Treintje rijden in Elche

Parque Elche

Afgelopen zondag zijn zwager Bram en schoonzus Trees weer in ons mooie Spaanse land aangekomen. Na hen twee dagen rust te hebben gegund, vonden we het vandaag tijd om de toerist uit te gaan hangen. Het wordt echter wel steeds lastiger om iets te vinden wat ze nog niet gezien hebben, maar die twee blijven maar terugkomen. Het lijkt Heintje Davids wel, zoals Albert zegt.

Maar één ding hadden wij ook al een tijd op ons lijstje staan en omdat ze vandaag een bewolkte dag opgaven, leek het ons wel prima om een stadsuitje te gaan doen. Het was namelijk relatief koel met zo´n 28 graden (zucht, wat is koel, maar vooruit, niet klagen, het was heerlijk). En zo werd er na wat discussie en zoeken over waar we nu precies moesten zijn, koers gezet naar het Parque Municipal in Elche, het palmenpark. Elche is bekend om zijn vele palmbomen en natuurlijk zien we die overal rond en in de stad, maar hier zijn er toch wat meer.

Palmbos

We vonden al snel een parkeerplaats bij het plaatselijke treinstation van Renfe en wandelden het gemeentelijke park op ons gemakje in. Tja, hoe omschrijf je palmbomen? Er zijn er gewoon veel, in allerlei soorten en maten en het park wordt perfect onderhouden. Ook zijn er veel andere bloeiende planten te zien, met name Bougainvilles, die natuurlijk altijd erg mooi zijn. Vooraan het park is het restaurant Dátil d´oro (de gouden dadel), genoemd natuurlijk naar de vele dadels die aan de palmbomen groeien. We dronken er op ons gemak een kop koffie en wandelden verder. De foto´s zeggen genoeg, het is heerlijk, schaduwrijk, sfeervol en gezellig. Vooral de duifjes die uit de hand eten! Eén tip: open schoenen is niet handig met steentjes overal.

Aan de andere kant van dit deel van het palmenbos, bevindt zich het toeristeninformatiecentrum (scrabble!), vanwaar ook het treintje vertrekt wat naar de andere  kant rijdt, naar het Museo El Palmeral. En ja, als echte toeristen hopten we aan boord en voor 3,5 euro per persoon kregen we een rondrit van bijna een uur door het park en de binnenstad van Elche, die zeker een bezoek waard is. Bij het museum konden we uitstappen om nog een prachtig deel van het palmenbos te bekijken, maar ja, de klok wees bijna half twee en we zouden dan pas anderhalf uur later weer worden opgehaald. Niemand komt aan onze etenstijd echter, dus besloten we te blijven zitten om de ´comida´niet te missen. Dat andere stuk komt een volgende keer wel!

Terug bij het bezoekerscentrum haalden we nog een paar boekjes met zowaar informatie in het Nederlands, die we straks nog eens goed gaan bestuderen. Daar was vanmiddag geen tijd voor, want naast honger was er ook andere hoge nood en zo belandden we weer bij de Gouden Dadel, waar we met alle egards ontvangen werden in het restaurant. We konden kiezen uit drie mooie menu´s en gingen voor nummer 1. We werden verwend met een keur aan voorgerechten om te delen, waarvan de lekkerste toch wel de dadel met een amandeltje erin, gewikkeld in gepaneerde bacon. Als hoofdgerecht hadden de heren een varkenshaasje met pepersaus en Trees en ik een perfect gegrild zalm op een bedje van groenten.  Als toetje fruit voor Albert, die soms zo´n aanval van gezondheid krijgt en voor ons een taartje van amandelen. We sloten af met koffie en kregen nog een borreltje, maar die was niet echt naar onze smaak. De rest was echter subliem, dus deze gaat in het bewaarboekje!

De Gouden Dadel

Het was inmiddels al een uur of vier, dus tijd om koers te zetten naar de Makro voor een paar boodschapjes en daarna heerlijk thuis nagenieten van een leuk uitstapje. Er volgt meer van de week!

Een gedachte over “Treintje rijden in Elche

Reacties vinden wij erg leuk!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.