Categoriearchief: Nederland

Bijna weer naar Spanje

Vanavond gaan we uit eten met Peet en Hendrika, om hun nieuwe tuin te bekijken en voorlopig weer afscheid te namen. Het kind trakteert, kleine kindjes worden ook in dat opzicht gelukkig groot 🙂 We gaan er weer vandoor, naar huis, naar de zon (nee, we mochten hier ook niet mopperen!), naar ons grote huis en de fijne tuin. Maar ook naar verplichte mondkapjes buiten de deur en een veel strenger corona-beleid dan hier. Ik weet niet hoe ik daar precies in moet staan. Ook daar lopen de cijfers op, met name ook door feestende groepen, jong en minder jong, mensen die het niet kunnen laten om elkaar aan te raken en waarvoor ´social distancing´ blijkbaar heel lastig is. Wij hebben hier geprobeerd het zoveel mogelijk in stand te houden, ook als we met vrienden of familie samen waren. Je kan ook liefde geven en ontvangen zonder elkaar aan te raken, is mijn idee. In Spanje gaan we daar dan ook zeker mee door, alle complottheorieën gaan aan mij voorbij en de overheid, door velen zo fel aangevallen doet in mijn ogen gewoon wat nodig is. Alleen samen kunnen we corona verslaan en wie daar schijt aan heeft, is mij voorlopig een tijdje kwijt.

Lees verder Bijna weer naar Spanje

Koekoek, we zijn er nog

Met heimwee kijkt Albert naar ... ha, toevoeging van het Boze Oog!

Allememagies wat is dat een tijd geleden, dat jullie wat van ons gehoord hebben. Hebben wij het te druk en geen tijd om een verhaaltje te type op ons knoppekassie? Om heel eerlijk te zijn het valt ons een beetje tegen hier in Nederland. Al onze plannen vallen in duigen en niet alleen door de corona hoor. Ik (Albertje dus) ben met nog veel pijn in de heup naar Nederland gereden, gelopen met ondersteuning van een kruk. Zelfs bij de huisarts geweest om te vragen om meer pijnmedicatie. Je bent op de goede weg Albertje zei hij, maar het kan nog wel een tijdje duren, erg hoopvol maar niet leuk. Ondertussen schiet het bij mijn Mootje in d´r rug terwijl ze probeert te voorkomen dat Sophie de kinderwagen onder poept. Oma was weer eens te snel met de luier onder het kind uit halen. Kreunen we hier sinds een dag of 10 gewoon synchroon, al lijkt het dat zij het ergste wel gehad heeft nu.

We hadden grootse plannen en zouden vakantie gaan vieren in eigenste land, een toertje op de veluwe met onze electro fietsen. Banden opgepompt, accu opgeladen en een test ritje naar het postkantoor was gepland. Bij het wegrijden bemerkte ik dat Mootjes bandje nog iets te zacht was en riep haar terug. Ikkus draaide mijne fietsje en vergat dat ik zonder zijwieltjes op weg was. Steunde op mijnes linker pijnlijke poot en ik zag de wereld vanaf de grond. Langzaam vallen is mijnes specialiteit en ik kon gewoon weer opstaan. Gelukkig keek de halve buurt niet mee, anders hadden ze hard gelachen denk ik. We hebben het pakketje weggebracht en zo kwam alles weer goed.

Wat doen jullie dan verder hoor ik jullie al denken …….nou ons Mo volgt twee dagen per week online lessen spaans. Anderhalf uur zit ze in de knoppekast te beppe met wat andere piepels. Dat gaat ze best af en als ikkus meeluister vanaf mijnes zetel kan ikkus uwes vertelle dat zij bept alsof ze hollands kletst. Er zit een doos uit Noorwegen in die club die daar Spaanse les geeft. Om eerlijk te zijn als ikkus zo zou beppe met die functie, gaf ik er de brui aan. Ben trouwens wel trots op mijnes Fraun dat ze er zoveel plezier aan beleeft en doet alsof het heeeeeeel makkelijk is.

Tuurlijk hebbe we ook onze kleinkinderen mogen bezoeke, lekker geknuffeld en wat gegeten je mot het knauwe wel bijhouden toch. Ook enkele vrienden en kennissen mochten we op gepaste afstand benaderen. Maar je merkt wel dat het echt vakantietijd is hier, mensen die roepen je mot eens langs komme of we motte eens wat afspreke hebben het druk. Ook een gevolg van de corona ……ik weet het niet.

Nu zijn we de terugreis aan het plannen ……we gaan terug, over anderhalve week vertrekt het bussie weer naar Spanje ….zonder jullie want wij gaan lekker samen. En had je met ons nog wat willen afspreken of willen zien, dan heb je pech…….wij gaan lekker terug naar onze berg. Als corona, frau en die rotpoot meewerken, kunnen we misschien nog wel geweldige vakantiefoto´s laten zien van een of andere streek in Spanje in september of zo. IJs- en weder diendende en hopelijk zonder toestanden met dat virus, komen we van de winter wel weer eens een tijdje kijken hier. Hopelijk is onze nieuwe bussie dan ook van de lopende band af, kunnen we lekker inrijden!

De garoeten van Albertje Kretiek Himself vanuit mijnes luie zetel neffe de airco enne pats auwwwww ook nog de garoeten van Frau.

Van feest naar feest

De nieuwste ´tic´: kippetjes

Wanneer zijn jullie altijd in Nederland? Die vraag heb ik de laatste weken een aantal keren gehoord, maar daar heb ik geen eenduidig antwoord op. We wonen in Spanje, dat is duidelijk en we hebben hier een hele fijne plek om af en toe een tijdje te zijn. En dat hangt vaak af van gelegenheden, waar we graag bij willen zijn. En soms komt dat goed uit, soms past het niet echt in de planning. Want meer dan drie keer per jaar, is eigenlijk niet de bedoeling, tenzij er echt iets speciaals is (ernstig of niet).

Lees verder Van feest naar feest

Met Jordy naar de soldaten

We proberen af en toe een opa-omadag te houden met Jordy, omdat we natuurlijk de kleinkinderen toch al niet zo vaak zien als de gemiddelde grootouders. De gezellige etentjes en gezinsweekenden met zijn allen zijn leuk, maar die speciale aandacht, dat vindt hij nog altijd geweldig. In mei ging zusje Macy een dagje mee naar de Beekse Bergen, maar nu was het zijn beurt. Vrijdagmiddag was hij op tijd uit school, het eerste jaar middelbare alweer en haalden wij hem thuis op. Na een kort bezoekje bij neefje Sem gingen we lekker met z’n drietjes uit eten bij Het Witte Huis in Drimmelen.

Opa koos deze keer uit waar we heen gingen en ik ben er nog steeds niet zeker van of het grootste kind niet het meest genoten heeft zaterdag. Ik zag het eerst helemaal niet zo zitten, maar ja, bij deze dag hoort oma ook, dus sjouwde ik erachter aan. Met mijn haakwerkje stiekem in mijn cameratas verstopt, voor het geval ik het echt niet meer zag zitten tussen al het oorlogsgeweld.

Maar eerlijk is eerlijk, het Nationaal Militair Museum in Soesterberg, in deze vorm geopend in 2014,  is zeker de moeite waard. Ik hou namelijk wel van geschiedenis, altijd al een van mijn favoriete vakken geweest op school. En zoals al helemaal vooraan in het museum te lezen was, is Nederland ontstaan door strijd. Strijd tegen de Spanjaarden nog wel, wat het toch een nog emotioneler tintje geeft, zeker met de huidige onrust in ons zo geliefde woonland. En wandelend door het museum, besefte ik dat eigenlijk heel erg veel in ons heden bepaald is door strijd in het verleden.

 

Hoe groot de invloed en bemoeienis van onze krijgsmacht in al zijn onderdelen is, wordt erg duidelijk en dat is zeker niet in negatieve zin! Het museum is prachtig opgezet, met heel veel goed bewaarde voertuigen, vaartuigen, vliegtuigen, maar ook in maquettes, interactieve opstellingen en geschikt voor alle leeftijden. Het viel ons wel op, dat wij heel anders door zo´n museum lopen dan Jordy. Heel handig hebben de makers veel informatie verwerkt in een soort games en daar konden we hem dan ook regelmatig vinden. De jeugd leert blijkbaar interactief, snel, aanschouwelijk en vooral door middel van online spelvormen.

Ik neem jullie even een stukje mee middels een kleine selectie uit bijna 200 foto´s … waarop trouwens goed te zien is hoe geweldig het is om half oktober zulk mooi weer te hebben!

En toen gingen we buiten verder spelen en weer terug naar binnen. De mannen gingen zelfs nog mee racen in een echte tank!

En dan rijden we via een prachtige kleurrijke route over de Veluwe weer naar Doetinchem om de kleine soldaat thuis af te leveren. Wat een geweldig weer dit weekend, Nederland op z’n mooist. Want zondag was het weer feest, we mochten met de nieuwste Zilvermeeuw Z8 mee varen door de Biesbosch ter gelegenheid van het vijftigjarige huwelijk van Bert en Tilly, onze benedenburen. Toppertje!

 

Macy vier jaar

IMG_1877

We breken in dit weekend onze weken in Nederland alweer doormidden. Wat gaat dat enorm snel. Veel leuke dingen, gezellige mensen, kilometers draaien in de auto én op de fiets, de tijd vliegt werkelijk voorbij. Nog steeds zijn we erg gelukkig met ons eigen plekje hier, wonderlijk hoe je je in twee huizen zo thuis kan voelen. Spanje blijft thuis, maar dit is echt wel een hele goede tweede hoor!

IMG_1907

Gisteren togen we naar Doetinchem, wat eerder niet gelukt was door onvoorziene omstandigheden waar we maar even niet op in gaan (niets ernstig hoor). Macy viert vandaag haar vierde verjaardag thuis met familie en vrienden, maar opa en oma kregen de eer om de dag zelf speciaal met de jongedame door te brengen. Bij deze dag hoorde ook de kampioenswedstrijd van Jordy´s team bij Olympus 58, waar papa Marco coach van is. Onder een stralend zonnige hemel, met vooraf een klein beetje regen, zagen we een prima wedstrijd die het team ook nog eens met 11-3 heeft gewonnen.

Daarna was er speeltijd voor Macy (en stiekem vindt Jordy het ook nog leuk hoor) bij Het land van Jan Klaassen. We sloten de dag af met een lekker etentje bij Bij Kobus in Zeddam. Moe maar voldaan!

Vandaag toeren we weer, net als vorig weekend, naar het mooie Limburgse land, waar we op de koffie gaan bij Hans en Coby, die net als wij in Spanje wonen, maar ook een tweede residentie in Nederland hebben. Er staat deze week weer heel wat op de planning, waaronder een logeerpartijtje van de kleine prinses. Papa met Jordy op korfbalkamp, Macy hier en mama uit eten met de korfbalmoeders. Feest voor allemaal!