De Mayenèr en de carnavalskrant

IMG_0372Ik ben er de hele middag al zoet mee geweest, met de Mayener, de carnavalskrant van ons dorp. Als kind keek ik er helemaal naar uit, ik was groot fan! Ik ben sowieso altijd een echt leeskind geweest, maar dat mooie dikke blad met al die verhaaltjes in plat Mays en dan met al die grappige plaatjes, dat vond ik geweldig! En eerlijk gezegd vind ik dat dus nog steeds!

Ik heb ´wat´ of ´veel´ met taal. Toen ik stage liep op De Lage Weide, de basisschool hier op de May waar ik vroeger zelf als leerling heen ging, deed ik in groep 7, de klas van Jan Kwaaijtaal (wie kent hem niet op de May?) een project over taalontwikkeling, waarbij streektaal een grote rol speelde. Dialect, je wordt er mee geboren en het Mays is voor mij jarenlang iets geweest uit mijn jeugd, waar ik zelf niet zoveel meer mee had. Maar nu ik weer terug ben, al is het maar part-time, val ik in gesprek met dorpsgenoten toch weer vaak terug in mijn oude dialect. Al hoor ik zelf ook wel dat het niet zo ´plat´ is als dat van veel leeftijdsgenoten hier. Het voelt gewoon lekker vertrouwd.

Carnaval, da´s andere koek! Made heet met carnaval gewoon de May, zoals we het eigenlijk altijd noemen. Geen Oeteldonk, Kruikenzeikersland, Errepelrooiersland of weet ik veel, nee, gewoon de May.  Ik ben in 1989 van de May afgegaan, zoals we dat hier zeggen en heb daarna ook nooit meer echt carnaval gevierd. In 1989, dat laatste jaar, ben ik trouwens ook voor het laatst echt gaan stappen. Met de collega´s van de Rabobank, op maandagmiddag na het werk op kroegentocht. Was toch bijzonder, werken met carnaval op de bank. Toen was er nog echt een snelkas (de geldautomaat bestond net of nog net niet?) en stonden ze op vrijdagavond gewoon tot de hoek van de straat in de rij om geld. Alle balies vol bezet en zelfs op tafeltjes met geldkistjes erop deelden we geld uit. Wij waren alleen ´s ochtends open op maandag en dinsdag, want blijkbaar was er in de rest van het land nog wel een gewoon leven. Ik was van de verzekeringen en Interpolis in Tilburg lag net zo plat als wij, maar bijvoorbeeld Nationale Nederlanden in Den Haag werkte gewoon door. En ja, er moest natuurlijk geld opgenomen kunnen worden. De Raad van Elf kwam worstenbroodjes brengen op de bank, anders kwamen wij om van de honger. En toen kregen we stroomstoring … ik vergeet het nooit meer. Alle kashandelingen moesten handmatig worden ingeboekt en later nog worden verwerkt, maar de grootste zorg was wel of dat kroegen wel bier konden tappen zonder stroom. Gelukkig ging om een uur of twee de stroom weer aan, konden wij als een speer alles inboeken en kon de kroegentocht dan toch beginnen. Mán, wat werd er gezopen, brrr, zo dronken ben ik daarna nooit meer geweest. Het was een goed afscheid, laten we maar zeggen.

DSC04148
Carnavalsoptocht De May 2009

Later, toen ik al getrouwd was, gingen we nog eens een avondje terug, maar het was het net niet he? Met een niet-Brabander carnaval vieren in een dorp waar je niet meer woont, da´s anders. Dat is niet meer de hele avond rondlopen in De Korenbeurs en overal een praatje maken en een pilsje pakken. Niet meer met de borrelbus naar huis (en per ongeluk in Drimmelen uitkomen), maar met een BOB terug naar Gelderland. Het is nooit meer wat geworden.

DSC04216.jpg
Carnavalsoptocht De May 2009 (ons huis linksonder)

Wel ging ik een aantal jaren geleden nog eens met Saskia en Peet naar Made, waar mijn moeder en Frans toen al in dit appartement woonden. Albert was in het buitenland om iemand te helpen en wij gingen naar de optocht. Ik vond net de foto´s nog terug van die dag. Achter de ramen hier een heel rijtje tantes, het huis blauw van de rook en ik op straat met mijn camera. Zo leuk, al die vrolijke muziek, de prachtige wagens, de mooi geschminkte mensen en alle kleurrijke carnavalspakken. Geen kroeg of bier gezien, maar wel bijzonder genoten. Dat willen we nog weleens en nu carnaval zo dicht bij kerstmis zit, hebben we besloten dat dit wel een mooie gelegenheid is om te blijven.

DSC04413
Carnavalsoptocht De May 2009

Inmiddels hebben al onze kinderen zich al gemeld om te komen kijken, want opa heeft Jordy omgekocht met worstenbrood en eigen gemaakte tomatensoep en zal ook snert maken voor de liefhebbers. We maken er dus een gezellige laatste middag in Nederland van, terwijl de optocht langs ons huis trekt en er wellicht toch nog wel een pilsje gepakt zal worden aan de overkant bij ´t Hof of ´t Trefpunt. Vier dagen feesten trekken we echt niet meer, maar even snuffelen aan carnaval, dat gaan we dus dit jaar zeker doen. En dan, terug naar Spanje, naar de zon en alles wat daar weer gezellig is!

0 gedachten over “De Mayenèr en de carnavalskrant

Reacties vinden wij erg leuk!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.