Een anders dan anders vakantie

Na drie lange reizen, Australië, Amerika en Scandinavië, besloten we vorig najaar al dat dit we het dit jaar anders aan zouden gaan pakken. Meer tijd rondom ons eigen plekje in Spanje, met ruimte om ook weer eens wat vrienden te ontvangen en een paar korte tripjes,  die we dan dit jaar de vakantie noemen. Ha, alsof we ooit wat anders doen, maar toch, van huis voelt toch anders. We gingen pas al een paar dagen naar de Spaanse kust en vertrokken afgelopen donderdag op ons gemakje naar Zuid-Frankrijk.

Daar brachten we de eerste nacht door in hotel Le Galion, gelegen op 300 meter van het strand van de Middellandse zee in het plaatsje Canet-en-Roussilion. We checkten al rond een uur of vier in en konden de fietsen van de auto halen en op het plaatsje achter de keuken van het hotel stallen. We wandelden daarna op ons gemakje naar het strand en zagen we dat het een stuk verderop gezelliger en drukker was, dus gingen we daar een heerlijke coupe ijs eten op een terrasje.

Tegen de tijd dat we terug waren, was het al bijna etenstijd, dus fristen we ons op op onze niet echt grote, maar wel keurig nette kamer. De badkamer zag er heel strak en fris modern uit, met de typische tegels in de stijl die ik zo gaaf vind, net als in onze keuken in Made. Ook het restaurant van het hotel had dezelfde mooie sfeer met dikke houten tafelbladen op metalen poten en blauwe en beige stoelen. Ik had het zelf uit kunnen kiezen, zeg maar. Na een praatje met de eigenaar bleek dat hij en zijn gezin (drie generaties mannen in de bediening ´s avonds) het hotel net een jaar geleden hadden overgenomen en dat er veel werk verricht was om dit oude hotel weer nieuw leven in te blazen. Decoratie goed geslaagd!

Wij hadden zeer tegen de gewoonte in bij dit hotel ook het avondeten al meteen bijgeboekt, omdat ze daarvoor gewoon hele goede reviews kregen en ze bij Booking.com ook die mogelijkheid al boden in de kamerprijs. Vol verwachting togen we dus naar het zwembad, waar op het terras al heel wat tafeltjes gedekt stonden. Het werd lekker druk en we hadden een prima menu met twee keuzes per gang. Helemaal niks mis mee, lekker gegeten en nette bediening. Ook de bedden waren goed en het ontbijt was gewoon zoals het hoort. Voor wie een overnachtingsadresje zoekt net voor de Spaanse grens (vanaf het noorden gezien) is dit echt een leuke aanrader op een half uurtje van de doorgaande route. Wij reden ´s ochtends via een route van mooie binnenwegen naar Narbonne om daar de snelweg weer op te pakken. Prachtige uitzichten daar!

Ons volgende doel is eens iets heel anders dan jullie van ons gewend zijn. En we zullen maar met de deur in huis vallen: dat komt met name door Albert. Hij krijgt de kriebels van het woord Bed & Breakfast en dat komt onder andere door een kat die ooit op de kookplaats van een dergelijke gelegenheid zichzelf heerlijk zat te wassen. Maar nog veel meer door de meest truttige toestanden op de Nederlandse televisie in het programma waarop drie B&B´s zich met elkaar in de strijd wierpen om de hoofdprijs te winnen als het gaat om comfort, originaliteit en weet ik wat nog meer. En nog veel erger is de Engelse versie van hetzelfde programma. Dat ik hem ooit toch in een B&B stopte in Australië hielp niet, want we moesten eerst twintig kussentjes met roosjes en roesjes van het bed werken en we kregen het ontbijt ´s avonds al in een doos want vroeg opstaan mocht niet en wij moesten de boot halen. En ik alles maar goed praten, tot ik geen warm water had bij het douchen voor vertrek en ik dus die man ook niet wakker durfde maken. Enne … het was een Fransman.

En toch sliepen wij vrijdag én zaterdagavond in een B&B of op zijn Frans: Chambre d´Hôtes La Vallée Verte in Grandchamp. Geen Fransman met maniertjes deze keer, maar gezellige Nederlandse dames, Carla en Alle, die net als wij hun paarden een fijne oude dag gunden in hetzelfde pensioenpension als waar Janssen en Whisper tot hun dood gelopen hebben. Hun Hendrik leeft ook niet meer inmiddels, maar Rebel is er nog steeds. We hebben elkaar leren kennen door de eigenarengroep op Facebook en we besloten toch eens te gaan kijken hoe ze het daar voor elkaar krijgen om gewoon op een aantal beoordelingssites een 10 te scoren en ook bij het grote Booking.com een dikke 9. En weet je? Wij snappen het helemaal nu! Wat een heerlijke sfeer!

We kregen een suite, echt waar je met een heel tweespan met marathonwagen erachter rond kan sjezen. Met van die dikke houten balken op de vloer, waar gewoon honderden jaren geschiedenis uit spreekt. Maar wel met al het moderne comfort van nu, van WIFI tot lekkere boxsprings en van een Senseo tot de onmisbare föhn. Maar de grootste verrassing was wel hetgeen waar Albert juist tegenop zag: het contact met andere gasten. Soms, heel soms, is hij een beetje contactgestoord. Tenminste, dat denkt hij zelf, want als hij eenmaal onder de mensen is, geniet hij er met volle teugen van. En dat hebben we de laatste twee dagen ondervonden! Beide dagen waren er gewoon hele gezellige, leuke mensen waarmee je vanzelf aan de praat kwam en waar je dan ´s avonds aan tafel gewoon lekker mee door kletste. Zaterdagmorgen vertrok de hele leuke ploeg van vrijdagavond, maar zaterdagmiddag werd het gewoon weer net zo gezellig, met nieuwe aanwas. Veel Nederlands en een leuk Vlaams stel, die ons vanmorgen op de parkeerplaats van het eerste tankstation waar we een plaspauze hielden, nog gezellig even aantoeterden om een praatje te maken.

De prachtige oude boerderij is zo geweldig smaakvol gerenoveerd, Alie kan met haar uitgebreide restaurantervaring fantastisch lekker koken en Carla is de perfecte gastvrouw. Neem daarbij het mooie Franse platteland, een schitterende tuin, een stal waar je fietsen veilig staan en je weet dat je daar absoluut een keer terug heen wil. Wij niet alleen trouwens, want bijna alle gasten die er waren, komen bijna elk jaar terug, vaak op weg van of naar hun vakantieadres in Zuid-Frankrijk. Wij snappen dat nu helemaal (al is het alleen al voor het eten!).

 

Natuurlijk gingen we ook de omgeving bekijken. We gingen met de auto (nee, fietsen is daar ook niet echt prettig over de heuvels) naar het mooie stadje Langres, waar we een wandeling maakten rond de stad over de oude stadsmuur en lekker lunchten op een pleintje met een terras vol Fransen die op hun vrije zaterdag lekker de zon genoten. Tot slot maakten wij nog een ritje in de omgeving. De overige foto´s van deze dag heb ik in een apart album gezet.

 

Klik hier voor de foto´s van Langres.

Vanmorgen vertrokken we na het lekker ontbijt met een vers gebakken eitje van Carla naar Duitsland. Duitsland? Ja, want we komen nog niet naar Nederland, maar blijven eerst nog vijf dagen in Cochem. Eindelijk die fietsen eens gebruiken, hoop ik! We hebben een appartement gehuurd in de gloednieuwe Villa Sonnenblick, waar we nu zitten. Een zee van ruimte, van heel authentiek bij La Vallée Verte naar het nieuwste van het nieuwste hier. We hebben Max net tweede zien worden in de Formule 1 van Frankrijk, de koffer is uitgepakt, de eerste koffie gedronken hier en nu ga ik wat te eten fabrieken in onze ´eigen´ keuken.

Vakantie 2018, het is weer eens wat anders dan anders!

 

 

BewarenBewaren

BewarenBewaren

4 gedachten over “Een anders dan anders vakantie

Reacties vinden wij erg leuk!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.