Toen ging het feest niet door

Zelfs hier in Spanje doet het weer niet altijd wat je wil, dat is de afgelopen week wel gebleken. Nadat we vorig jaar allebei vonden dat het toch wel een hele kluif was om op de dag van de Carozzas, de grote optocht in Macisvenda, ook nog eens een 25 man op de barbecue hier thuis te hebben, ging het roer om. We besloten om dit jaar de dag van San Juan, de officiële patroonheilige van onze parochie en dus ons dorp hier, ook onze feestdag te laten zijn. Dinsdag 29 augustus dus.

Al lang van tevoren maakten we hiervoor onze plannen, schoonzus Trees en zwager Bram verschoven hun geplande week vakantie van eind september naar eind augustus en zouden dus meehelpen én mee eten. De oorzaak van deze verandering is trouwens niet het feest, maar het feit dat wij toch wel naar Nederland willen, mocht Saskia eerder ons nieuwe kleinkind ter wereld brengen dan de verwachte 7 oktober.  En zo viel alles netjes op zijn plaats.

We oefenden alvast in gezellig een barbecue bijwonen op het feest van Math en Dina, die allebei 60 zijn geworden. Bram en Trees mochten gewoon mee en ik hoor mezelf nog tegen buurvrouw Lourdes zeggen dat je in Spanje gewoon altijd dat soort dingen buiten kan plannen. Ondenkbaar in Nederland! Maar gaandeweg de fiestas hier in het dorp, kregen we ook twijfels. De optocht verliep prima, maar ook toen voelden we al een verdwaalde druppel en leek de lucht een beetje op de grond te hangen van het vocht. Toen we maandagmorgen ons bed uit kwamen, waren de vooruitzichten voor dinsdagavond ronduit slecht!

Omdat we zaterdag, na het feest van Math en Dina, te lam waren geweest om boodschappen te gaan doen, hadden we nog bijna niks in huis en dat bleek ons geluk te zijn. We konden nog heel makkelijk het hele feest afblazen, al was dat met pijn in ons hart. Maar liefst 30 grote gasten en 5 kindjes hadden laten weten dat ze graag wilden komen en al die mensen moesten we dus teleurstellen. We zetten de knop om, Albert en Bram haalden de lampjes en de slingers met vlaggen weer weg en daarna gingen we winkelen in ´l Aljub en aten als troost maar een lekkere pizza daar. Op de dag zelf keken we de regen bijna uit de lucht, want wat zóu het een teleurstelling zijn als we de boel voor niks niet door hadden laten gaan.

Nou, we werden niet teleurgesteld hoor! Tjonge, het viel met bakken uit de lucht. En onweer, mán, wat een bliksem aan de hemel die hele avond, het leek wel één grote lichtshow. De hele avond en nacht regende het stevig door, zo erg dat ook de processie in het dorp niet doorging, net als het jaarlijkse vuurwerk. Dat bracht de natuur ons genoeg. Heel eerlijk? Ik ben zelden zo blij geweest met regen! Onze eigen mini-barbecue lieten we gewoon doorgaan, want de regen kletterde gewoon recht naar beneden, zodat we op de porch  droog bleven. Maar daar kan je dus echt geen 35 man en een buffet kwijt, helaas.

Woensdagmorgen regende het nog steeds, maar het onweer was voorbij. Lekker weer om te gaan badderen in de thermaalbaden van de Baños de Fortuna. Heerlijk, in water van 36 graden met de regen in je gezicht dobberen. De spiertjes los, de huid verwend door het minerale water en lekker ontspannen. Niks werkt beter om daarna in een heerlijke siësta te belanden. Voor Bram en Trees was het de laatste volle dag, zij vertrokken donderdag weer naar Nederland.

Maar de barbecue was niet het enige wat niet door kon gaan, ook vriendje Gonzalo miste zijn verjaardagsfeest wat we hier ook zouden vieren. Gelukkig werd dat vanmiddag ingehaald in het huis van zijn oma, waar we met de familie alsnog de taart konden aansnijden en konden zingen voor zijn eerste verjaardag. Lekker bijgekletst over alles wat in het dorp gebeurd is, plannen gemaakt voor een etentje om de zaken weer eens door te praten voor als wij weer naar Nederland gaan en even een paar uurtjes mijn haakwerk laten liggen.

Vanmorgen hebben we een hotel geboekt in Frankrijk, we komen op 20 september weer naar Nederland. Ook weer zin in!

 

5 gedachten over “Toen ging het feest niet door

  1. Wat jammer van jullie bbq maar gelukkig klopte de voorspelling wel! Anders was het nog zuurder geweest. En nu weer naar nl…. Wat vliegt de tijd toch.. Spannende, bijzondere tijd voor Esmee (En voor opa en oma)

Reacties vinden wij erg leuk!