Eten met de Spaanse familia

DSC00495
Rondje tafel: Agustin (Sjakie), Noelia, Paquita, Paula, Esperanza, Cristian, Jose, Elisabeth, Sergio, Martín, Salvador, Jose Manuel, Susana

Hola, ¡buenas tardes! Jawel, we zijn alweer twee weken in Spanje en inmiddels alweer helemaal gewend. Het had even wat voeten in aarde om weg te komen in Madrid, maar we weten nu dat de Spaanse wegenwacht snel, vriendelijk en bekwaam is. Altijd handig om te weten dat we dat lidmaatschap niet voor niets hebben. Onze thuiskomst was erg prettig, vriend Jose had gezorgd dat onze tuin en hele buitenboel er spik en span uitzag, heerlijk. In huis was het eigenlijk niet eens stoffig, op de badkamers na, maar daar hadden ook de ramen open gestaan (met wel natuurlijk de rolluikjes dicht). Het kost mij vooral altijd wat moeite om na zo´n lange tijd weer mijn weg te vinden in de keuken, raar hè? Ik was mijn borden even kwijt en loop de eerste dagen een beetje als een kip zonder kop rond. Gelukkig is daar nu niks meer van te merken.

Want wat hebben we samen weer heerlijk ouderwets gesneden, gehakt, geroerd, gekneed, gebakken, gebraden en vooral ook veel afgewassen dit weekend. Als dank voor de bewaking van ons huis en gewoon omdat ze zo vaak er voor ons zijn, hebben we vandaag onze Spaanse familia (zoals ze zelf zeggen) te eten gehad. Elf volwassenen, drie peuters en een baby, het was een heel gezelschap, maar als vanouds gezellig. Een bezoekje aan supermercado Costa Blanca afgelopen maandag was handig, omdat we toch bij onze gestor in El Campello moesten zijn. We konden zo mooi wat dingen op tafel toveren die ze eerder duidelijk erg lekker vonden.

Wat de pot schaftte? Ha, heel on-Spaans hoor. De entrantes werden gedeeld, zoals dat hier wel gewoon is. Noem het maar Hollandse tapas: blokjes jongbelegen kaas, leverworst, Gelderse kookworst en wrapjes met zalm en roomkaas of chorizo. Daarbij schalen met huzarensalade, zelf gebakken Nederlands brood (wit, bruin, meergranen) en de inmiddels ingeburgerde kruidenboter. De ene nieuweling die het niet kende, proefde een heel klein beetje en plamuurde daarna lustig zijn brood ermee vol. De tweede ronde was Albert´s beroemde tomatensoep met balletjes. Kennen ze hier ook niet, wel dat koude spul, maar geen warme rode soep. Gek zijn ze erop, behalve Sjakie, maar die mot niks wat hij niet kent, zeg maar. Als hoofdgerecht Albertje´s kipfilet met ananas en spekblokjes en varkenshaas met gebakken champignons en aardappeltjes. Met veel groenten hoef je hier niet aan te komen, want dat schuiven ze vrolijk opzij meestal. En tot slot de topper van de vorige keer, waar ze allemaal al op hoopten: Monchou-taart uit een glaasje á la Monika. Dat betekent niet met bastognekoek, maar met haverkoekjes van Ikea.

Het was een oergezellige middag, met allerlei praat, diverse alcoholische versnaperingen, bellenblaas voor de kleintjes, een kortdurend Dora-televisie-vermaak inclusief springende papa en veel hulp bij het opruimen. Kortom: we zijn moe, maar zeer voldaan!

0 reacties op “Eten met de Spaanse familia

  1. Wat geweldig weer! Zo goed dat jullie zo ingeburgerd zijn en goed contact met jullie Spaanse buren hebben. Dat is vaak wel anders!

Reacties vinden wij erg leuk!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.