Langs de Baskische kust

Ken je die mop van Albert die te laat was? Nee, ik ook niet. Want Albert is nooit te laat. Ik ook niet trouwens, we zijn altijd overal eerder te vroeg dan andersom. Dus zit ik nu, om half zes in de morgen, een blog te typen waar ik gisterenavond geen zin meer in had. En geloof me, als ik niet uitkijk, slaat hij ook nog het ontbijt over om alvast toch maar te gaan rijden.

No way, want na zijn bedenkelijke blik gisteren toen de receptioniste hier vroeg of half zeven vroeg genoeg was, durft hij dat nu vast niet meer, omdat ze voor ons speciaal zes uur ervan heeft gemaakt. Het hebben we haast? Welnee, maar het is wel een hele rijdag, van krap 12 uur volgens Google Maps. Maar daar kan van alles bij komen. Tenslotte moet je ook tanken, eten, plassen en je weet nooit onderweg. En het zou prettig zijn als we vanavond thuis de kwalificatie van de Formule 1 konden zien.

Gisteren lieten we met een beetje pijn in ons hart het geweldige huisje van Andrea en Carlos in Cabielles achter. Apartementos Fuente El Güeye, voor wie ook eens wil zien hoe anders en geweldig Spanje kan zijn. Voor dit geld zit je nergens meer en ook de prijzen in de omgeving voor eten en drinken zijn veel lager dan elders in Europa. Ik zeg: aanrader!

Van de rit van drieënhalf uur, maken wij er vrolijk zes met een hapje eten in een chauffeursrestaurant met uitzicht op de Cantabrische zee, elf euro de man, prima dagmenu. We hebben echt bijna geen snelweg gereden en zijn eerst over de AS114 vanaf ons plekje naar de Communidad Cantabrië gereden om vervolgens grotendeels de N634 te volgen richting San Sebastian. Met een grote boog om Santander en Bilbao heen, waar we dan wel gebruik maakten van de grote A8. Maar waar we ook reden was er natuur, natuur en nog eens natuur. Veel groen, veel bergen en geweldige ría´s met mooie stranden en een helblauwe zee. Als het weer hier niet zo anders was dan aan onze kant van Spanje, was dit een geweldige vakantiebestemming, ook voor strandliefhebbers.

We rijden door indrukwekkend chique stadjes, door lieve dorpjes en slingeren langs diepe ravijnen. Uiteindelijk is het half vijf als we inchecken in hotel Atalaia in Irún, net voor de Franse grens. In een mailwisseling eerder deze week was me al duidelijk geworden dat het restaurant ´s avonds hier voortaan gesloten is, wat me bij boeking niet duidelijk was. Het blijkt ook pas vanaf mei zo te zijn. Mooi balen, want dat was één van de redenen om voor dit hotel te kiezen. De andere redenen blijken genoeg om tevreden te zijn. Hele ruime, schone, frisse kamer met mooie badkamer en hoge, grote eenpersoonsbedden tegen elkaar. Wel aan de harde kant, maar ik ben er inmiddels aardig aan gewend.

We doen een siësta en begeven ons dan voor de tweede keer vandaag naar de Mercadona. De eerste had maar twee pakken van onze ´eigen´koffie en de voorraad in Made is op. Dus gingen we er nog zes pakken bij halen, ons pakken ze niet voorlopig niet meer. Daarna de auto door de wasstraat, want die zag er echt niet meer uit en volgetankt voor een prettige 1,15 euro per liter, waar je langs de Franse snelwegen zeker 50 cent meer betaalt. We eten een snelle hap in het winkelcentrum hiernaast het hotel en kijken dan naar de tweede vrije training van de Grand Prix van Canada. Pff, Max, dat was niet geweldig. Kan beter vandaag!

En zo streken we om 10 uur het zeil om dus om kwart over vijf weer vrolijk fluitend op te staan. Snel even kijken of ik nog wat foto´s hierin krijg en dan gaan we ontbijten!

Vandaag even alle foto´s bij elkaar! Haast!

2 reacties op “Langs de Baskische kust

Reacties vinden wij erg leuk!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.