Olijfolie

Een monster nemen van onze olijven

En dan scheur je achter Jose Manuel in zijn kleine autootje aan, naar Abanilla, terwijl je denkt dat je niet verder gaat dan de olijvenmolen hier in het dorp 🙂 Wie de weg van ons dorp naar Abanilla kent, weet dat het vooral veel bochtenwerk is, heuveltje op, heuveltje af en ik weet dus nu ook dat de auto erg lekker op de weg ligt sinds de schokbrekers vervangen zijn. 

Als ik hem vraag waarom we zo ver gaan, legt hij uit dat de olie hier schoner wordt verwerkt dan bij ons in het dorp en ik weet dat ook mijn lieve vriendin Maria hier altijd al haar olijven heen brengt. En haar olie is altijd heerlijk! Ik vind het dus allemaal prima. En inderdaad, als ik zie hoe vettig en viezig het hok hier in het dorp eruit zie en ik kijk dan naar deze keurig hal, dan snap ik het wel. We sluiten aan in de rij met auto’s, maar al snel maakt mijn maatje een praatje met de baas van het spul en krijgt hij een seintje dat hij aan de andere kant van de hal de auto vóór de rij mag zetten.

We hebben naar verhouding heel weinig olie en die wordt apart gewogen, daarna wordt er er een monster genomen om te zien hoe de verhouding olie en water in de vruchten is en dat bepaalt dat wij voor 7 kilo olijven  1 liter olie krijgen. Onze 71 kilos leveren dus twee flessen van 5 liter op. Het is niet veel (de verhouding is normaal hoor), maar overal wordt bevestigd dat de olijvenoogst dit jaar erg matig is.

Vorig jaar stond men drie uur in de rij, nu ben je binnen een uurtje weg. En wij dus nog sneller, want Susana heeft hier vorig jaar de hele oogstperiode gewerkt en had al en goed woordje voor ons gedaan. In plaats van pas in ergens in februari de olie op halen met je weegbriefje, kregen we die nu direct mee, omdat ze verteld had dat we graag de olie mee naar Nederland willen nemen.

2 gedachten over “Olijfolie

Reacties vinden wij erg leuk!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.