Alle berichten van Monique Tijmes

Ons nieuwe normaal

Het is me toch wat met dat ´nieuwe normaal´ of zoals ze hier zeggen ´la nueva normalidad´. Velen zijn het er niet mee eens, met name met die 1,5 meter, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik het wel een fijn gevoel vind om voorlopig wat afstand te houden, zeker van onbekenden. De beelden van lijkkisten opgestapeld op een ijsbaan in Madrid staan me nog vers op het netvlies en als ik zie hoe ook jongere mensen nog maanden moeten revalideren na deze ziekte, geloof ik niet dat het allemaal al zo veilig is. Ik zie nu veel protesten voorbij komen en kan niet nalaten me af te vragen of mensen nu echt zo´n moeite hebben zich aan te passen, om te schakelen, te bedenken dat het misschien allemaal geen onzin is en complotten zijn. Maar blijkbaar ben je tegenwoordig gek als je vertrouwen hebt in de overheid, in het beleid en in de regels. Nou, dan ben ik maar gek. Ik heb mijn leven al een aantal keren radicaal om moeten gooien en ben daar voor mijn gevoel altijd goed uitgekomen, flexibel zijn is voor jezelf ook prettig.

Lees verder Ons nieuwe normaal

Kleinkind, corona en meer

Saskia met Sem en onze nieuwe kleindochter Sophie

Henk, jij vroeg me vanmorgen hoe het nu met ons gaat? En je hebt gelijk, tijd om weer eens even bij te praten! Het gaat goed met ons. Eerst maar even persoonlijk, voor ik over Spanje uit ga wijden. We zijn gezond, hebben hier en daar wel wat pijntjes, maar dat zijn we gewend en Albert is uit de ergste ellende, nu het weer een stuk beter is. En dat weer zorgt er meteen voor dat we ook uit de gevangenis zijn. Terugkijkend op de eerste vier weken tot zes weken van onze ´cuarantena´, zoals dat hier heet, denk ik vooral hoe opgesloten we ons voelden. Ons huis is gemaakt om de zon buiten te houden, maar dat betekent in de winter ook dat het donker is. Eén raam in de kamer, onder de veranda, met tralies ervoor, het voelde in de uitzonderlijk sombere, koude en natte voorjaarsweken letterlijk als een gevangenis. De emoties rondom de angst voor het virus, het niet naar buiten kunnen om even een hapje ergens te eten of een boodschap te doen, de zorgen om de kinderen in Nederland en vooral om de baby die op komst was, het was best heftig.

Lees verder Kleinkind, corona en meer

Drukke quarantaine

Boodschappen, maar dan anders. Tjonge, we hebben het er bijna druk mee vandaag!

Voor de derde week op rij komt Frutas Soberanos uit Mahoya bij ons een partij groenten en fruit thuis brengen. Echt superkwaliteit, heel erg blij mee. De eigenaar en zijn bijrijder zetten alles netjes op de veranda, later halen wij het naar binnen en na uit uitpakken wordt het aanrecht schoongemaakt en wassen we heel goed onze handen. Enorm blij met onze jaren geleden gekochte restaurantkoelkast met heel veel ruimte. De baas maakt een gezellig praatje, zijn bijrijder vraagt hoelang we hier wonen, want mijn goede Spaans valt natuurlijk weer op. Blijkt hij uit Pakistan te komen en maar liefst 12 talen te spreken! Hij schakelt vrij snel over op behoorlijk Engels en schijnt er zijn doel van te maken Esmee ervan te overtuigen dat ze hier moet blijven wonen en met hem op Spaanse les moet gaan (en nog wat leuke dingen, geloof ik). Hij zag haar wel zitten, volgens mij 🙂 Ben benieuwd of hij haar 18 schatte, zoals zovelen, of haar werkelijke 28! Hij haalde er van alles bij om haar ervan te overtuigen dat dit gebied ongeveer de hemel op aarde is.

Lees verder Drukke quarantaine

Even naar de slager

Ik had een Engelse slager ontdekt die vlees op vooraf afgesproken plaatsen in een gekoelde wagen brengt, op bestelling, met een keurige webshop waarop je de producten kan bestellen. De regels zijn hier veel strenger dan in Nederland, zoals ik al eerder vertelde op mijn blog. Boodschappen doen is dus in het eigen dorp, waar het winkeltje kleiner is dan onze woonkamer. Ik ben er huiverig voor, daar kán je gewoon geen afstand houden. Een wandelingetje mag niet, behalve als je een hond uitlaat binnen 50 meter van je huis. En aangezien wij al 200 meter buiten het dorp wonen, zie je dus gewoon niemand. Wij kijken dan ook met verbazing, maar zonder te weten wat het beste is, naar hoe ´vrij´ Nederland nog is.

Ik dus op pad, vreemd gevoel en 10 kilometer van huis. Maar ook wel lekker om even eruit te zijn. Ik keek mijn ogen uit in het dorp. Toch nog best veel mensen op straat, volgens mij gaan ze gewoon drie keer per dag naar de groenteboer of de slager? Maar ook mannen die op gepaste afstand wel een praatje met elkaar houden. Het valt dus nog wel mee met die strenge handhaving …

Lees verder Even naar de slager

Corona in Spanje

Wat een toestand, hè? Het houdt iedereen in zijn greep, het is er, we moeten er mee dealen en niemand weet hoe het verder gaat of moet. Wat ergens ver weg in China begon, overspoelt de wereld en we krijgen er allemaal mee te maken. Voor ons begon het toch wel tijdens onze vakantie, we waren net een week weg toen we hoorden van de eerste patiënten in Nederland en in Spanje. Blijkbaar allebei meegekomen uit Italië. Je kan je dan nog niet voorstellen hoe het er drie weken later voor staat. Maar vooruit, dat hoef ik hier allemaal niet uit te leggen, dat weet inmiddels iedereen wel, al schijnen er nog steeds mensen te zijn die het echt niet snappen of willen begrijpen.

Lees verder Corona in Spanje