Koffie in Spanje

Ken je dat? Als de zomer ineens omslaat in herfst, de kou in het huis inslaat als een bom en je liefst ´s morgens onder het dikke dekbed blijft? Nou, ik wel hoor. Ik ben slecht in die abrupte overgang van het weer en je kan je bijna niet voorstellen hoe koud het hier ineens kan zijn. De slecht geïsoleerde huizen voelen aan als een blok beton op zo´n moment. Dus ging gisteren hier voor het eerst de open haard aan en gingen de infraroodverwarmingen  weer op standje lekker. Het grote gevaar is dan weer, dat we de deur niet uitkomen, want we genieten dan ook weer van de knusse warmte in huis.

Na een luie zondag met een geweldige Formule 1 in de avond, een actieve dag bijkeuken- en voorraadkastopruiming gisteren, met in de middag een experiment zelf eierkoeken bakken (gelukt!), werd het vandaag toch tijd om de neus weer eens buiten de deur te steken. Albert zakt zowat door het goedkope poefje heen wat we ooit voor een prikkie kochten en wat dienst doet als krukje om de open haard te vullen. Ik kan niet zonder voetenbankje, maar dat is eigenlijk heel geschikt voor zijn klusje, dus besluiten we in Murcia op jacht te gaan naar iets geschikts. Mijn zelfgebreide poef is te laag en te zacht en eerlijk gezegd ziet dat wit er ook niet meer uit, dus die krijgt een zwieper. 

Het regende zachtjes toen we door de prachtige ´badlands´ richting Nueva Condomina reden. Het grote, luxe winkelcentrum aan de rand van Murcia is duidelijk ook de crisis voorbij, er zijn steeds minder lege winkels en er komen erg leuke zaken bij. Albert kocht een paar schoenen bij Deichmann, ongeveer de enige die maat 46 verkoopt hier en ik vond aan de overkant een geweldig leuke nieuwe winkel met sieraden, waar ik een hele mooie set vond alvast voor de decembermaand. Mijn feestjurk heb ik al een paar weken geleden gescoord 🙂 Ik kocht ook nog een nieuwe ´alledaagse´tas en een tas om mee te nemen voor feestelijke gelegenheden. Bij Casa scoorden we een poef/opbergbox en wat bakspulletjes. En tot slot haalden we bij Tramas+ voor Jordy een fijne sprei, want die stond al sinds de zomer hier op zijn verlanglijstje. Via FaceTime overlegden we met mama Miranda welke het leukste is. 

Natuurlijk dronken we koffie in het winkelcentrum en daar overkwam ons iets, wat we hier nog niet eerder meemaakten. Albert had de koffie al voor zijn neus toen ik buitenkwam van mijn rondje snuffelen bij Tiger en ik zag meteen dat het wel een hele slappe bak was. Ik vroeg wat hij besteld had en hij had dus gewoon de gebruikelijke Americano besteld. Nou is dat normaal gesproken een lekkere kop zwarte koffie, niet te sterk, maar ook zeker geen slootwater. Zeg maar wat pittiger dan de traditionele kop koffie in Nederland, meer zoals we het tegenwoordig vaak lekker vinden, met schuimlaagje. Deze was dat zeker niet. We spraken de serveerster er op aan en we kregen te horen dat het zo hoorde, dat wat wij bedoelden een dubbele koffie moest zijn. Tja, misschien dat zij het zo geleerd heeft, want er zijn hier ook nogal wat regionale verschillen in hoe je de koffie noemt, maar wij zijn toch gewend aan een veel sterkere versie van de Americano. Gelukkig snapte ze dat en bood ze onmiddellijk aan de koffie om te ruilen voor een ´dubbele koffie´, wat dat ook zijn mag. Albert bood aan bij te betalen, maar dat hoefde niet, dus gaf hij een euro voor de service.

Toen we later, na ons heerlijke eten bij het ons zo vertrouwde Las Palmeras, een café solo bestelden, bedacht ik dat dat koffieverhaal hier toch wel best bijzonder is voor wie het niet kent. De Spanjaard drinkt sowieso geen koffie zoals wij onze koffietijden kennen. Nee, koffie is voor het ontbijt of voor na de maaltijden. En dan zijn er allerlei benamingen voor koffie. De meest gebruikelijke zijn de café solo, een behoorlijk sterk klein kopje koffie waar je de lepel rechtop in kan zetten. Geserveerd met een zakje met maar liefst 8 gram suiker (een suikerklontje is gemiddeld 4 gram), wat er ook meestal helemaal in gaat. Behalve bij die vreemde Hollanders, die drinken dat sterke spul gewoon zwart. Ha, je moet ze zien kijken als je de suiker terug geeft 🙂 Dan heb je dus die Americano, een solo waar gewoon meer water bij gaat, waardoor je die lekkere kop zwarte koffie krijgt en voor de liefhebbers van koffie met melk is er de cortado, met een drupje melk of de café con leche, waarbij een flinke scheut warme melk gaat.

Natuurlijk kennen ze hier inmiddels ook de cappuccino, maar die is echt door de toeristen ingevoerd hoor en kijk niet raar als je die geserveerd krijgt met slagroom in plaats van met opgeschuimde melk. In het meer traditionele binnenland, kan je het vaak sowieso niet bestellen. De latte en de andere moderne versies, zijn hier meer uitzondering dan regel. En de Spanjaarden zelf? Die kennen nog veel meer varianten, vaak met alcohol, zoals de carajillo en de Belmonte of met mierzoete gecondenseerde melk, zoals de bombom. En in de zomer drink je natuurlijk café con hielo, ijsklontjes met daarover heen een kopje café solo. Kortom, koffie is niet zomaar koffie met een cupje melk een twee suikerklontjes ernaast, hier moet je er bijna voor gestudeerd hebben al zien we in Nederland ook steeds meer varianten.

Wij besloten ons winkeldagje met een bezoekje aan de Mercadona. Onze eigen koffie is bijna op en dat kan natuurlijk niet. Thuis drinken we Americano, gezet van bonen die zo lekker ruiken, dat je er aan de kassa al trek in krijgt. Dezelfde bonen gaat ook altijd mee naar Nederland, waar we vaak te horen krijgen dat onze koffie zo lekker is. Tuurlijk, Spaans! En goedkoop, want een kilo bonen kost hier nog geen zes euro 🙂

4 gedachten over “Koffie in Spanje

  1. Mijn reactie is kennelijk niet door gekomen. Ik begon met brrrr…. oh, ik had zo’n last van de overgang naar de wintertijd en ineens die kou! Ben tegenwoordig toch al zo kouwelijk .
    Je verhaal over de koffie vond ik zó leuk!
    Zo jammer dat Albert toch weer zoveel pijn heeft!
    Groetjes, ook voor Albert,
    Inge

Reacties vinden wij erg leuk!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.