Varen met de Zilvermeeuw

Fotootje

Het werd vandaag een dag met het thema ´van haar roots naar zijn roots´. Oftwel, in Drimmelen op de boot stappen, want ik ben geboren in Made, toen nog officieel de gemeente Made en Drimmelen geheten en Albert is geboren in Schiedam. En we stapten dus vanmorgen rond kwart over negen op de Zilvermeeuw 2 in Drimmelen om via een lange route naar Rotterdam te varen, waar we nog net voor Schiedam linksomkeert maakten.

Er werd een stralend zonnige dag voorspeld, dus we zagen ons al heerlijk bruin worden op het zonnedek, maar dat viel een klein beetje tegen. Geen zon gezien, zeg maar. Beneden werden we met al die andere senioren (dit was absoluut gemiddeld 70+ hoor) verwelkomd met koffie met appeltaart en het onvermijdelijke toefje slagroom. Erg smakelijke appeltaart trouwens, al vond de Truus  naast me dat de taart uit de koeling kwam en dus te koud was. De toon was gezet, naast dat er overal commentaar op was, wist ze ook nog eens alles beter en was ze echt overal op de wereld geweest. Dat was nog enigszins te verdragen, maar dat ze geen deodorant gebruikt, zorgde ervoor dat we toch na de lunch op het bovendek bleven. Vestje aan, windje erbij en genieten van de frisse lucht. Alleen om die reden ga ik dus al niet mee op zo´n bootreis waar je een week verplicht met dezelfde mensen aan tafel zit he?

Voeren we voor de lunch via Werkendam en Hardinxveld en Sliedrecht zeg maar, richting Dordrecht en zo naar Rotterdam en zaten we even op op het achterdek, voor de lunch moesten we toch even terug. Goed soepje, mooi buffetje, maar dezelfde buren, dus wegwezen. Boven was het wel gezellig, met vijf 80-plussers die er zelf smakelijk om konden lachen, bekeken we de havens van Rotterdam, zwaaiden we tevergeefs naar Ingeborg en Erwin in de Doktoren (de eerste keer naar de verkeerde toren, de tweede keer waren ze ook niet thuis) en vonden we het toch een heel eind terugvaren naar Drimmelen. Ik heb als een echte Spaanse señora de boel gesust en gezegd dat het echt niet erg is als de oogjes na het eten een tijdje dichtvallen, bij ons is dat heel gewoon en tenslotte word je ook slaperig van dat gebrom van die motoren. Lollig wel als die kapitein dan ineens door zijn speakers gaat vertellen dat er rechts opgespoten zand ligt vanuit de spaarbekkens in de Biesbosch en daar dus nu heel de industrie van Moerdijk op gebouwd is, maar dat wij links onder de Moerdijkbrug terug gaan. Iedereen weer wakker 🙂

Weet je? Toen we rond zes uur terug waren, besloten we dat het best een relaxt dagje was zo. Lekker rondkijken, beetje luisteren, beetje geinen met deze en gene, fotootjes maken van de omgeving en van elkaar en ondertussen wachten op de zon. En die kwam! Precies toen we Drimmelen weer in zicht hadden, de Amercentrale zagen roken en de Zilvermeeuw weer de haven indraaide, werd het prachtig weer!

Je kan niet alles hebben he? Gelukkig komt er nog heel veel mooi weer aan en hebben we gisteren mooi de bijna 42 graden die Macisvenda aantikte, ontlopen. Minder geluk hadden de Spaanse bezoeksters die zondag na het leuke feest van Ineke en Kees vrijdagavond, ook nog even bij ons langskwamen. Was even heel gezellig! Morgen Amerikaans bezoek van Loek en Gepke!

Veronica, Monica, Maria

2 reacties op “Varen met de Zilvermeeuw

Reacties vinden wij erg leuk!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.