Van paarden, files en Franse boeren

Het waren toch enerverende dagen zo in de afgelopen week. Na een vrij rustige periode in Spanje, met erg heet weer, waardoor we veel binnen hebben gezeten en het huis en de casita met loeiende airco aan werden gepoetst, volgde er nog een gezellig laatste weekend.

Zaterdagavond sloten we een tijdperk af. Niet leuk, want hoe vertrouwd en gezellig is het de afgelopen 3 jaar geweest om op zondag bij Flip en Klaasje lekker aan de zelfgemaakte frietjes te gaan, met een vertrouwde Nederlandse snack, een lekker koel drankje en veel gezelligheid? Het was een begrip en we brachten menig uurtje door bij hun oergezellige Bed & Breakfast in de heerlijke tuin onder de bomen. We herinneren ons de loungeavonden, de high-teas en natuurlijk een van de hoogtepunten: de fantastische patatavond met onze eigen gasten in 2013, in de week van ons feest voor de 12,5-jarige bruiloft. De hele B&B vol met onze gasten en met alle anderen op naar de patat. Weergaloos gezellig! Cueva La Solana blijft, met nieuwe eigenaren en zij willen de snack doorzetten. We wensen Guido en Inge heel veel succes en hopen dat het net zo leuk blijft als voorheen, met Carola nog steeds in de bediening. Maar toch … Flip, Klaasje en Tijn, wat zullen we jullie missen. Dikke kus en zoals we Tijn hebben beloofd: we gaan lekker samen eten in Nederland in december.

Het frietkot van Flip en Klaasje
Het frietkot van Flip en Klaasje
Flip, Klaasje en Tijn op ons feest in 2013
Flip, Klaasje en Tijn op ons feest in 2013

Na een kort nachtje konden we zondag bijkomen, voor we tegen de avond weer vertrokken voor het volgende feest bij Cees en Gerda in La Romana. Een zwoele avond, een prima verzorgde barbecue, lekkere meezingmuziek en goed gezelschap en voor je het weet is het weer laat natuurlijk. Maar de moeite waard!

Maandag hard gewerkt, want natuurlijk moet de koelkast schoon, de kussens van het terras, de tuin nog even nagelopen, het huis gestoft en gezogen en de badkamers nog even met de natte lap. Brood bakken voor een lekkere hap onderweg, de laatste trommels was aan de lijn en weer afhalen in tropische temperaturen in de volle zon. Een mens zou van minder moe worden. Om 9 uur lagen we dan ook op bed, airco aan en snurken. Nou ja, even dan, want voor Spanjaarden is zoiets onvoorstelbaar, dus stonden onze lieve vrienden Jose en Esperanza een half uurtje later voor de poort om afscheid te komen nemen. Uiteindelijk hebben we nog een paar uurtjes doorgeslapen om om twee uur precies in de auto te zitten om in de koelte van de nacht al een flink stuk te kunnen rijden.

Dat beviel geweldig, we stonden strak 6 uur later aan de grens na bij Barcelona nog een ongeluk te hebben vermeden waarachter vast een flinke file is ontstaan. Na een korte koffiestop  stopten we in Frankrijk wat langer voor een picknickje met eigen brood en een lekkere beker melk, voor we via de route dwars door dit immense land rond 2 uur in Leyrat aankwamen voor een bezoek aan de paarden. Liederlijk vervelend was hij, onze ouwe trouwe lieve Janssen. Hij wilde ons eigenlijk niet echt zien, hij heeft een hekel aan warmte en het was dik 34 graden. Tel daar wat vliegen bij en het chagrijn is compleet. Gelukkig kon ik hem nog omkopen met wat wortels, maar de ouderdom blijkt ook te gaan tellen, want hij kreeg ze niet meer helemaal zelf gekauwd. Stukjes breken en dan gaat het nog. Hij is ook alweer 24, de ouwe makker. Whisper wilde vorig jaar niet zo veel van ons weten, maar die herkende me direct deze keer. Oortjes naar voren en kroelen. Wat is hij toch groot en stoer geworden, ons kleine manneke. Vanwege de warmte bleven we niet te lang, want we zagen ook wel dat ze daar druk waren. Gelukkig was mijn vertrouwde toilethok op het pleintje een dorp verder er nog, want we sloegen de thee bij Jane over.

Whisper
Whisper
Janssen
Janssen met de vertrouwde lange tong na lekkere hapjes

Albert dacht dat hij nog wel een paar uur door kon (liefst helemaal naar de May), maar daar stak ik toch een stokje voor. Ik kon na 14 uur niet meer links of rechts draaien met een pijnlijk, doof been en wilde gewoon die auto uit. Dus reden we naar Saint-Amand-Montrond waar we een kamer gereserveerd hadden in het Fast Relaishotel. Goede reviews op Booking.com maar het was wel erg eenvoudig hoor. Spartaans 🙂 Broken Hill was er niks bij. Maar vooruit, eenvoudig maar lekker gegeten, heel goedkoop, bedjes vielen niks tegen en voor de rest weten we dat dit té simpel is om er van te genieten. We sliepen vroeg, ontbeten best goed en stapten om half 8 ´s morgens weer monter in de auto. Dag 1 was zo perfect gelopen, dat we zin hadden in dag 2. De keuze: de toeristische route via Auxerre en Reims naar Brussel of de snelle route via Orleans, Parijs en Lille naar Antwerpen. Vanwege de uitgekiende planning, na de spits in Parijs en voor de spits in Antwerpen, kozen we voor de laatste optie.

Daar hadden we na een half uur al spijt van … we stonden bij Vierzon muurvast in een file en we hadden werkelijk geen idee wat er gaande was. Op Facebook verschenen berichten over actievoerende boeren, maar op de radio en in een berichtje van Erwin bleek het te gaan om een ongeluk. De sfeer was gelaten, iedereen wandelde wat rond buiten de auto, er werd koffie gezet door chauffeurs en ik hoorde zowel op de radio als bij de buurtende mannen met de koffie het woord ´cheval´ voorbij komen. Paard?? We zagen geen hulpdiensten, behalve twee gendarmes op de motor en een zwarte auto met zwaailicht, dus konden het allemaal niet zo plaatsen. Gelukkig was het nog vroeg, dus niet zo warm, het was bewolkt en we hadden volop drinken en eten aan boord. Dat maakte het allemaal wat minder vervelend. Toen we na 3 uur eindelijk mochten gaan rijden, werd duidelijk wat er aan de hand was. Er lag een vrij oud paardenvrachtwagentje compleet aan stukken gereten langs de kant van de weg met veel bloed eromheen. Later lazen we in een krantenartikel dat er geen gewonde mensen waren, maar dat het paard het niet had overleefd.

File bij Vierzon

Het eerste het beste tankstation was ons natuurlijk, voor de plas! Maar wij waren blijkbaar niet de eerste in de file en toen we al twee touringcars zagen leegstromen hebben we nog maar een 40 kilometer geknepen om het op te houden. Beter dan een uur in de rij staan. Maar tjonge, wat een opluchting. Ondertussen ging het om Parijs heen lekker vlot, we namen de langere, maar snellere gevaarlijke stoffenroute over de 104 en zagen toen op de schaarse momenten dat we internet hadden, dat er bij Lille problemen waren met stakende boeren. Op nu.nl stond dat de acties inmiddels waren opgeheven, dus namen we de gok om door te rijden. Dat pakte redelijk goed uit, we hebben een half uurtje vertraging gehad omdat ze de rotzooi nog aan het opruimen waren, maar zagen wel dat er vanuit België de andere kant op enorme files stonden. Wij liepen alleen nog wat vertraging op bij de grens bij Hazeldonk, maar stonden uiteindelijk precies 3 uur  na de geplande aankomsttijd thuis op de May. De schade opgelopen bij het ongeluk konden we dus niet inlopen, maar de files bij Lille en Hazeldonk wel. Niet verkeerd. Zeker niet als je ziet dat vandaag echt heel Midden-Frankrijk dicht zat door de acties, wat hebben we geluk gehad!

Weer rennen naar het toilet, daarna de bus leeggemaakt, het huis lekker open gegooid en even genoten van hoe mooi het ook alweer was. Lekker friet mét lekkers gehaald bij Cafetaria De Schutter, al jaren een begrip op de May, een paar boodschapjes aan de overkant bij de Coop en de koffers uitgepakt. En toen ging het lichtje echt helemaal uit! Vandaag hebben we alleen nog wat meer gehaald bij de Coop en ben ik een prachtige bos bloemen gaan halen bij Kielenstein van de bon die we in mei kregen van Rob en Angelique hiernaast. O ja, en een paar mooie Wolky´s gescoord bij The World of Walking, ik kan niet zonder 🙂

Voor volgende week staat er beduidend meer op de agenda, maar nu moesten we even lekker uitrusten. Home sweet home!

0 reacties op “Van paarden, files en Franse boeren

  1. Heerlijk dat jullie weer een tijdje kunnen genieten van jullie Nederlandse stulpje. En uitrusten is wel nodig na zo’n enerverende rit.

Reacties vinden wij erg leuk!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.