte carpaccio voor Albert zijn wat voorbeelden van heerlijke gerechten die voorbij kwamen. Het was een toppertje, het restaurant El Perdiz.

We verlieten het park aan de andere kant, via Totana en werden daar verrast door echte steenbokken op diverse plaatsen. Geweldig! En andere bezoekers? Amper niks, zalige rust! Ondanks de warmte een dag met een dikke ster.

 

Kleine vakantie aan de Mar Menor

Cabo de Palos

Vakantie in eigen land. Altijd leuk en zeker in een land wat zo divers is als ons mooie Spanje. Meer en meer gaan we dit land ontdekken en hoewel onze bestemming deze keer niet nieuw was, was het toch weer een belevenis apart.

Gisterenmorgen togen we via een mooie binnenroute door onze eigen Región de Murcia naar Los Narejos, waar onze vrienden Elisabeth en Salvador een vakantiehuis hebben. Ook een typisch Spaans verschijnsel: wonen in het binnenland en aan de kust een stekkie hebben voor vrije weekenden en voor de zomervakantie. In dit geval was het de vader van Salva die 14 jaar geleden, lang voor de crisis toesloeg, een appartement kocht op een goede 200 meter van het mooie zandstrand van de Mar Menor. De Mar Menor is een binnenzee en dat is best een bijzonder verschijnsel .

[important]

De Mar Menor is een lagune in het zuidoosten van de regio van Murcia in Spanje. De lagune is gescheiden van de Middellandse Zee door een strook land, La Manga del Mar Menor genaamd, die 21 km lang is en haar breedte varieert van 100 tot 1200 meter. De lagune is bijna 170 vierkante kilometer groot  en heeft 70 km kustlijn. Het water is heerlijk warm, aangezien de lagune niet meer dan 7 m diep is. Het werd daarom door de bekende zwemster en Hollywood actrice Esther Williams uitgeroepen als “het grootste zwembad ter wereld”.

Goede sportfaciliteiten maken het één van de drukste plaatsen in Europa voor alle vormen van watersport. De noordkant is een natuurpark, dat “Salinas y Arenales de San Pedro del Pinatar” genoemd wordt. Het bestaat uit zoutmeren waar zeezout gewonnen wordt. Verder is het bekend voor haar modderbaden. Verschillende hotels hebben kuren uitgewerkt, maar de plaatselijke bevolking gaat naar het natuurpark om zich onder te dompelen in de modder.

De stranden van de Mar Menor behoren tot de gemeenten San Pedro del Pinatar, San Javier (Santiago de la Ribera, gedeelte van La Manga, Lo Pagan en The Cuarteros), Los Alcazares en Cartagena (Los Urrutias, Los Nietos en een gedeelte van La Manga).

De Feniciërs kozen deze “kleine zee” al eerste om hun zomerresidentie te installeren eerst, later kwamen ook de Moorse koningen. Nog steeds trekt deze plek trekt mensen aan die op zoek zijn naar een rustige omgeving, waar men met ideale weersomstandigheden het hele jaar door kan rusten en zich ontspannen.

[/important]

Het is opvallend dat het merendeel van de strandgangers Spaans is, er zijn wel buitenlanders, maar veel minder dan in de bekende badplaatsen wat noordelijker aan de Costa Blanca. De Mar Menor ligt in de provincie Murcia en is volgens Salvador vooral ook erg in trek bij de Madrilenen, die er blijkbaar heel veel huizen bezitten en hun vakanties graag doorbrengen op de landstrook tussen de Middellandse Zee en de Mar Menor.

Wij wandelden ´s morgens langs het strand, dronken wat met Elisabeth, Salva en hun zwager José (bij ons bekend als Sjakie Dos) die er niet weg te slaan is op het moment. Daarna aten we heerlijke gamba´s. pizza en meer lekkernijen bij Restaurante Angela, pal naast het appartementencomplex waar we logeerden in het ruime huis van Salva´s familie. Juli is hun maand en de maanden juni en augustus zijn voor zijn broers. Zo werkt dat in Spanje 🙂

Na een welverdiende siesta togen we rond half zeven naar het strand om lekker te badderen in het warme, ondiepe water. Het is er superveilig voor kinderen omdat je zeker 200 meter de zee in moet voor je in water komt waar je niet meer kan staan en er is weinig golfslag. Kleine Martín is nog net geen drie maanden, maar ging heerlijk in de armen van zijn ouders mee. Goh, wat genoot dat manneke van het warme bad! Los Narejos ligt maar een kilometer van het vliegveld van San Javier en hoewel er niet continue vliegtuigen overkomen, vliegt Ryanair toch heel wat toeristen in in de maand juli. Ik moet zeggen dat het een bijzondere ervaring is om in de zee te dobberen en zo´n enorme vogel vlak boven je langs te zien scheren. Ze zijn dan al volop aan het landen, heel apart, je hebt het gevoel dat jet het landingsgestel zo kan aanraken.

Ook weer iets: toeristen gaan op het heetst van de dag naar het strand, Spanjaarden gaan ´s ochtends of ´s avonds zodat het niet meer zo heel warm is. Het was dik 9 uur eer we terug waren en na een verfrissende douche om het zout en zand van ons af te spoelen, gingen we het hoekje om naar de straat waar zich tientallen restaurants bevinden met de terrassen waar je maar kan kiezen wat je wilt eten. Wij kwamen terecht bij Route 66 (geen familie van die in Benijofar) en namen een schaal nacho´s mét. De mannen hadden daarna nog wel zin in een hamburger, maar Eli en ik kozen voor een lekker stuk appeltaart. Koffie na en ondertussen zagen we het plein leeglopen. Ook een verschil: de meeste Spanjaarden eten in hun eigen huis, de buitenlandse toeristen zoeken de terrassen op en zo is rond half 12 bijna alles al leeg, want die eten vroeg. Spanje komt dan pas echt op gang 🙂

Dat hebben we geweten, want naast ons zaten blijkbaar een aantal gezellige Spaanse vriendinnen die gewoon tot half drie hebben zitten kletsen, lachen en lol maken op het balkon van hun appartement. Dat is de andere kant van de gezelligheid van kust: veel mensen, overal auto´s en drukte tot ver in de nacht. Wij vonden het erg gezellig, zo´n dagje kust, maar weten nu weer dat wij nooit een huis in een kustplaats zullen kopen.

Vanmorgen bleek dat Elisabeth het ook wel een beetje gehad het met huis, strand en vice versa. We stelden hen dus voor om eens een stukje verder te gaan kijken en zo togen we naar het leuke authentieke kustplaatsje Cabo de Palos, waar we al eerder waren. We ontbeten aan de haven en genoten van de rust en gezelligheid daar.  We wandelden langs de haven, reden naar de mooie vuurtoren en besloten daarna eens de andere kant van de Mar Menor te gaan bekijken. Wij deden dat al eerder, maar Elisabeth was niet verder geweest dan La Manga, jaren geleden. We reden de 21 kilometer landtong en weer terug en zagen dat de strandjes daar erg rustig waren met op veel plaatsen leuk vermaak, zoals waterglijblanen, waterfietsen, jet ski´s en restaurantjes. Helemaal geen verkeerde plek voor een leuke strandvakantie als je ervan houdt!

Wij lieten de kust weer achter ons om even naar het Centro Comercial Espacio Mediterraneo bij Cartagena te gaan. We keken meer rond dan we shopten, maar zagen onze vrienden genieten van het onverwachte uitje, terwijl opa Kanguroo trots achter de kinderwagen liep. Leuk woord he? Een oppas heet in Spanje een kangoeroe 🙂 In de buidel dus, in dit geval de kinderwagen waar dit vrolijke ventje helemaal enthousiast wordt als Albert in het Nederlands tegen hem begint te kirren. Dat wordt nog wat, die leert vanzelf Nederlands zo 🙂 We aten een voortreffelijk dagmenu bij de Cotton Grill en reden moe en voldaan terug naar Los Narejos. Tas pakken boven en op naar Macisvenda, want één nacht in de gekte van de Spaanse kust is genoeg voor ons. Dit is het Spanje wat ik me voorstelde voor ik hier ooit kwam en dat is dus niet ´ons Spanje´. We zullen Elisabeth en Salvador volgend jaar eens ´ons Nederland´ laten zien, wat zullen ze genieten daar. Bestellen jullie alvast mooi weer voor eind april 2015?

Doopfeest, een bijzondere ervaring

Wat een bijzondere dag vandaag! Wij zijn er allebei een beetje van ondersteboven, zoveel indruk heeft het op ons gemaakt. De doopmis in de kerk was niet anders dan in Nederland en ik kon het ook nog helemaal verstaan (goed gevoel!). Opvallend is dat de Spaanse dames zich prachtig kleden en zelfs veel mannen waren netjes in pak. Albert ook, mooi hoor. En dat bij 32 graden.

Na de kerk zijn we met zo’n veertig familieleden van de ouders gaan eten in het restaurant van El Balneario in Baños de Fortuna. Wat een prachtig hotel! Het eten duurde uren, maar wat een heerlijke dingen kwamen er op tafel. Puur genieten. Albert vermaakte zich uitstekend met zijn nieuwe Spaanse vriendin met wie hij Nederlands water (Amstel) en Spaanse agua (cava) deelde. Hoe meer water, hoe vloeiender zijn Spaans werd.

Maar het meeste indruk heeft de vriendschap en betrokkenheid van  alle mensen vandaag op ons gemaakt. Er was alleen familie uitgenodigd en …. wij dus. Want, zo werd gezegd, jullie zijn ook familie geworden. Slik,hoe mooi is dat? de familie die ons vier jaar geleden een huis verkocht, met wie de communicatie verliep via onze makelaar en met wie we geen woord konden wisselen, doet ons nu zoveel eer aan. We zijn dankbaar voor zulke warme woorden en voor deze dag! We sloten de dag af op het terras van de hotelbar en kijken nu samen terug op een hele speciale ervaring in ons Spaanse leven.