Categoriearchief: Gezin

Ons nieuwe normaal

Het is me toch wat met dat ´nieuwe normaal´ of zoals ze hier zeggen ´la nueva normalidad´. Velen zijn het er niet mee eens, met name met die 1,5 meter, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik het wel een fijn gevoel vind om voorlopig wat afstand te houden, zeker van onbekenden. De beelden van lijkkisten opgestapeld op een ijsbaan in Madrid staan me nog vers op het netvlies en als ik zie hoe ook jongere mensen nog maanden moeten revalideren na deze ziekte, geloof ik niet dat het allemaal al zo veilig is. Ik zie nu veel protesten voorbij komen en kan niet nalaten me af te vragen of mensen nu echt zo´n moeite hebben zich aan te passen, om te schakelen, te bedenken dat het misschien allemaal geen onzin is en complotten zijn. Maar blijkbaar ben je tegenwoordig gek als je vertrouwen hebt in de overheid, in het beleid en in de regels. Nou, dan ben ik maar gek. Ik heb mijn leven al een aantal keren radicaal om moeten gooien en ben daar voor mijn gevoel altijd goed uitgekomen, flexibel zijn is voor jezelf ook prettig.

Lees verder Ons nieuwe normaal

Kleinkind, corona en meer

Saskia met Sem en onze nieuwe kleindochter Sophie

Henk, jij vroeg me vanmorgen hoe het nu met ons gaat? En je hebt gelijk, tijd om weer eens even bij te praten! Het gaat goed met ons. Eerst maar even persoonlijk, voor ik over Spanje uit ga wijden. We zijn gezond, hebben hier en daar wel wat pijntjes, maar dat zijn we gewend en Albert is uit de ergste ellende, nu het weer een stuk beter is. En dat weer zorgt er meteen voor dat we ook uit de gevangenis zijn. Terugkijkend op de eerste vier weken tot zes weken van onze ´cuarantena´, zoals dat hier heet, denk ik vooral hoe opgesloten we ons voelden. Ons huis is gemaakt om de zon buiten te houden, maar dat betekent in de winter ook dat het donker is. Eén raam in de kamer, onder de veranda, met tralies ervoor, het voelde in de uitzonderlijk sombere, koude en natte voorjaarsweken letterlijk als een gevangenis. De emoties rondom de angst voor het virus, het niet naar buiten kunnen om even een hapje ergens te eten of een boodschap te doen, de zorgen om de kinderen in Nederland en vooral om de baby die op komst was, het was best heftig.

Lees verder Kleinkind, corona en meer

Tegen het einde van het jaar

Zo tegen het einde van het jaar hoor je helemaal in kerstsfeer te genieten van een rijk gevulde , glinsterende boom in huis, rijp op de bomen buiten en de arresleeën in de straat. De werkelijkheid? Een bos bloemen en een moderne piramide in de kamer, de regen die zeikt langs de ramen en een stoet met tractoren op weg naar de Amercentrale met de ME erachter aan. Vrolijk gezicht, dat wel, al is de reden minder leuk.

Lees verder Tegen het einde van het jaar

We bouwen weer!

Tot mijn schrik zie ik dat ik al bijna twee maanden niet geblogd heb! Laat ik maar beginnen met een welgemeend dank-je-wel aan alle lieve reacties op mijn vorige blog. Er zijn een paar projecten uitgekomen waar ik mijn energie en vooral mijn ei af en toe in kwijt kan, al gaat het zeker niet om langdurende of vaste bezigheden. Ik mag in elk geval over de schouder van mijn lieve vriendin Liset meekijken bij een wetenschappelijk onderzoek wat gelinkt is aan mijn DVN-ervaring en het bejaardenhuis in Made weet me te vinden als zij hun nieuwe Spaanse medewerkers in mei verwelkomen en ze daar een stukje ´Spanje-kent- de May-gevoel´ mee willen laten spreken.

Lees verder We bouwen weer!

Winter in Nederland

En lachen! Winter? Nee, het voelt nog echt als herfst; vies, nat en eigenlijk nog helemaal niet koud. Zijn we daarvoor nu naar Nederland gekomen? Nou nee, natuurlijk niet! Als je ons een dag voor vertrek, nu anderhalve week geleden, zag zitten op het terras bij Tipsy Terrace, zou je ons voor gek verklaren. Heerlijke temperatuur, stralende zon, blauwe hemel en buiten eten in je t-shirt. Je kan er alleen maar van dromen als je hier zit.

Lees verder Winter in Nederland