Categoriearchief: Gezin

Tegen het einde van het jaar

Zo tegen het einde van het jaar hoor je helemaal in kerstsfeer te genieten van een rijk gevulde , glinsterende boom in huis, rijp op de bomen buiten en de arresleeën in de straat. De werkelijkheid? Een bos bloemen en een moderne piramide in de kamer, de regen die zeikt langs de ramen en een stoet met tractoren op weg naar de Amercentrale met de ME erachter aan. Vrolijk gezicht, dat wel, al is de reden minder leuk.

Lees verder Tegen het einde van het jaar

We bouwen weer!

Tot mijn schrik zie ik dat ik al bijna twee maanden niet geblogd heb! Laat ik maar beginnen met een welgemeend dank-je-wel aan alle lieve reacties op mijn vorige blog. Er zijn een paar projecten uitgekomen waar ik mijn energie en vooral mijn ei af en toe in kwijt kan, al gaat het zeker niet om langdurende of vaste bezigheden. Ik mag in elk geval over de schouder van mijn lieve vriendin Liset meekijken bij een wetenschappelijk onderzoek wat gelinkt is aan mijn DVN-ervaring en het bejaardenhuis in Made weet me te vinden als zij hun nieuwe Spaanse medewerkers in mei verwelkomen en ze daar een stukje ´Spanje-kent- de May-gevoel´ mee willen laten spreken.

Lees verder We bouwen weer!

Winter in Nederland

En lachen! Winter? Nee, het voelt nog echt als herfst; vies, nat en eigenlijk nog helemaal niet koud. Zijn we daarvoor nu naar Nederland gekomen? Nou nee, natuurlijk niet! Als je ons een dag voor vertrek, nu anderhalve week geleden, zag zitten op het terras bij Tipsy Terrace, zou je ons voor gek verklaren. Heerlijke temperatuur, stralende zon, blauwe hemel en buiten eten in je t-shirt. Je kan er alleen maar van dromen als je hier zit.

Lees verder Winter in Nederland

Met Jordy naar de soldaten

We proberen af en toe een opa-omadag te houden met Jordy, omdat we natuurlijk de kleinkinderen toch al niet zo vaak zien als de gemiddelde grootouders. De gezellige etentjes en gezinsweekenden met zijn allen zijn leuk, maar die speciale aandacht, dat vindt hij nog altijd geweldig. In mei ging zusje Macy een dagje mee naar de Beekse Bergen, maar nu was het zijn beurt. Vrijdagmiddag was hij op tijd uit school, het eerste jaar middelbare alweer en haalden wij hem thuis op. Na een kort bezoekje bij neefje Sem gingen we lekker met z’n drietjes uit eten bij Het Witte Huis in Drimmelen.

Opa koos deze keer uit waar we heen gingen en ik ben er nog steeds niet zeker van of het grootste kind niet het meest genoten heeft zaterdag. Ik zag het eerst helemaal niet zo zitten, maar ja, bij deze dag hoort oma ook, dus sjouwde ik erachter aan. Met mijn haakwerkje stiekem in mijn cameratas verstopt, voor het geval ik het echt niet meer zag zitten tussen al het oorlogsgeweld.

Maar eerlijk is eerlijk, het Nationaal Militair Museum in Soesterberg, in deze vorm geopend in 2014,  is zeker de moeite waard. Ik hou namelijk wel van geschiedenis, altijd al een van mijn favoriete vakken geweest op school. En zoals al helemaal vooraan in het museum te lezen was, is Nederland ontstaan door strijd. Strijd tegen de Spanjaarden nog wel, wat het toch een nog emotioneler tintje geeft, zeker met de huidige onrust in ons zo geliefde woonland. En wandelend door het museum, besefte ik dat eigenlijk heel erg veel in ons heden bepaald is door strijd in het verleden.

 

Hoe groot de invloed en bemoeienis van onze krijgsmacht in al zijn onderdelen is, wordt erg duidelijk en dat is zeker niet in negatieve zin! Het museum is prachtig opgezet, met heel veel goed bewaarde voertuigen, vaartuigen, vliegtuigen, maar ook in maquettes, interactieve opstellingen en geschikt voor alle leeftijden. Het viel ons wel op, dat wij heel anders door zo´n museum lopen dan Jordy. Heel handig hebben de makers veel informatie verwerkt in een soort games en daar konden we hem dan ook regelmatig vinden. De jeugd leert blijkbaar interactief, snel, aanschouwelijk en vooral door middel van online spelvormen.

Ik neem jullie even een stukje mee middels een kleine selectie uit bijna 200 foto´s … waarop trouwens goed te zien is hoe geweldig het is om half oktober zulk mooi weer te hebben!

En toen gingen we buiten verder spelen en weer terug naar binnen. De mannen gingen zelfs nog mee racen in een echte tank!

En dan rijden we via een prachtige kleurrijke route over de Veluwe weer naar Doetinchem om de kleine soldaat thuis af te leveren. Wat een geweldig weer dit weekend, Nederland op z’n mooist. Want zondag was het weer feest, we mochten met de nieuwste Zilvermeeuw Z8 mee varen door de Biesbosch ter gelegenheid van het vijftigjarige huwelijk van Bert en Tilly, onze benedenburen. Toppertje!

 

Sem geboren op 4 oktober

 

Het zal de meeste mensen die ons ook op Facebook hebben, niet ontgaan zijn, maar natuurlijk mag het hier niet ontbreken: we hebben een nieuwe kleinzoon.

Op 4 oktober om 15.12 uur is Saskia bevallen van kleine Sem door middel van een keizersnede.

Maandag gingen we vrij onverwacht nog met haar naar de verloskundige, maar we belandden al snel in het ziekenhuis omdat ze het niet helemaal vertrouwde. De gyneacoloog zei na onderzoeken dat ze wel een heel klein guppie in haar buik had. Onverwacht, want alle controles daarvoor waren prima. Het zag er even zorgelijk uit en de arts wilde haar  niet meer naar huis laten gaan en de bevalling een handje helpen. Toen het na anderhalve dag zover was, wilden ze niet het risico nemen dat de weeënstorm teveel zou worden voor de kleine man en werd er razendsnel ingegrepen.

Gelukkig, want het is echt een minimensje, maar wel met alles erop en eraan en goed levendig en attent. We zijn na de geboorte direct naar het ziekenhuis in Tiel gereden en daar kon het grote knuffelen al beginnen. Saskia moest nog bijkomen van alles wat haar overkomen was, Berry was zo groots als een aap en ook opa en oma Arisse waren erg onder de indruk. Ome Peet en tante Hendrika waren er ook als de kippen bij 🙂

Donderdag zijn we met een stapel vers gekocht kleertjes in een heel klein maatje 50 weer naar Tiel gereden. Aan bezoek hadden ze geen gebrek, dus na een tijdje vertrokken wij weer richting Made om bij te komen van een paar enerverende dagen.

Zo klein is heel klein

Gisterenmiddag, dus al twee dagen na de bevalling mochten Saskia en de dappere kleine kerel al naar huis, waar ze vandaag ook bezoek kregen van de kersverse oom Marco en tante Miranda met neef en nicht. Als straks Esmee en Andy ook geweest zijn, over drie weekjes voor een lang weekend hier, dan is Sem volledig in de familie opgenomen 🙂 Hij heeft onze harten in elk geval al veroverd!