Wat een mooie route door Spanje

Terug op het eigen nest. Conclusie: het was geweldig, de reis door Scandinavië, de weken in Nederland, maar we gaan niet meer zo lang achter elkaar weg. We hebben Spanje gemist en dat vooral beseft toen we terug waren. We hebben het gewoon enorm getroffen met het lekkere weer in Nederland en onwijs veel leuke dingen gedaan en beleefd, maar voorlopig blijven we lekker hier.

Wát een thuiskomst! Toen we dinsdagavond na een fikse rijdag zaten te eten in Hotel-Restaurant Venta de Etxalar, waar we ook op de heenweg verbleven, kreeg ik een WhatsApp van Esperanza. ´Kijk even op de camera´s bij jullie huis, want er zijn indringers´. Nou, er was genoeg te zien hoor, vier volwassen Spaanse vrienden met een zwik spelende kindjes, een kruiwagen met zakken potgrond en dozen met plantjes. En druk dat ze ermee waren! Bij thuiskomst werden we dan ook aangenaam verrast door een prachtig schone tuin, gesnoeide bomen, ramen en deuren die van binnen en buiten gezeemd waren en mooie bloeiende planten in een paar strategisch geplaatste potten. En weer zo´n lieve tekening met in het Spaans een warm welkom thuis. Zo lief!!

Het was verschrikkelijk warm in huis, zelfs de koelkast die weer aan moest, vond dat hij gewoon tot 29 graden opgewarmd was. Gelukkig werd die warmte snel verdreven door de airco en sliepen we de eerste nacht heerlijk onder de grote ventilator boven ons bed. Niks boven eigen bedje (hoewel dat in Made ook echt ´eigen lekker´ is hoor), maar bovenal niks boven eigen douche. Nergens, maar dan ook nergens, heb ik zo´n lekkere douche gehad als thuis. Een ferme straal water, echt super.

Inmiddels is er alweer met heel wat vrienden bijgekletst, hebben we onze tweemaandelijkse voorraad medicijnen weer geregeld bij de dokter vanmorgen en is er een vracht boodschappen gehaald bij de Aldi vandaag. Nadat de cassière met veel moeite uit had gevonden, met hulp van collega´s, dat 10 treetjes van 12 flesjes 120 flesjes water zijn, bekeek ik de kassabon eens. Voor twee karren met water, karnemelk, wat zomerbiertjes, heel veel fruit, groenten, vleeswaren, kaasjes, stokbroden en nog veel meer, betaalden we net zo veel als die flesjes water alleen al hadden gekost in Noorwegen. Na zes jaar vind je het al snel gewoon, maar boodschappen doen is hier echt leuker hoor.

En ja, de natuur in Noorwegen is geweldig, maar dat is de natuur hier ook! Daar wil ik het nog wel even over hebben. Misschien leuk voor anderen, die af en toe de rit van Nederland naar Spanje maken, zeker als je vanuit het westen van Nederland komt zoals wij. We hebben nu al ontelbare keren deze verplaatsing gemaakt, meestal via de geijkte Route du Soleil over Lyon of de bekende route via Parijs en de brug bij Milau. Dat zijn ook de twee routes die Google Maps aangeeft (zie plaatjes hieronder). Wij hebben het nu zowel heen als terug anders gedaan. We rijden dan 40 of 50 kilometer meer en zitten in totaal anderhalf uur langer in de auto, maar dat laatste is relatief. Want zie, we vermijden Parijs, komen niet door Lyon, ook niet langs het drukke Barcelona en hebben vooral in Spanje een geweldig mooie route door het binnenland.

 

 

Op de heenweg reden we nog over Parijs naar Nederland, terug hebben we de route via Amiens en Rouen genomen en de enige drukte was een klein stukje bij Rouen. Verder gaan we van Poitiers niet over de snelweg naar Bordeaux, maar kiezen we voor de Route National via Angoulème, waardoor je een heel aardig stukje van Frankrijk ziet. En dan het laatste stukje, bij Irún de grens over, dat is spectaculair mooi, de Franse en Spaans Pyreneeën zijn echt net zo mooi als veel streken in Noorwegen. Als klap op de vuurpijl beland je dan in Venta de Etxalar, een heerlijk authentiek Spaans hotel met een prima restaurant. En dat was ons op de heenweg zo goed bevallen, dat we erop op terug gingen.

Bij aankomst was er wel verwarring. Ik had vorige week een standaardkamer geboekt, maar zag zondag, de laatste dag waarop ik kon annuleren, op Booking een superieur suite aangeboden voor 2 euro meer. Gek genoeg was een standaard suite gewoon 20 euro duurder. Ik niet gek, boek meteen die suite en annuleer de standaard kamer. We kregen de sleutel mee van kamer 102 en dat was niet de kamer van de foto, maar een donkere ruimte met wel een apart zitgedeelte en enorme badkamer, maar verder heel triest en zonder balkon. Ik terug natuurlijk en haar op mijn telefoon de foto van de kamer hierboven laten zien. Aha, maar dat is de standaard suite, die heeft u niet geboekt. Nee, dat kan, maar zo staat het wel op Booking. Dat donkere hol is 20 euro duurder dan deze mooie frisse kamer? Blijkbaar, want de foto stond bij de verkeerde kamer. Nou, ik wil gewoon deze, dus kregen we deze, nummer 209 voor wie ook ruimte wil. En gelukkig stond er bij het afrekenen geen 153 euro op de rekening voor de kamer, zoals op hun website, maar gewoon de 99 (inclusief uitgebreid ontbijtbuffet) van Booking. Netjes!!

Kleine tegenvaller was dat het sfeervolle intieme restaurant blijkbaar alleen in het weekend open is of als er heel veel gasten zijn. We werden verbannen naar de eetzaal waar alleen een dagmenu geserveerd werd (al was die kaart heel uitgebreid hoor). Maar toen we vroegen naar de á la carte kaart van het restaurant, kregen we die zonder pardon en aten we heerlijk! Lekker op z´n Spaans weer!

Maar wat de route vooral de moeite waard maakt, is de tweede dag (of de eerste als je vanuit Spanje komt natuurlijk). Eerst dus een prachtig stuk Pyreneeën en dan door Navarra, langs Pamplona en Zaragoza over een enorme hoogvlakte. Hier natuurlijk geen sneeuw, maar wel uitgestrekte vlaktes met prachtige kleurschakeringen in de grondsoorten, veel graan, veel combines aan het werk, varkensbedrijven, altijd ergens in de verte bergen en indrukwekkende velden met windmolens. En dan, bij Teruel, waar het vliegveld is waar alleen vliegtuigen bewaard worden voor ´ooit´ (ook KLM-blauw!) van de snelweg af om via de N330 door heel veel Spaanse dorpen naar het zuiden te slingeren. Rode rotsen, gele rotsen, over een bergpas, afwisseling, afwisseling en nog meer afwisseling. Wat een prachtig, imposant mooi land is Spanje toch! De temperaturen klimmen tot over de 40 graden en je ziet bijna geen auto´s op de weg. En al zeker geen slierten campers zoals elders in Europa. Maar mensen, echt, het is zó de moeite waard, ons Spaanse binnenland. Gewoon een keer doen!

 

Wij gaan eind september weer, in afwachting van ons nieuwe kleinkind. Dan waarschijnlijk wel via Milau, omdat we graag onze Janssen weer eens gaan bezoeken, wat best vreemd zal zijn zo´n eerste keer zonder Whisper. Maar wie weet … als het mooi weer, zit er best weer een omwegje in.

Een gedachte over “Wat een mooie route door Spanje

Reacties vinden wij erg leuk!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.