Categoriearchief: Gezin

We bouwen weer!

Tot mijn schrik zie ik dat ik al bijna twee maanden niet geblogd heb! Laat ik maar beginnen met een welgemeend dank-je-wel aan alle lieve reacties op mijn vorige blog. Er zijn een paar projecten uitgekomen waar ik mijn energie en vooral mijn ei af en toe in kwijt kan, al gaat het zeker niet om langdurende of vaste bezigheden. Ik mag in elk geval over de schouder van mijn lieve vriendin Liset meekijken bij een wetenschappelijk onderzoek wat gelinkt is aan mijn DVN-ervaring en het bejaardenhuis in Made weet me te vinden als zij hun nieuwe Spaanse medewerkers in mei verwelkomen en ze daar een stukje ´Spanje-kent- de May-gevoel´ mee willen laten spreken.

Lees verder We bouwen weer!

Winter in Nederland

En lachen! Winter? Nee, het voelt nog echt als herfst; vies, nat en eigenlijk nog helemaal niet koud. Zijn we daarvoor nu naar Nederland gekomen? Nou nee, natuurlijk niet! Als je ons een dag voor vertrek, nu anderhalve week geleden, zag zitten op het terras bij Tipsy Terrace, zou je ons voor gek verklaren. Heerlijke temperatuur, stralende zon, blauwe hemel en buiten eten in je t-shirt. Je kan er alleen maar van dromen als je hier zit.

Lees verder Winter in Nederland

Met Jordy naar de soldaten

We proberen af en toe een opa-omadag te houden met Jordy, omdat we natuurlijk de kleinkinderen toch al niet zo vaak zien als de gemiddelde grootouders. De gezellige etentjes en gezinsweekenden met zijn allen zijn leuk, maar die speciale aandacht, dat vindt hij nog altijd geweldig. In mei ging zusje Macy een dagje mee naar de Beekse Bergen, maar nu was het zijn beurt. Vrijdagmiddag was hij op tijd uit school, het eerste jaar middelbare alweer en haalden wij hem thuis op. Na een kort bezoekje bij neefje Sem gingen we lekker met z’n drietjes uit eten bij Het Witte Huis in Drimmelen.

Opa koos deze keer uit waar we heen gingen en ik ben er nog steeds niet zeker van of het grootste kind niet het meest genoten heeft zaterdag. Ik zag het eerst helemaal niet zo zitten, maar ja, bij deze dag hoort oma ook, dus sjouwde ik erachter aan. Met mijn haakwerkje stiekem in mijn cameratas verstopt, voor het geval ik het echt niet meer zag zitten tussen al het oorlogsgeweld.

Maar eerlijk is eerlijk, het Nationaal Militair Museum in Soesterberg, in deze vorm geopend in 2014,  is zeker de moeite waard. Ik hou namelijk wel van geschiedenis, altijd al een van mijn favoriete vakken geweest op school. En zoals al helemaal vooraan in het museum te lezen was, is Nederland ontstaan door strijd. Strijd tegen de Spanjaarden nog wel, wat het toch een nog emotioneler tintje geeft, zeker met de huidige onrust in ons zo geliefde woonland. En wandelend door het museum, besefte ik dat eigenlijk heel erg veel in ons heden bepaald is door strijd in het verleden.

 

Hoe groot de invloed en bemoeienis van onze krijgsmacht in al zijn onderdelen is, wordt erg duidelijk en dat is zeker niet in negatieve zin! Het museum is prachtig opgezet, met heel veel goed bewaarde voertuigen, vaartuigen, vliegtuigen, maar ook in maquettes, interactieve opstellingen en geschikt voor alle leeftijden. Het viel ons wel op, dat wij heel anders door zo´n museum lopen dan Jordy. Heel handig hebben de makers veel informatie verwerkt in een soort games en daar konden we hem dan ook regelmatig vinden. De jeugd leert blijkbaar interactief, snel, aanschouwelijk en vooral door middel van online spelvormen.

Ik neem jullie even een stukje mee middels een kleine selectie uit bijna 200 foto´s … waarop trouwens goed te zien is hoe geweldig het is om half oktober zulk mooi weer te hebben!

En toen gingen we buiten verder spelen en weer terug naar binnen. De mannen gingen zelfs nog mee racen in een echte tank!

En dan rijden we via een prachtige kleurrijke route over de Veluwe weer naar Doetinchem om de kleine soldaat thuis af te leveren. Wat een geweldig weer dit weekend, Nederland op z’n mooist. Want zondag was het weer feest, we mochten met de nieuwste Zilvermeeuw Z8 mee varen door de Biesbosch ter gelegenheid van het vijftigjarige huwelijk van Bert en Tilly, onze benedenburen. Toppertje!

 

Sem geboren op 4 oktober

 

Het zal de meeste mensen die ons ook op Facebook hebben, niet ontgaan zijn, maar natuurlijk mag het hier niet ontbreken: we hebben een nieuwe kleinzoon.

Op 4 oktober om 15.12 uur is Saskia bevallen van kleine Sem door middel van een keizersnede.

Maandag gingen we vrij onverwacht nog met haar naar de verloskundige, maar we belandden al snel in het ziekenhuis omdat ze het niet helemaal vertrouwde. De gyneacoloog zei na onderzoeken dat ze wel een heel klein guppie in haar buik had. Onverwacht, want alle controles daarvoor waren prima. Het zag er even zorgelijk uit en de arts wilde haar  niet meer naar huis laten gaan en de bevalling een handje helpen. Toen het na anderhalve dag zover was, wilden ze niet het risico nemen dat de weeënstorm teveel zou worden voor de kleine man en werd er razendsnel ingegrepen.

Gelukkig, want het is echt een minimensje, maar wel met alles erop en eraan en goed levendig en attent. We zijn na de geboorte direct naar het ziekenhuis in Tiel gereden en daar kon het grote knuffelen al beginnen. Saskia moest nog bijkomen van alles wat haar overkomen was, Berry was zo groots als een aap en ook opa en oma Arisse waren erg onder de indruk. Ome Peet en tante Hendrika waren er ook als de kippen bij 🙂

Donderdag zijn we met een stapel vers gekocht kleertjes in een heel klein maatje 50 weer naar Tiel gereden. Aan bezoek hadden ze geen gebrek, dus na een tijdje vertrokken wij weer richting Made om bij te komen van een paar enerverende dagen.

Zo klein is heel klein

Gisterenmiddag, dus al twee dagen na de bevalling mochten Saskia en de dappere kleine kerel al naar huis, waar ze vandaag ook bezoek kregen van de kersverse oom Marco en tante Miranda met neef en nicht. Als straks Esmee en Andy ook geweest zijn, over drie weekjes voor een lang weekend hier, dan is Sem volledig in de familie opgenomen 🙂 Hij heeft onze harten in elk geval al veroverd!

Superleuk gezinsweekend in Andijk

Terwijl de regen hier langs de ramen striemt en de bomen woest heen en weer zwaaien, bekijk ik de foto´s van ons stralende, zonnige Pinksterweekend in het Noord-Hollandse Andijk. Vrijdagmiddag togen we naar Villavakantiepark De IJsselhof waar in de loop van de dag de hele familie binnendruppelde. We wonen ook hier in Nederland niet echt dicht bij elkaar. Marco en Miranda kwamen met de kinderen uit Doetinchem, Peet en Hendrika uit Rumpt en Saskia en Berry uit Tiel. Onze Engelse delegatie liet verstek gaan, want Pinksteren is bij hen geen vakantieweekend en voor een paar dagen vonden ze de reis ook best zwaar. En zeker als er dan ook nog van alles te gebeuren staat, is dat voor Esmee gewoon geen doen.

En er stond wat te gebeuren! Na vrijdagavond allemaal patatjes op het park te hebben gegeten en lang nakletsen, eerst buiten en later aan de lange keukentafel, zocht iedereen zijn bedje op. We hadden twee identieke huizen, waar ze de tussenmuur uitgehaald hadden, zodat we een enorme woonkamer hadden met twee keukens erin, compleet gespiegeld. Ook boven waren de slaapkamers gespiegeld en beneden was er in elk huisje een toilet en een badkamer. In het ene huis stond een 12-persoons eettafel, in het andere een enorm bankstel en een paar losse leunstoelen. Helemaal prima.

Zaterdagmorgen togen we na het ontbijt (opa en oma hadden flink ingeslagen) op de fiets naar Medemblik. Peet en Hendrika en Albert en ik hadden onze fietsen meegenomen, Miranda, Saskia en Jordy gingen op een huurfiets van het park. Prima fietsen trouwens, mét zitje voor Macy achterop. Berry en Marco werden met de auto op boodschappen uitgestuurd. Het was een hele leuke en gezellige rit naar het mooie historische stadje Medemblik, waar al snel een terras met koffie, thee en appelgebak gevonden werd. Toen ook de autorijders waren aangesloten, liepen we een leuke ronde door de stad waarbij veel foto´s gemaakt werden. We besloten het bezoekje met een nieuw terras, deze keer bij het Koningin Emmapark, waar ook een leuke speeltuin voor de kinderen was. Radler 0,0 ging er goed in op deze warme, zomerse dag.

Maar het hoogtepunt van de dag moest nog komen! Allemaal weer in het zadel en op naar Wervershoof waar we een tafel hadden gereserveerd bij restaurant Gewoon Lekker. En dat was het, niet zomaar gewoon, maar een all you can eat van de hele menukaart, lekker aan tafel geserveerd. Prachtig interieur, grote robuuste lange tafel, heerlijke stevige stoelen met dikke kussens en alles erop en eraan. Wat een prachtig restaurant en een supermooie plek! Moe, maar zeer voldaan, overbrugden we de laatste van onze dik 22 kilometers van vandaag hoog over de dijk, de vele mugjes en vliegjes vermijdend, terug naar ons vakantiehuis. Deze keer lagen we allemaal beduidend vroeger op bed! Note van de dag: Opa ging ver buiten zijn comfortzone door meer dan 17 kilometer op één dag te fietsen. Die zadelpijn went 🙂

Zondagmorgen was er verwarring in de tent. Met maar liefst 36 eieren, een berg spek en bijbehorende bakboter, was opa er helemaal klaar voor. Maar helaas … ons van alle gemakken voorziene huisjes, bleek geen koekenpannen te hebben. Berry stelde nog de braadpannen voor, maar uiteindelijk kreeg iedereen gewoon een gekookt eitje. Er werd al een plan opgesteld om een koekenpan te gaan kopen voor de volgende dag, maar gelukkig stelde oma voor dat ze wellicht gewoon bij de receptie een paar koekenpannen konden leveren. De fietsen werden ingeleverd en warempel, ze kwamen terug met twee prachtige nieuwe koekenpannen. Na alle consternatie en het stevige ontbijtje met afbakbroodjes van chef Berry, konden we weer op pad. Met de auto deze keer, op naar het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen. Wat een leuke dag hebben we daar gehad! Met zijn allen op de boot over het IJsselmeer en dan 100 jaar terug in de tijd. Superleuk, de foto´s zeggen genoeg! Echt de moeite waard om daar eens heen te gaan als je in de buurt bent.

Op de terugweg zijn we bij de Chinees in Andijk terecht gekomen, waar de humoristische ober ons voorzag van alweer onbeperkt eten, van alles en nog wat. De Pekingeend had 13 vlieguren gemaakt en was daardoor aangebrand aangekomen, het theewater van Miranda leek uit de sloot te komen waar de eend in gevangen was, maar eerlijk is eerlijk: Danny´s Garden is een prima Chinees Kantonees restaurant! Thuis aangekomen keek een deel van de familie naar Real Madrid – Juventus om natuurlijk de Spanjaarden de Champions League te zien winnen en de rest hing een beetje op internet. Enige minpunt: de WIFI was erg slecht dit weekend, dus de data vlogen erdoor.
En dan is het maandagmorgen. Gebakken eieren met spek! Opa achter het fornuis, zoals altijd met dit soort gelegenheden. Veel slap geouwehoer, waarbij vooral Macy alles wat Peet haar vertelt en uitlegt bere-interessant vindt. Zij nog wel 🙂 Er wordt besloten om het gezelschap te splitsen vandaag. Berry moet nog weg (chauffeursleven gaat niet over rozen) vandaag denkt hij, maar dat is niet helemaal duidelijk. Saskia merkt wel dat 22 weken zwanger zijn toch wel vermoeiend is, dus besluiten zij na de koffie huiswaarts te gaan. Ondertussen zijn Peet en Hendrika met Marco en Miranda en de kinderen naar Sprookjeswonderland in Enkhuizen gereden. Wij kijken elkaar eens aan en duiken op de bank voor een verkwikkend slaapje in een doodstil huis, waar we alleen bekeken (en gehoord) worden door een paar konijnen in de tuin, die heel nieuwsgierig binnen kijken door de tuindeuren. Tjonge, dat doet de oudjes goed hoor, zo´n slaapje.

Helemaal verkwikt worden we wakker en besluiten we nog een rondje te gaan fietsen. We maken een rondje langs het IJsselmeer, kijken bootjes en vogels op een bankje, fietsen dan door de polders en het leuke dorp weer terug. Boerderijtjes, koetjes, kalfjes, schapen, leuke tuinen en mooie huizen, wat is Nederland toch een mooi groen landje. Het valt ons op hoeveel aandacht er wordt besteed aan decoratie van huizen, schilderwerk en het hele buitengebeuren. Hoe fijn Spanje ook is, soms is vakantie in Nederland echt zó de moeite waard. En als we dan al likkend aan een lekker softijsje ons weekend evalueren, besluiten we dat het geweldig is dat we nu op de fiets genieten van al dat moois en dat het ook zeker aan dit weekend een extra dimensie heeft gegeven.

´Thuis´ komen ook de jongelui enthousiast terug van hun dagje Enkhuizen. Er worden door Miranda en Albert pizza´s, lasagnes en meer lekkers gehaald bij het Dijkhuis en na het eten ruim ik af, vertrekken Peet en Hendrika naar huis en gaat de rest nog even lekker zwemmen op het park. Als ze om acht uur terug komen, loopt Macy op haar tandvlees van vermoeidheid en besluiten ze ineens dat het toch heerlijk is om in hun eigen bedje te slapen. Wij geven ze geen ongelijk! En zo hadden we vannacht het hele huis voor onszelf. Opruimen, snel ontbijtje, koffie bij McDonalds in Lelystad en om twaalf uur weer terug in ons enigszins permanente vakantiehuis.

Enne … klaar voor de volgende trip! Dit is ons laatste blog voorlopig op deze site, vanaf vrijdag kunnen jullie ons volgen op onze Scandinaviëblog, want dan vertrekken we voor vier volle weken naar het hoge Noorden. Wil je ons volgen? Meld je dan aan: klik hier (rechtsonder op de pagina ´volg´).

Klik op de camera voor alle foto´s van dit geweldige weekend: