Dongemondmeiden 2019

Bij Bodega Silvano Garcia op zaterdagmorgen tijdens de tour

De titel klopt niet helemaal, maar dekt enigszins de lading. Vorig jaar waren Liset, Ingrid en Marianne hier. Ingrid moest dit jaar verstek laten gaan, maar daarvoor in de plaats bracht Marianne haar man Ad mee. Ook bijna Dongemond, want die twee waren al samen toen wij daar nog op school zaten.

Ze troffen het, op een enkel buitje en een donkere wolk na, was het prachtig weer. Rond de 25 graden, dus prima om overdag wat te doen, al waren niet alle avonden even lekker om tot laat buiten te zitten. De eerste avond lukte dat zeker, ze kwamen pas rond half twaalf (na wat vertraging in Rotterdam) met Albert van het vliegveld en toen we rond één uur naar bed gingen, was het nog heerlijk. Daarna zaten we toch meestal na 8 uur al binnen.

Hieronder een selectie van de foto´s van de dames, die ik schaamteloos van Facebook heb gehaald. Het recht van de gastvrouw, denk ik dan maar 🙂

We begonnen ons lange weekend met de excursie die vorig jaar niet doorging. Van uitstel kwam afstel, Licor 43 kreeg blijkbaar niet genoeg mensen op de been voor een Engelstalige rondleiding. Dit jaar gaf ik aan dat Spaans ook geen probleem was, mits ze me de tijd gaven om te vertalen, maar warempel: er was een flinke groep en we hoorden eigenlijk alleen Nederlands om ons heen. Voor ons is het bijna anderhalf uur rijden naar Cartagena, waar de kleurrijke fabriek van de bekende Licor 43 staat en dus togen we al tijdig naar het zuiden. Mooi de gelegenheid om Ad alvast wat van de omgeving te laten zien.

De rondleiding ging door winkel, ontvangstruimte, museum en fabriek. We mochten geen foto´s maken waar het echt leuk was, maar geloof me, het is zeer de moeite waard. Waar ik het idee had dat 43 pas de laatste jaren op de markt is, blijkt dit al vanaf 1946 te bestaan, maar vooral heel groot te zijn geweest op de locale markt in Spanje en daarbuiten in Zuid-Amerika. Toen de televisiereclame verboden werd, kakte hier de markt in, maar kwam die juist internationaal goed op gang, zodat dat verlies gecompenseerd werd. Nederland is grootafnemer en de likeur wordt daar per hoofd van de bevolking het meest verkocht. Zuiperds!

Na een zeer interessante en gezellige rondleiding was het natuurlijk tijd om te proeven. Onze gids is van Spaans/Duitse afkomst en heeft haar jeugd in Canada doorgebracht, dus sprak perfect Engels, wat hier nog weleens lastiger kan zijn. Ze mixte voor ons een cocktail met veel ijsblokken, limoen, Ginger Ale en natuurlijk 43. Er stonden er al heel veel klaar, maar Albert kreeg het grote glas wat zij als voorbeeld mixte. En daar hij de Bob was, mocht ik het opdrinken. Zeer smakelijk! Wat mij vooral verraste was de Orchata 43. Ik hou niet van het oorspronkelijke drankje van tijgernoten, Orochata wat je hier in de zomermaanden vaak ziet. Mij te zoet. Maar de alcoholische versie vind ik geweldig! De nieuwe smaak Barista was prima, maar dan echt als likeurtje bij de koffie. Uiteindelijk ging ik naar buiten met een fles Orchata mét glas, waarschijnlijk gemaakt voor de Nederlandse markt (zie foto met verpakking).

Na de rondleiding aten we prima bij Club Nautico in Los Alcazares, waar Ad als voorgerecht ongeveer een kilo sardientjes kreeg en daarna nog aan de paella moest. Hilarisch! We besloten de dag met een korte shopsessie en een drankje in La Zenia Boulevard. De dames voorzien van nieuwe jurken, ik van een ketting met oorbellen en Albert van nieuwe klokken voor ons tuinwatersysteem.

Zaterdag maakten we een tour door de bizar mooie natuur van onze eigen Región de Murcia en kwamen we (niet ongepland) terecht in Pinoso bij La Rincón de Pere y Pepa. In dit Bib-Gourmand restaurant kan je heerlijk eten en dat was te merken, ze hingen er met de benen buiten. Blij dat ik gereserveerd had! ´s Avonds was er alleen maar tijd om uit te buiken.

Zondagmorgen naar de markt in Algueña, vlakbij hier, maar voor ons best lang geleden. Onze gasten kochten zich scheel aan fruit, wij aan petjes. En Liset scoorde wederom een jurk. We zorgden dat we op tijd thuis waren, want er moest natuurlijk Formule 1 gekeken worden. Ad en Liset keken mee, soms een beetje met de ogen dicht, maar het is ook vermoeiend hier in de zon en op hoogte. Wij misten geen moment van de jacht van Max op Lewis, die helaas niet helemaal lukte. Maar mán, wat een power laat hij dit jaar zien. Het wordt steeds spannender!

Ik sta rechts aardbeien te kopen. Bruine benen, behalve het bovenste stukje. Elk jaar weer!

We bleven de rest van de dag thuis, lekker de barbecue aan en wat zonnen, lezen en relaxen. Maandagmorgen werd er ingepakt, gewassen, opgeruimd en spullen verzameld om rond 1 uur weer te vertrekken. Dit keer richting Santa Pola, waar Ad nog graag een keer de zee in wilde en wij het genoeg vonden om een terrasje te pikken bij Lizzaran en de buikjes te vullen met pinchos. Onderweg werden duizenden palmbomen bewonderd. Bij Ale Hop scoorden we kleine grabbeltoncadeautjes voor de kinderen die hier regelmatig komen en als uitsmijter aten we nog een heerlijk ijsje, voor we ons gezelschap op Alicante Elche Aeropuerto weer gedag zoenden. Het was weer een waar genoegen, dames en heer!

Reacties vinden wij erg leuk!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.