Categoriearchief: Gezondheid

Ons nieuwe normaal

Het is me toch wat met dat ´nieuwe normaal´ of zoals ze hier zeggen ´la nueva normalidad´. Velen zijn het er niet mee eens, met name met die 1,5 meter, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik het wel een fijn gevoel vind om voorlopig wat afstand te houden, zeker van onbekenden. De beelden van lijkkisten opgestapeld op een ijsbaan in Madrid staan me nog vers op het netvlies en als ik zie hoe ook jongere mensen nog maanden moeten revalideren na deze ziekte, geloof ik niet dat het allemaal al zo veilig is. Ik zie nu veel protesten voorbij komen en kan niet nalaten me af te vragen of mensen nu echt zo´n moeite hebben zich aan te passen, om te schakelen, te bedenken dat het misschien allemaal geen onzin is en complotten zijn. Maar blijkbaar ben je tegenwoordig gek als je vertrouwen hebt in de overheid, in het beleid en in de regels. Nou, dan ben ik maar gek. Ik heb mijn leven al een aantal keren radicaal om moeten gooien en ben daar voor mijn gevoel altijd goed uitgekomen, flexibel zijn is voor jezelf ook prettig.

Lees verder Ons nieuwe normaal

Corona in Spanje

Wat een toestand, hè? Het houdt iedereen in zijn greep, het is er, we moeten er mee dealen en niemand weet hoe het verder gaat of moet. Wat ergens ver weg in China begon, overspoelt de wereld en we krijgen er allemaal mee te maken. Voor ons begon het toch wel tijdens onze vakantie, we waren net een week weg toen we hoorden van de eerste patiënten in Nederland en in Spanje. Blijkbaar allebei meegekomen uit Italië. Je kan je dan nog niet voorstellen hoe het er drie weken later voor staat. Maar vooruit, dat hoef ik hier allemaal niet uit te leggen, dat weet inmiddels iedereen wel, al schijnen er nog steeds mensen te zijn die het echt niet snappen of willen begrijpen.

Lees verder Corona in Spanje

Hobbeldebobbel, au!

klasgenoten
Na 33 jaar kletsen we gewoon verder

 

Ik hobbel van de bank naar mijn stoel en ben blij als ik ´s avonds naar bed mag. Zo, dat is eruit. Waren we vooraf vooral bang dat Albert veel last van de Nederlandse winterkou zou krijgen, nou ben ik het die in de lappenmand zit. Ik ben niet ziek hoor, maar ik loop nu al een week te tobben met lage rugpijn, eigenlijk heb ik alle verschijnselen die bij spit horen. Niet voor het eerst, maar meestal is het er wel sneller uit. Ik heb het gevoel dat het nu wat beter gaat, maar ik heb vooral geprobeerd te blijven bewegen en niet steeds in dezelfde houding te gaan zitten. We zijn een avondje uit eten geweest met Jan, Jan, Anita en Annie en hebben bij de familie van der Mee de finesses van hun Amerikareis uitgewerkt, maar veel verder zijn we de deur niet uitgeweest. O ja, paar boodschappen gedaan. Saai he?

 

IMG_0688.jpg

 

Het is sowieso een hele rustige Nederlandtrip deze keer. Geen heftige feesten, geen vakantie-in-de-vakantie, maar gewoon ´thuis´ in het tweede huis. We hebben regelmatig visite, hebben met alle kinderen lekker kunnen bijpraten en doen verder niet zo veel bijzonders. In huis zijn de laatste klusjes gedaan nu ook de werkkast is voorzien van mooie nieuwe planken en de wasmachine en droger staan gestapeld.

Met Berry en Saskia hebben we een vakantie in Spanje gepland, zij komen al over een paar weken en tijdens de fiëstas in augustus heb ik waarschijnlijk maar liefst twee van mijn neef(je)s over de vloer. Danny, de jongste van de jongste zus van mijn vader, komt met zijn  mooie Armeense vriendin Hemo en haar zoontje Michael en ook Jack, de oudste van de oudste broer van mijn moeder, met zijn Ina. Mooi vind ik dat, als enig kind toch familie hebben die graag komt. Ben ik blij mee!

Zo langzamerhand staan de neusjes weer richting Spanje. Wat moet er nog mee, wat kunnen we hier nog regelen, wat willen we nog ondernemen? Zo staat er voor donderdag een afspraak op Schiphol, waar we onze nieuwe DigiD gaan aanvragen, want die kan je niet zomaar per post krijgen als je niet in Nederland staat ingeschreven. En we moeten toch eigenlijk ook een mooie grote boerenkiel of ander carnavalspakske, want waarschijnlijk kijken we hier nog naar de grote optocht die langs ons raam trekt, om direct daarna naar Spanje terug te keren. En broodbakmixen, want de eerste voorraad van de Jumbo hebben we al geplunderd. Er kwamen echt mensen bij de Jumbo aan ons vragen waarom we aan het hamsteren waren. Zeker bang om in te sneeuwen?

Met mijn oude vriendinnetjes en klasgenootjes Liset, Ingrid en Marianne ben ik bezig om een schoolreünie te gaan organiseren die op 17 september moet gaan plaatsvinden. We hebben bijna iedereen opgespoord en het is geweldig om te zien hoe enthousiast zowel klasgenoten als docenten uit die tijd reageren. We praten wel over VWO6, jaargang 1983, al 33 jaar geleden. Daar gaan we echt wat moois van maken!

En stiekem tellen we natuurlijk al af … nog 2 maanden en 2 weken, zegt mijn teller en dan gaan we naar de USA!!

Gezondheidszorg in Spanje

Mammografie

Ooit, toen we hier pas woonden, heb ik eens een blog geschreven over hoe de gezondheidszorg hier in Spanje geregeld is. Toen hadden we op de site ook nog een hoofdstukje gewijd aan resident worden, een huis kopen, je auto invoeren en dat soort andere zaken die spelen als je net gaat emigreren. Een tijdje geleden hebben we dat hoofdstuk heel bewust van de site gehaald. Sommige mensen kregen daadwerkelijk het idee dat we beroepsmatig advies hierin gaven, anderen waren beledigd als we niet even een half dagje mee wilden om dingen te regelen en weer anderen tikten ons op de vingers omdat er inmiddels wat dingen veranderd waren. Dus: ze hebben allemaal gelijk, het is niet onze taak om informatie te geven over dingen waar we geen verstand van hebben en bovendien schieten we er zelf eigenlijk ook niks mee op.

Ik vergeet hiermee de laatste groep, die me wel aan het hart gaat. De mensen die plezier hebben in ons blog en oprecht geïnteresseerd zijn in hoe dat nou gaat hier in Spanje. Wel of geen emigratieplannen of gewoon omdat ze het wel leuk vinden om te horen. Want Spanje kent een ander systeem dan Nederland en zelfs hier levert dat nog weleens verwarring op. In Spanje bestaat de Seguridad Social, vergelijkbaar met het oude Nederlandse ziekenfonds. Iedereen die in Spanje werkt of gewerkt heeft, een pensioen heeft of een andere vorm van uitkering, kan hierin worden opgenomen. Zelfstandigen dragen hun premie direct af, werknemers via hun loon. De verzekering geldt niet alleen voor ziektekosten, maar ook voor arbeidsongeschiktheid en pensioen. Inwonende gezinsleden zijn meeverzekerd.

Wie hier werkt of een eigen bedrijf heeft en ingeschreven staat als resident, draagt premie af zoals de Spanjaarden en bouwt ook rechten op. Wij dus niet, want wij zijn wel ingeschreven, maar werken hier niet. Onze zorg is geregeld via het Zorginstituut Nederland. Wij hebben ons daar aangemeld als verdragsgerechtigde, zij zorgen voor de inhouding van onze ziektekostenpremie op de uitkering van Albert (WAO/UWV) en op basis daarvan hebben wij recht op zorg in Spanje én op alles wat in Nederland onder het basispakket valt. Mochten we dus kiezen voor een bepaalde behandeling in Nederland, dan mag dat, we kunnen dan terecht bij Zilveren Kruis die voor het Zorginstituut de uitvoering van zorg voor verdragsgerechtigden in handen heeft. Het Zorginstituut heeft ons vorige week ook weer netjes onze EHIC-kaarten gestuurd, die we kunnen gebruiken voor zorg in de rest van Europa.

Naast de Seguridad Social kent Spanje nog veel particuliere ziektekostenverzekeringen. Net als Nederland voor de afschaffing van het ziekenfonds in 2006. Maar toch anders, want toen moest je je particulier verzekeren als je boven de inkomensgrens uitkwam of als zelfstandige. Ik weet nog dat wij als jonge boeren een godsvermogen aan premie betaalden elke maand, toevallig toen ook al bij Zilveren Kruis. En zo hoog was ons inkomen niet, maar daar werd toen niet naar gekeken hoor. Het algemene idee was dat je particulier verzekerd was als je rijk was, maar die zelfstandigen waren een vergeten groep!

Maar terug naar de particuliere verzekeringen in Spanje: die zijn er dus voor hen die óf geen recht op zorg hebben via de Seguridad Social óf die meer willen dan de Seguridad Social biedt. Een voorbeeld zijn Nederlanders die zonder pensioen of WAO hier komen rentenieren en dus niet als verdragsgerechtigde in de Seguridad Social kunnen. Of mensen die wel in de Seguridad Social kunnen, maar graag gebruik maken van de vele privéklinieken die hier zijn. Want dat is nog een onderscheid: een ziekenhuis is hier van de staat, dus van de Seguridad Social of het is een privaat ziekenhuis. En daar was ik dus vanmorgen.

Wij hebben geen particuliere verzekering, omdat we tot op heden prima tevreden zijn met de Seguridad Social én omdat particuliere verzekeringen bestaande aandoeningen en daaruit voortvloeiende problemen uitsluiten en wij met onze diabetes en Alberts OPS dus nog allicht de Sjaak zullen zijn. Bovendien zijn particuliere verzekeraars kunstenaars in het weigeren van óf bepaalde behandelingen óf de keuze van behandelaar of ziekenhuis. De voordelen van de privéklinieken zijn er zeker: er zijn korte wachtlijsten, ze zijn vaak superdeluxe en je wordt er aardig in de watten gelegd. Maar als je verzekeraar bij alles ´nee´ zegt, heb je daar niet veel aan. Natuurlijk mag je wel gewoon komen als je zelf de rekening betaalt. Zo heeft Albert vorig jaar een keer een volledig hartonderzoek laten doen, omdat zijn normale OPS-klachten best eens hartproblemen kunnen verdoezelen.

Gisteren kreeg ik de oproep voor het bevolkingsonderzoek naar borstkanker van de Seguridad Social. Mijn moeder heeft twee keer borstkanker gehad, mijn oma had het en nog een paar tantes, dus ik val zeker in de risicogroep. Albert (en mijn moeder destijds ook) dringt allang aan op een mammografie, maar deze struisvogel steekt liever de kop in het zand. Wel had ik hem beloofd zeker te gaan als ik voor het eerst de oproep zou krijgen. En laat die dus voor 11 december zijn, terwijl wij een paar dagen eerder naar Nederland willen. In de rest van de gemeente is het tot de 15e, maar ja, dat is nog verder weg. En wil ik elders en dan in spanning naar Nederland vertrekken? Nee dus … Dus deed ik gisteren online een verzoekje bij het IMED Elche om te vragen wat een mammografie bij hen kost en of ik daar terecht kon. Ik werd al snel gebeld: ik kon gisterenavond al komen, maar mocht ook vandaag en voor 83 euro was ik klaar. Geweldig toch? En nog mooier: de uitslag was direct online in te zien, compleet met de foto´s en een geschreven verslag van de arts. Geen spoor van enge dingen te zien! Ik werd er trouwens wel op gewezen dat ze dit alleen mogen doen als er een verwijzing van een arts ligt, maar de oproep voor het bevolkingsonderzoek wordt als zodanig geaccepteerd.

Ik ben blij dat ik geweest ben, maar zie nog steeds geen reden om particulier bij te verzekeren hoor, want met de zorg vanuit de Seguridad Social is niets mis! Wat we wel apart hebben moeten verzekeren en dat was nog een heel uitzoekwerk zijn de ziektekosten die gemaakt worden buiten Europa. Voor Australië waren we bij een of andere vage Engelse club, achteraf blij dat er niets gebeurd is. Dus voor Amerika komend jaar zijn we verder gaan zoeken en terecht gekomen een Nederlandse tussenpersoon die in samenwerking met een Spaanse verzekeraar een polis heeft ontwikkeld voor buitenlandse residenten in Spanje. Want wij hebben ´recht op zorg´, maar geen basisverzekering, niet hier, niet in Nederland en elke normale reisverzekering eist een onderliggende basisverzekering (dat verandert in 2017 trouwens ook in Nederland). Ook tandartskosten zijn hier niet inbegrepen, maar ook daar zijn weer polissen voor. Wij hebben pas onze hele renovatie gehad en hebben het gewoon zelf betaald, vielen niet achterover van de rekening en lopen er weer netjes bij.

Hier ikkus maar weer eens

Afvallen

Hallo lieve lezers van deze wereldberoemde blog over het wel en wee van die twee uut Spanje.

Vandaag na een hele lange tijd hang ik weer eens aan de knoppen om jullie even te berichten over magnesium.

Kenne gullie et verhaaltje van de spons??

Ja, dan ken je deze blog gewoon sluiten of de moeite nemen om eens effekens wat meer te lezen.

Nee, dan ga ik eens op mijn gemakske zo in het heerlijke najaarzonnetje proberen wat op internet te zetten. Voor wie mij kent in levende lijve, weet op voorhand dat ikkus wat extra groot ben uitgevallen. Door geboorte stress en opgepropte zenuwe is mijn lichaam gewicht wat meer dan van de gebruikelijke aardkloot bewoner. Volgens de statistieken van meneer de Hond is het lichaamsgewicht van de meeste mensen door de welvaart toe genomen en hebben de wijze neuzen die van eigens slank blijven besloten dat een ieder aan hun beeld moet voldoen. Doe je daar niet aan mee dan volgt er steevast vooroordelen en kan je bijna geen kant meer op.

Zit je op een terrasje in the Netherlands aan een bakkie slappe pleur met een Bosche Bol dan ben je het haasje. Kijk die bolle daar heeft het aan zijn eigenste te danken dat hij dicht groeit en ik zal hem eens een afkeurende blik geven van mijnes mening. Daar zit ik dan, de hele dag geen koolhydraatje tot mij genomen of te wel alles uitgespaard om voor deze ene keer vandaag uit de band te springen met een bosche bol en dan wordt ik neer gesabeld door U. Jawel U heeft een mening over een bol lichaam en vindt dat ik net als U in een sportpakje moet hupsen over ´s herenswegen.

Lieve U, door een stom toeval of te wel op het verkeerde moment op de de verkeerde plaats ben ikkus in aanraking gekomen met een chemische stof die de werking van mijn lichaam verandert heeft. Normaal gezien denkt U die vent kan een berg verzetten en heb ik eens wat zwaars te versjouwen vraag ik het aan de bolle. Tja dan haak ik af met traantjes in de oogies want dit lichaam kan het niet meer.

Door mijn grote lees overgewicht, kreeg ik van mama natuur de suikerziekte, waarmee ik door de verschillende curssusen aardig mee kan leven totdat ik insuline afhankelijk werd en mij moest melden bij de internist. Deze vrouwelijk dokter is om door een ringetje te halen zo slank. Ze vertelde dat ikkus wat aan mijn kilootjes moest doen. Ik most ze kwijt raken, maar ja mijn kilootjes hebben van nature een tomtom waardoor ze altijd weer terugkeren op dezelfde plaats als waar ikkus ze afgestoten had. En zij maar mauwen, Albertje gij mot meer sporten en minder eten zodat gij afvalt…

Lieve U, ook vele landgenoten begonnen me ongevraagd van adviezen te geven om de kilootjes in Spanje weg te doen. Ge mot geen koolhydraten meer eten…..geen melk meer drinken en zelfs wakker dier vertelde me dat ikkus vlees most laten staan. Vooral bakke slaai werden mijnes maaltijd en zelfs een wekelijkse spuit om eetlust te verminderen stond op mijn menu.

Elke dag weer wat minder zo maandenlang en de kilootjes vlogen er af, wel 10 kilo achter elkaar en ikkus werd steeds hangeriger zo erg zelfs dat ik uit mijnes bed net de bank haalde om weer te rusten. Geen zin meer om wat te doen en als ik zin had dan werkte mijnes lichaam averechts, liep met veel meer pijn en erger nog de oxicontinnetjes vlogen mijn buikje weer in. De oxicontinnetjes, je weet wel van die pillen met een spoor van morfine helpen mijn niet op de goede weg, 10 mg werd 20 mg en nog overheerste de pijn. Lusteloosheid voerde hoogtijdagen en ikkus was Albertje niet meer.

Ikkus was een spons geworden, je weet wel zo´n ding dat zich zelf vol zuigt met vloeistof alleen ikkus was de uitgeknepen versie. Elke dag werd het erger en verloor ikkus meer energie totdat er geen druppel vocht meer uit het sponsje kwam. Kreeg Frau te lezen ergens bij één van haar vele internetcontacten dat door verandering van levensstijl de mensheid een tekort kan krijgen van magnesium. Vroeger zat het in bv melk maar door een ander soort bemesting met vooral kunstmest is en daar zit geen magnesium in zodat je daarmee het tekort niet invutl. Ook in groente zit steeds minder terwijl ikkus steeds meer roofbouw pleeg op mijnes lichaam door de verschillende die-eten, er zou juist extra magnesium in mot komme.

Om dit lange verhaal kort te maken hebben wij het volgende gedaan: wij voegen nu doormiddel van pilletjes de magnesium voorraad aan en doormiddel van spray op de pijnlijke plekken ben ikkus weer aan het veranderen geslagen. Voel me stukken beter, eet geen oxicontinnetjes meer en de pijn is dragelijker geworden. Heb weer zin om wat te doen, slaap beter en het eten smaakt ook heerlijk terwijl ik aan mijn die-eet blijf. Zelfs mijnes Mootje heeft er baat bij en loopt huppelend naar de winkels in het dorp en weer terug. Haares humeur is stukken beter en ze lacht weer op het juiste moment.

Spaans

Kortom ikkus mot jullie eerlijk vertelle dat door dat suplement magnesium ons leven echt is veranderd .  Heb jezelf nou ook het gevoel dat je een uitgeknepe spons bent geworden probeer het dan ook eens baat het niet dan schaad het ook niet, laat ikkus dan maar schrijven. O,ja gullie gaan het gewoon gebruike op eigenste risico, want net als Uw veroordeling over mijnes of erger nog onses eetgewoonte als we eens een bosche bol tot ons nemen ……………..Het is ons eigenste lichaampje waar we het ingooien.

Noot: U is natuurlijk U als je ook tot degene behoort die regelmatig mensen beoordeelt op eetgewoonte.

Zo mochten gullie nog vragen hebbe stuur ze gerust effekens op

garoetjes van Albertje Kritiek Himself vanaf ons zonnige balkonnetje in Spain