Ergens achter de regenboog

dsc01006

Het komt zo maar in me op, dat liedje … somewhere over the rainbow … Nou ja, niet zomaar natuurlijk, want na een hele droge zomer met amper een drupje regen, hebben we vandaag de eerste echte druilerige dag en dat gaat gepaard met een mooie regenboog die vanachter onze berg opduikt en in Barbarroja lijkt te verdwijnen. Zoals wel vaker hier, kan het zomaar ineens plenzen, maar de zon geeft zich zelden gewonnen en probeert er ook nu weer snel bij te zijn. Dat geeft mooie regenbogen!

dsc00987

Het is heerlijk om alles weer even fris groen te zien, al is het wel de eerste aankondiging dat de zomer echt voorbij is. Voor ons leek er geen eind aan te komen! We hebben een on-Nederlands mooie septembermaand gehad tijdens onze vakantie in Made. Alleen maar mooi weer, wekenlang. Zo liepen we de dag van mijn verjaardag, 24 september, zonder jas op de kermis en konden we de volgende morgen in korte broek in het zonnetje met Macy en Jordy naar de speeltuin. De hele koffer met winterkleren kon ongebruikt weer terug naar Spanje, al hebben we maar alvast een deel gewoon daar in de kast gelaten.

Het was een erg leuke maand met een aantal zeer gezellige feestjes, waarbij voor mij het hoogtepunt natuurlijk de reünie van mijn middelbare school was, van onze klas 5/6 VWO van het Dongemond College uit 1983. Niet te geloven hoeveel respons we als organisatie hebben gehad op de oproep aan onze oud-klasgenoten en docenten. Het werd een oergezellige dag waarbij we de draad die we 33 jaar geleden hebben laten vallen, gewoon weer oppakten alsof het gisteren was. Natuurlijk was het niet de eerste reünie, maar het was inmiddels wel 13 jaar geleden dat we als klas zo bij elkaar waren. De Pub & Churchill in Made bleek een prima locatie voor ongedwongen bijkletsen en lekker eten en ook het weer werkte (natuurlijk!) mee, zodat het bijna middernacht was toen we de echte plakkers gedag zoenden met een ´tot de volgende keer!´. Een best dagje, zo vanaf drie uur ´s middags.

Dongemond1983 Reünie

Inmiddels zijn we alweer drie weken thuis, Albert reed met Jan van Kasteren, ´zunne maat´ en ik vloog met Annie. Gelukkig waren zij ook best aan rust toe, want naast een aantal gezellige winkeltripjes op markt en winkelcentrum en een relaxte ochtend in de thermale baden in de Baños van Fortuna, was het vooral eten, slapen en kletsen. We waren er allemaal aan toe!

Na hun vertrek was er werk aan de winkel. Onze carport was aan restauratie toe. Bij de bouw zijn de kunststof dakplaten rechtstreeks op het hout gelegd en is de waterafvoer in het midden verkeerd gemaakt, zodat de platen inmiddels volliepen met water en één van de zijdragers bijna helemaal weggerot was. Erg riskant dus, want je wilt niet dat je carport op je auto terecht gaat komen. Omdat bij de grote Gota Fría in 2014 blijkbaar de hagel ook de platen op het afdak van de casita heeft beschadigd, werd het er daar ook niet mooier op. Stom dat we dat toen niet gezien hebben, want 2 jaar later eens een keer aankomen bij de verzekering is ook niet zo handig.

 

Op Facebook zagen we de mooie bouwwerken van Steve, een Engelsman hier uit de buurt, voorbij komen en we besloten hem offerte te vragen om het geheel met hout en dakleer netjes op te knappen. Daarbij wilden we graag een gedeeltelijk gesloten zijwand, zodat we wat tuingereedschap kunnen ophangen en de aanhanger wat uit weer en wind kunnen stallen. En het ziet er voor onze vrienden en familie die in de casita blijven wat vriendelijker uit. Nu nog wat verzinnen om de plankjes op te vrolijken, maar dat komt vast goed! Steve en zijn maat Wayne hebben puik werk uitgevoerd. De rotte balk is gerepareerd, er liggen nieuwe platen op het dak en het dak is voor wat omhoog gebracht, zodat het water beter afloopt. Vakmannen!

Ondertussen gaat het gewone leven door. Maandag hadden we een erg gezellige dag toen Frans en Conny ons bezochten. Zij wonen in Culemborg, maar onze Peet was kind aan huis bij hen toen hij werkte op het Landgoed Marienwaerdt waar Frans werkt en waar zij toen nog woonden. Zij waren erg verrast door de schoonheid van onze woonomgeving en wij vonden het heel mooi om te horen hoe zij zorg bieden aan mensen op hun Zorgboerderij De Witte Schuur, waar ook Jesse heen gaat. Met Jesse, zijn broer Bob (beiden lijden aan dezelfde ernstige stofwisselingsziekte) en hun lieve moeder Thea hebben we trouwens ook nog een superleuke lunch gehad in Beesd, bij de theetuin van Annette, de Wensput. Voor Jesse hebben we nog een ´wordt Facebookvriend van Jesse´-actie opgestart, want hij wil graag héél veel vrienden hebben. Dus, heb je een goed hart en een Facebook-account, kijk eens of je Jesse Kegel kan toevoegen. Je doet hem er een enorm plezier mee!

Lunch met Bob en Jesse

Verder wordt ook hier gepoetst, gewassen, gekookt, gestreken en koffie gedronken met deze en gene. Zaterdag vierden we de eerste verjaardag van ons kleine Spaanse vriendje Cristian en natuurlijk hebben we inmiddels uitgebreid geknuffeld met zijn nieuwe neefje Gonzalo, de zoon van Elly en Salvador die nét voor ons vertrek geboren werd. Kortom, we zijn weer helemaal thuis. Klaar om komende week Marco en Miranda met de kinderen te ontvangen!

img_0738

2 gedachten over “Ergens achter de regenboog

  1. Ziet er super mooi uit de carport en veranda van de casita met planken!
    Alles lekker opgefrist met de regen!
    We moeten hier nog steeds wennen aan de kou, brrrrrr……
    Nu voorbereiden op een mooie week met Marco, Miranda en de kleinkindjes!
    Groetjes

Reacties vinden wij erg leuk!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.