We mogen niet klagen (toch?)

Tante gezellig op visite

Ha, maar we doen het toch! Net als bijna heel Nederland steunt en kreunt onder een alles verzengende hitte deze zomer, doen wij dat ook. Het is toch bizar he? Zoveel weken zon, hoge temperaturen, enorme droogte, woestijntoestanden.

Wij dachten dit jaar eens onder de bloedhete Spaanse zomer uit te komen en in Nederland wat actiever te kunnen zijn, omdat het hier toch over het algemeen best lekker weer kan zijn. We waren wel wat huiverig na de slechte weken met veel regen hier in de zomer van 2017, maar meestal hebben wij hier gewoon goed weer. We hebben het geweten 🙂 Natuurlijk was het in Spanje ook heet, maar daar ben je er toch net wat meer op ingesteld.

Het was de eerste weken hier wel super, laten we eerlijk zijn. Ondanks de warmte was het best nog lekker met een windje erbij, best uit te houden. Maar de laatste paar weken, tjonge tjonge, als het boven de 35 graden wordt, is de lol er wel af. Ik heb het zo te doen met Albert dan, die kan de warmte goed aan, maar de hoge luchtvochtigheid nekt hem. Zo ontzettend veel pijn! En doordat het in huis alleen nog houdbaar is als we een aantal uren per dag, liefst ´s avonds en ´s ochtends, de ramen open gooien, komt er een bak herrie bij waar we nooit echt rekening mee hebben gehouden. Die straat hier voor de deur, daar komt veel meer verkeer voorbij dan we ooit verwacht hadden en nu de stoplichten vervangen zijn door een rotonde lijkt er toch beduidend harder gereden te worden. We hebben fluisterasfalt gekregen, maar dat maakt de motorgeluiden zeker niet minder. Kortom: niet fijn!

Appartement maar verkopen dan? Nee zeg! Want we hebben wel enorm genoten van de nieuwe keuken, doordat we amper de deur uit kwamen met de warmte, hebben we wel veel thuis gegeten en dus ook gekookt. Ook snikheet trouwens in die hoek. Onze slaapkamer ligt op de goede kant en is lekker koel, de grote ventilator boven het bed maakt het zeer aangenaam en we slapen dan ook prima. Het is gewoon erg jammer dat er door de warmte niet echt gekomen is van de geplande fietsuitstapjes, paar nachtjes hotel elders in het land, het bezoek van wat leuke evenementen en noem maar op. De pijn en vermoeidheid overheersten vaak bij mijn maatje en dus bleven we veel thuis.

De uitgespaarde centjes hebben we vandaag goed besteed. We zijn naar Zeeland gereden waar we bij Justfire een airconditioning hebben gekocht die zonder buitenunit functioneert en alleen door twee gaten in de muur met roosters aan de buitenkant, onze toch flinke woonkamer heerlijk koel kan houden. Volgende zomer (en soms ook in de winter, want onze lieve benedenbuurtjes stoken voor ons mee) kunnen wij dus gewoon met de ramen dicht in een koele kamer zitten. Heerlijk!

Toen we na dit uitstapje aan de boulevard in Vlissingen aan een omelet c.q. uitsmijter zaten, kregen we de uitnodiging om bij Ed en Kaatje op hun residentie op de koffie te komen. Ed was ooit Albert´s maatje tijdens hun pijnrevalidatie in De Hoogstraat in Utrecht, al meer dan 10 jaar geleden. Door dik en dun gingen ze daar, die mannen en wij als vrouwen waren er voor de morele ondersteuning. Het was zo leuk om hun zomerplekje op de camping, waar Kaatje altijd zo enthousiast over schrijft, nu eens zelf te zien. Leuke dag gehad zo!

En het is nu ook weer niet zo dat we helemaal niks gedaan hebben hoor. Vorige week zondag waren we te gast bij Manon, Tim en Brent, voor frietje en snacks en een heerlijke avond buiten zitten. Vooraf hebben we honderden trekkers aan ons voorbij zien komen, onze Peet trots op de oude McCormick ertussen, bij de T.O.T-rit in Handel en afgelopen woensdag verraste mijn peettante Jean ons met een bezoekje. Al 83 jaar, met de auto, uit Den Bosch, trots op haar. Ze at gezellig mee, anders zou The Bold & the Beautiful missen en dan kan natuurlijk niet 🙂 Mag ze vaker doen.

Peet on Tour

Voor de derde keer deze trip aten we gisteren bij Den Bal, deze keer met Jan en Annie, altijd gezellig. We gingen een paar weken geleden met Macy en Jordy naar Neeltje Jans, Saskia is een paar keer met kleine Sem geweest en natuurlijk zijn we zelf naar Andy en Esmee in Peterborough geweest.

Al met al niet helemaal de zomer die we voor ogen hadden, maar nog genoeg om tevreden op terug te kijken. Langzamerhand gaan de neuzen weer richting Spanje, want voor de fiestas in ons dorp over twee weken, willen we toch terug zijn. Ondertussen maken nu Marco, Miranda en de kinderen gebruik van ons huis en zijn de temperaturen ook daar weer aardig houdbaar.

N.B.: weinig foto´s deze keer, de meesten hebben al op Facebook gestaan. Zal voortaan beter mijn best doen.

Een gedachte over “We mogen niet klagen (toch?)

  1. Toch weer een leuk verhaal Monique. Wat gaat de tijd toch snel dat jullie al weer terug gaan naar Spanje. Nog een paar fijne dagen in Made

Reacties vinden wij erg leuk!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.