Winter in Nederland

En lachen! Winter? Nee, het voelt nog echt als herfst; vies, nat en eigenlijk nog helemaal niet koud. Zijn we daarvoor nu naar Nederland gekomen? Nou nee, natuurlijk niet! Als je ons een dag voor vertrek, nu anderhalve week geleden, zag zitten op het terras bij Tipsy Terrace, zou je ons voor gek verklaren. Heerlijke temperatuur, stralende zon, blauwe hemel en buiten eten in je t-shirt. Je kan er alleen maar van dromen als je hier zit.

Maar toch, de avonden zijn koud en donker en ik heb al in zoveel eerdere jaren geschreven dat we de sfeer in december in Nederland gewoon ook leuk vinden. Vorig jaar hebben we overwinterd in Spanje, dit jaar kiezen we weer voor de gezelligheid en warmte in Made, in ons fijne appartement en in de nabijheid van kinderen, familie en vrienden. We hebben voor het eerst in járen vorige week Sinterklaas gevierd. Het was een traditioneel gezellige avond met gourmetten, veel pakjes en een tot rode koontjes gespannen kleuter die niet kon wachten tot Piet de pakjes voor de deur had gezet. In een half uur is dan alle spanning voorbij en kan ze er weer bijna een jaar tegen. Complimenten ook voor grote broer die misschien thuis wel vaak pubert, maar voor ons nog altijd een hartelijke, enthousiaste kleinzoon is, waar we trots op zijn en van genieten!

Vandaag komt het derde kleinkind zijn cadeautjes halen, nog voor zijn verjaardag én voor Sinterklaas en ik zit hier te tikken met grote cadeaus voor mijn neus. Inpakken doe ik ze maar niet, want hij vindt de dozen veel interessanter dan inpakpapier. Sem zit in de fase van bijna lopen en alles interessant vinden, vooral wat niet mag, dus ik ben blij dat de kerstboom nog niet staat hier. Dat gebeurt pas na morgen, want niet alleen wordt dan onze nieuwe airco-installatie hier geplaatst, maar er wordt ook nog een muurtje geschilderd. Met de update van het huis met alle blauw-groenige meubels, valt de taupekleurige muur enigszins uit de toon en dat wordt morgen verholpen met een mooie diep grijs-blauw-groenige tint.

Zo´n eerste week in Nederland vliegt voorbij. In Spanje zijn alle zaken netjes afgehandeld, internist, huisarts voor de medicatie, de kapper, de bandjes van de auto gecontroleerd, het fruit geplukt en de olijven geoogst. Tussendoor zijn we van internetprovider veranderd met het oog op het glasvezelnetwerk wat in ons dorp wordt aangelegd en waar wij als nét buiten de bebouwde kombewoners nog van mogen gaan profiteren. Mijn mobiel is meegegaan en ik moet zeggen dat het omzetten verrassend soepel en snel verlopen is, complimenten aan Conecta-3. 

Er is een berg fruit meegekomen naar Nederland, al is de voorraad natuurlijk niet zo groot dat we het halve dorp of de hele kennissenkring van sinaasappels kunnen voorzien. Een groot deel ervan is al verwerkt in lemon curd, orange curd (gisteren nog!) en sinaasappeljam. Voornamelijk voor eigen gebruik en een beetje voor deze en gene, maar ook hier weer, helaas niet genoeg voor iedereen 🙂 Het is veel werk, maar ook wel heel leuk om te doen, al dat citrusfruit voor langere tijd geschikt maken. Vriend Jan heeft in elk geval afgelopen zaterdag tijdens onze uitgebreide lunch hier al besloten dat het ´verrekte lekker´ spul is allemaal, onze zoetekauw!

Al met al is het de lange nachtelijke rit naar hier zeker waard geweest. Vanwege alle onrusten en onlusten in Frankrijk besloten we in één keer door te knallen, ik reed het grootste deel in Spanje, Albert in Frankrijk en op een paar kleine uitzonderingen na hebben we er weinig van meegekregen en vooral genoten van de gezelligheid samen in de auto. Het Europese roaming en een overschot aan data op de telefoons zorgt ervoor dat we lekker de hele rit Nederlandse radio konden luisteren en vaak luidkeels mee hebben gezongen. We lagen ´s morgens om 5 uur hier in bed en niemand van de buren heeft ons gehoord. Na drie uurtjes slapen waren we weer het mannetje/vrouwtje, al ging ´s avonds wel het lichtje vroeg uit hoor. Geeft niks, we hadden de hele zondag om bij te komen, samen met Peet en Hendrika die trots hun nieuwe auto kwamen laten zien. Past goed in het familieplaatje, donkergrijs met ster op zijn neus.

Kortom: het leven is ook hier goed, al hadden we graag wat meer zon en blauwe lucht meegenomen!

7 reacties op “Winter in Nederland

  1. Leuk, gezellig verhaal weer. Het lijkt me heerlijk om twee huizen te hebben en je elke keer weer te verheugen op de reis, het andere huis en het leven dat daar weer aan vast hangt.
    Fijne dagen gewenst van ons! Liefs van Cor en Ingrid

    1. Precies! Toen wij uit Beesd vertrokken, moest ik er niet aan denken! Maar dat kwam vooral omdat we daar altijd terug kwamen in een hoop werk. Weilanden die er niet uit zagen, groene terrassen en het hele terrein onkruid, in huis rommel van de kinderen. Nu kom ik terug in een opgeruimd huis en de tuin in Spanje wordt gedaan. Het is een enorme luxe.

  2. Een heerlijk verhaal weer Monique en het heeft veel overeenkomsten met dat van Bert en mij. Alleen het fruit wil niet erg aan de bomen komen bij ons. Dit jaar de ene boom 2 en de andere boom 3 sinaasappels. We houden de moed erin. Geen mandarijnen of lychee dit jaar maar daar had de tuinman al voor gewaarschuwd. Hele fijne dagen daar en een goed begin van 2019 die wij ook in Nederland door gaan brengen. Zoals je schrijft, zeker voor de gezelligheid.

  3. Het was een heerlijke lunch zaterdag en wat lekker die sinaasappeljam en lemoncurd!
    inmiddels thuis ook al genoten van een lekkere spaanse sinaasappel en granaatappel.
    Nogmaals bedankt!
    Voor het weer hadden jullie inderdaad beter in Spanje kunnen blijven maar december is altijd wel een gezellige en sfeervolle maand hier; en ja dan moet je kiezen! Vooral ook gezellig om dan in de buurt van kinderen, kleinkinderen en familie te zijn.
    Geniet weer van jullie tijd hier!

  4. Heerlijk wat kun jij toch alles heerlijk verwoorden !!!! Heb je er een aan gedacht om een boek te schrijven over jou leven ???
    Dank je wel voor je mooie verhaal weer XX

    1. Nee! Geen boek over mijn leven, zo interessant is dat niet hoor. Ik vind het gewoon gezellig om af en toe wat op te schrijven, ook als een soort dagboek voor mezelf. Ik kijk heel vaak terug, wanneer of hoe deden we iets ook al weer, dat soort dingen. Ik ben erg gehecht aan mijn blog, maar dat hoeft geen boek te worden.

Laat een reactie achter bij Ingrid Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.