Dagje toeren als vanouds

Pfff, warm dat het gisteren was! Ha, het werd zowaar 29 graden bij ons en dat was toch wel even wennen hoor. Ja ja, ik weet dat we over een paar maanden heel blij zijn met temperaturen onder de 30 graden. Nou, blij waren we gisteren ook wel hoor. Zonnebrandcrème in het gezicht en op Alberts kale bol en aan de slag. Omdat we al een paar dagen problemen hadden met het alarm, belde ik eerst met Securitas Direct die de afspraak van volgende week direct omzetten in een spoedje. Albert bleef daarom thuis, terwijl ik plantjes ging halen bij Florhysteria Tasmania in Barbarroja. Geweldig geholpen daar, netjes alles in de auto gezet en terwijl ik klaar stond om weer naar huis te rijden, kreeg ik een app-je dat Anneke en Marien eraan kwamen voor koffie. Securitas Direct kwam ook meteen, dus alles weer opgelost.

Albert heeft vanwege de warmte even een dutje gedaan in de cantina, de eerste keer dit jaar en ik nam mijn gemakje op de veranda. Ineens is het dan zomer! Tegen een uur of vier zijn we toch maar aan de slag gegaan, samen de plantjes gepoot en Albert heeft ook nog de tuinhaspel opgehangen die we uit Nederland hadden meegenomen. De tweede heeft hij ter plekke aan Marien verpatst. Later op de avond kwam Jose nog, die afgelopen zaterdag bij ons alles netjes wilde maken, maar met windkracht 7 ook niet onze ramen eruit durfde tillen om ze van binnen en van buiten te zemen. Ik kan dat echt niet zelf en ook voor Alberts pijnlijke armen is dat niet meer te doen. Hij werkt echt zo snel, die kerel, ik kijk mijn ogen altijd uit. Hij kreunt er continue bij, het klinkt echt alsof er bij ons hele spannende dingen gebeuren.

Vandaag is het Witte Donderdag en omdat heel Spanje deze week zo´n beetje vakantie viert vanwege de Semana Santa, vonden wij dat ook wel een strak plan. Toen we hier pas woonden, gingen we heel vaak samen een dagje toeren en eerlijk gezegd komt het er gewoon niet zo vaak meer van. Toen Albert vanmorgen dan ook ergens las dat er nog volop kersenbloesem zou zijn in het noorden van de Costa Blanca, zaten we zo in de auto. Met een grote omtrekkende beweging, grofweg via La Romana, Elda en Alcoi, gingen we het gebergte in wat ons via de bloeiende Valle de Gallinera, hét kersengebied, in Pego bracht. Een stevige rit, helaas bleef het aardig bewolkt en fris, maar we hebben alsnog genoten van prachtige vergezichten, bloeiende bermen in alle kleuren van de regenboog en vooral heel veel kersenbloesem. Die witte … maar wie weet welke die donkere roze is? Die zien we ook wel bij ons in de buurt, maar ik weet niet van welke vrucht deze is.

Bij Pego twijfelen we …. gaan we nog een uur door de bergen slingeren om op de Col de Rates bij de Duitser te gaan eten of zoeken we iets aan de kust? We besluiten genoeg geslingerd te hebben en rijden naar Denia, waar we net zo snel weer vluchten. Het is al enorm druk, de terrassen zitten vol en ook op het strand is het al alsof het hoogzomer is. De temperaturen liggen hier rond de 20 graden, maar met de kracht van de zon, is dat ook niet zo heel koud meer. Spanjaarden zijn gek op de playa en we zien ook enorm veel Duitse kentekens.

Ik pak Tripadvisor erbij en kijk of er in de buurt van Jávea wat leuks zit. Ik heb ´bingo´,  want ik stuit op een Argentijns steakhouse wat heel goede beoordelingen krijgt, weg van de kust, een stukje het binnenland in en met volop parkeerruimte. Ik bel direct om te vragen of ze een plekje hebben en dat is geen probleem. Na een kwartiertje achter een gaar, oud busje door een prachtig natuurgebied te hebben geslingerd, komen we aan bij El Gaucho. Bingo, helemaal onze stijl, compleet met paard in de tuin en zadels als barkrukken.

We worden uiterst vriendelijk en correct bediend en krijgen naast de bestelde drie gangen ook nog een soepje van aardappel en prei vooraf en tussendoor een zeer smaakvolle mango-spoom. Albert heeft een carpaccio als voorgerecht, ik kies voor de worstjes van varkens- en rundvlees met paprika en chorizosmaak. Superlekker! Als hoofdgerecht nemen we beide de Texas-steak van de kaart, alleen vraag ik of de eieren achterwege kunnen blijven. Alberts dessert is een schaaltje ananas, keurig op ijs geserveerd en ik neem een panacotta met roodfruit, ijs en slagroom. Alles is echt subliem lekker en de messen vallen gewoon dwars door de biefstukken heen. Een cafe solo, kleine loeisterke koffie, maakt het af. We hebben een geweldige plek gevonden om superlekker te eten, de schade was maar liefst 51 euro voor twee personen (foutje? we hadden geen dagmenu, stond wel zo op de rekening), maar helaas is het wel 154 kilometer van huis. Kleinigheidje hou je 🙂

Por nada, zoals de Spanjaarden zeggen, het was weer een aardig eindje tuffen naar huis, maar daar draait mijn held zijn hand niet voor om. Hij stopte zelfs nog even bij de Aldi in Aspe voor verse aardbeitjes en zout voor de vaatwasser. Het was een dag met een sterretje!

BewarenBewaren

10 gedachten over “Dagje toeren als vanouds

  1. Wij waren 2 jaar geleden op vakantie in Javea en hebben daar ook heerlijk gegeten !! Als we ooit weer in Javea zijn gaan we daar ook zeker weer eens smikkelen !!
    Nog veel plezier verder en lekker genieten van het zonnetje !!
    Groetjesssss

Reacties vinden wij erg leuk!