Vanuit het paradijs

Madre Mía, wat een heerlijk plekje is dit! Ergens in een review las ik ‘vier sterren elegantie, op en top gewoon’. En zo is het. Het ontbreekt je hier aan niets, de plek is prachtig, mooi gelegen en er heerst totale rust. Je kan je natje en je droogje pakken of bestellen, zowel op het terras bij het restaurant als op je eigen privé-plekje, maar er is totaal geen opsmuk of ‘kouwe kak’. Iedereen loopt er ook heerlijk in vrijetijdskleding bij en geniet zichtbaar. Hier en daar worden praatjes gemaakt, het is gewoon heel gezellig. We zijn met nog een stel Nederlanders, er zijn Fransen, Denen en Amerikanen en wie weet wat er vandaag nog bij is gekomen.

Onze menukeuze moesten we gisteren voor vier uur doorgeven, ik had dat zaterdag al per WhatsApp gedaan. Ergens in de communicatie naar de keuken was dat misgelopen, want we kregen direct onze hoofdgerechten. Voor mij een prachtig stuk op de huid gebakken zalm, voor Albert een ‘Margret de Canard’, eendenborst. Ik liet weten dat we de bestelde wortelsoep met geitenkaas en gember misten, wat even pijnlijk was, maar werd opgelost door die gewoon ná de hoofdgerechten uit te serveren, met excuus en op kosten van het restaurant. Het smaakte er zeker niet minder om. Albert besloot met een kaasplank en ik had een coulis van chocolade. Vanavond zal ik foto’s maken van het eten!

Na het eten was de pijp snel leeg en doken we in het enorme hemelbed. We waren elkaar gewoon steeds kwijt en dat wil bij ons wat zeggen. Al snel hoorde ik dat Albert met zijn maatje 46 in de hemel hing, dus die hing al snel over de reling boven. Het was totaal niet koud in de kamer, we hebben echt geslapen als roosjes. Na een kop koffie op de kamer schoven we tegen 9 uur aan bij het ontbijt. Prima geregeld! Na wat praatjes met deze en gene en vooral met de enthousiaste eigenaar of bedrijfsleider (aha, we zijn de enige Spaans sprekende gasten vandaag), zijn we op pad gegaan.

Na een paar rondjes door de stad Ronda, besloten we al snel dat al dat beklim en geklauter ons teveel is. Albert heeft lastige, pijnlijke weken achter de rug en nu het beter gaat, willen we dat graag zo houden. Ik ben al helemaal niet voor berggeit in de wieg gelegd.We rijden naar net buiten de stad over een akelig smal weggetje met klinkertjes, maar komen wel waar we willen: het uitzichtpunt Mirador de Hoya de Tajo, waar we foto’s maken van de Puente Nuevo waar Ronda zo bekend van is en waar we net zelf overheen gereden zijn.

Daarna gaan we de natuur in. Ik had een route uitgevogeld die gedeeltelijk door natuurpark Sierra de Grazalema loopt, waar we ons vergapen aan de geweldig mooie rotspartijen. Vanuit het park zetten we koers richting een serie witte dorpjes én een blauw dorp. Jawel!

Over smalle berg routes, langs mooie verkleurende bospartijen en door lieflijke dorpjes, komen we bij …. ‘Waar komen jullie toch vandaan?’ ‘Waar de Smurfenhuisjes staan!’ Je zingt het zo nog mee! De huizen zijn niet meer zo knalblauw als in de film (waarvoor het dorp in 2011 blauw geverfd werd) en op veel foto’s, maar nog steeds is Juzcár hét Smurfendorp en houden ze dat in stand, want het levert aardig wat toerisme op. Ook, vandaag was het er best druk, dus hielden wijn het bij een klein rondje.


We waren eigenlijk ook op zoek naar een winkeltje voor brood, melk en wat beleg voor een picknick, maar dat wilde niet erg lukken. Toen we langs een tankstation met restaurantje kwamen, was de keus snel gemaakt. Dan maar even een warme maaltijd en de nodige plaspauze! Smaakte overigens prima.

Uiteindelijk waren we rond 4 uur terug in het hotel en hebben we tot half zes nog buiten kunnen zitten, met een koel drankje. Om acht uur gaan we eten, dus ik duik zo nog lekker even in mijn boek. Het leven is hier echt heerlijk!

10 reacties op “Vanuit het paradijs”

  1. Wat een prachtige omgeving, van een smurfendorp had ik nog nooit gehoord. Het hotel ziet er inderdaad fantastisch uit, heerlijk om een plek te vinden waar je je zo relaxed voelt.

  2. Wat reizen zo leuk maakt is niet alleen het ontdekken van prachtige plekjes, zoals dit fantastische Hotel Fuente, maar ook de spontane ontmoetingen met medereizigers zoals jullie.
    Groetjes, Karin en Gerard.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.