Een fietstochtje langs de Moezel

Zwarte Piet ging eens fietsen, toen klapte zijn band …. dat deuntje zit steeds in mijn hoofd! Nee, dames en heren, deze keer geen herhaling van de pech in Mazarrón een paar weken geleden, maar toch wel weer een akkefietje.

Na een heerlijke avond met een fles lekkere Elblinger witte wijn op het balkon van ons appartement, cadeautje van de gastvrouw, sliepen we weer als roosjes in het fantastische bed hier. Ik werd vanmorgen net na acht uur wakker van de pling van mijn telefoon, de update die Jesse had geplaatst over hun geweldige dag in Vancouver. Zo leuk, dat ze deze keer wel een verslag met foto´s bijhouden op Polarsteps. Vandaag gaan zij trouwens weer Amerika in, het zit er bijna op.

Wij ontbeten op het gemakje met gekookte eitjes en Duitse broodjes en toen we genoeg moed verzameld hadden, haalden we de fietsen hier beneden uit de garage en gingen we op pad. Nu moet je hier de toch redelijk drukke weg een paar honderd meter uitfietsen en dan ga je vrij stijl naar beneden om op het fietspad langs de Moezel uit te komen. Ik voelde mijn fiets wat zwabberen en zag dat mijn voorband niet al te vol was. Natuurlijk had mijn man zijn banden goed gecheckt na de lekke band vorige keer, maar die van mij niet. Daar moet ik ook zelf op letten!

Een kilometer verderop zei Albert dat ook mijn achterband vrij slap leek, dus gingen we in de ankers. Op een bankje even gekeken en ja, prut, allebei. Dus Albert terug naar het vakantiehuis, want die kleine mini-pompjes op de fietsen zijn waardeloos, daar zijn we allang achter. Maar in de auto lag een grote fietspomp met een drukmeter erop ook nog. Komt manlief dus even later terug met die grote pomp in zijn fietstas. Maar het werkt wel! Een paar keer pompen en hoppa, banden vol en gaan met die banaan.

Was het vorig jaar Albert die maar continue zadelpijn had, nu moest ik weer heel erg wennen. Het zachte dekje met gel wat ik bij Decathlon had meegenomen, ging er al snel af, dat gaf meer last dan gemak. Albert ging als een speer op zijn nieuwe zadel met extra ruimte voor de edele delen 🙂 Ik heb zijn oude zadel, misschien moet ik ook eens wat vrouwvriendelijkers gaan zoeken. Hoewel, aan het eind van de fietsdag ging het al een stuk beter.

Wat klinkt dat he, fietsdag! Ha, meer fietsuurtjes met regelmatig pauze. Even op een bankje voor een paar mooie foto´s. Twee kilometer verder in Bruttig-Frankel : dorst! Dus koffie en een flesje water met wat lekkers en dan terug over die hele hoge brug, waar we trouwens met gemak tegenop fietsten op de power-stand. En verhip, dan is het toch ineens weer lunchtijd, dus stoppen wij in Ernst, bij Vinoforum voor een glas Riesling met een goede broodmaaltijd.

Terug in Cochem blijkt het markt te zijn en druk, heel druk. Wij lopen dus een stukje met de fiets aan de hand en nemen de brug om de rivier over te komen, waarna we weer opstappen om naar huis te fietsen. Mooi rondje voor een eerste keer na lange tijd: 16,4 kilometer. Tussendoor nog een keer wat lucht in mijn achterband gepompt en volgende keer de fietspomp toch nog meer even mee. Denk dat er een klein gaatje opgespoord moet gaan worden!

Nu kijkt Albert naar de voetbalwedstrijd Duitsland – Zuid Korea, natuurlijk zijn we vandaag voor ons vakantieland (ha, schade Deutschland …. ). Of niet? Het maakt ons niet zoveel uit, wij zijn gewoon voor Spanje! Vanavond gaan we uit eten, ik heb al een reservering gemaakt bij Restaurant DaVinci hier een stukje verderop. Het is hier ook flink warm geworden vandaag, dus houden we nu, op het heetst van de dag even ons gemakje.

Voor de foto´s van vandaag, kun je weer kijken in het album Cochem 2018.

BewarenBewaren

BewarenBewaren

3 gedachten over “Een fietstochtje langs de Moezel

Reacties vinden wij erg leuk!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.