Categoriearchief: Wonen in Spanje

Rustig aan op vakantie

Het valt allemaal niet mee, dat pijnlijke lijf, de regen, alles …

Het wil allemaal nog niet echt, met Albert. Snel moe, pijn in borst, schouders, onderrug en een algeheel gevoel van malaise. En deze week ook nog eens behoorlijk benauwd, want het is hier enórm vochtig geweest. Niet gek natuurlijk, want vorige week donderdag en vrijdag is de hemel hier naar beneden gekomen in een twee dagen durende Gota Fría die zijn weerga niet kent. De koude lucht die werd aangevoerd vanuit het westen knalde met een enorme boem tegen de warme lucht die boven de Middellandse zee de hele zomer al zit te broeien. Heftig onweer, enorme buien en hier meer dan 200 mm regen in twee dagen.

Lees verder Rustig aan op vakantie

De klok van mijn ouders

In 1988 waren mijn ouders 25 jaar getrouwd. Gerard en ik gaven hen een Comtoise-klok cadeau, zeer gewenst. Na het overlijden van mijn moeder en later haar partner, bleef de klok achter in ons appartement. Om twee redenen hebben we hem niet opgehangen, hij past niet echt in ons moderne interieur én Albert wordt gék van de vele klokslagen en het getik. Deze klokken werden vroeger gebruikt om ook arbeiders in het veld te laten weten dat het schafttijd was, mocht je de slagen niet op tijd geteld hebben, dan kreeg je na een paar minuten nog een tweede kans. Dus slaat de klok om 12 uur gewoon 24 keer. Ook buurvrouw Lenie werd er in Made niet blij van, vertrouwde ze me ooit toe.

Lees verder De klok van mijn ouders

Dongemondmeiden 2019

Bij Bodega Silvano Garcia op zaterdagmorgen tijdens de tour

De titel klopt niet helemaal, maar dekt enigszins de lading. Vorig jaar waren Liset, Ingrid en Marianne hier. Ingrid moest dit jaar verstek laten gaan, maar daarvoor in de plaats bracht Marianne haar man Ad mee. Ook bijna Dongemond, want die twee waren al samen toen wij daar nog op school zaten.

Lees verder Dongemondmeiden 2019

Ed en Kaatje op bezoek

Op de Coll de Rates

Ik denk dat heel veel mensen het niet weten, maar in 2007 bracht Albert drie hele maanden door in revalidatiecentrum De Hoogstraat in Utrecht. Op zondagavond om 9 uur binnen zijn en op vrijdagmiddag mocht ik hem weer ophalen. Een hele heftige tijd, die ook bij mij veel emoties losmaakte. Ik vergeet nooit meer het intakegesprek. Albert was zelf naar de huisarts gegaan met de vraag hem alsjeblieft te helpen. Hij had zoveel pijn en was zo angstig over zijn ziekte, dat het hem vaak boos en agressief boos maakte en ons gezin leed daar behoorlijk onder. Net als ons huwelijk natuurlijk.

Lees verder Ed en Kaatje op bezoek