Afkicken van zoveel moois

Oef, het valt vandaag niet mee hoor. Best wel gaar van de lange rijdag van gisteren, al zijn we dat natuurlijk best wel gewend. Maar het is echt wel heel anders of je urenlang op je gemakje in de natuur rondstuurt, camera in de hand, genietend van al het moois om je heen of dat je gewoon uren maakt. Over de Franse snelwegen met om de vier uur of zo even een snelle stop om te plassen, hoofdschuddend de eerste keer de koffie overslaan omdat er een rij van hier tot Tokyo staat. Bij een volgend tankstation krijgt Albert de pomp niet aan de praat en heb ik hetzelfde probleem met de cassière binnen. Tjonge, ik weet dat mijn Frans niet best is, maar als je alleen maar een gebaar kan maken dat de toeter aan de slang in de tank gestopt moet worden, ben je ook niet erg behulpzaam. Dát snappen wij ook nog wel, maar dat er geen brandstof uitkomt … tjonge, wat was ik boos op dat mens wat het vertikte ook maar een woord Spaans of Engels te begrijpen. Gewoon weg gereden zonder te tanken óf te plassen.

Nadat ik ontploft ben in de auto, kakte ik gewoon zo hard in, dat ik pas wakker werd toen Albert bij een ander tankstation besloot dat we het nu echt toch nog eens gingen proberen. En warempel. Gewoon betalen aan de pomp, plassen, koffie met stokbrood kip voor hem en flatbread met brie en ham voor mij. Het kán wel … dus. Uitermate vriendelijke bediening, ook dat nog. Tussendoor hadden we van die kinderzakjes yoghurt en wat droge worstjes, dat was het wel. Het werd dus tijd.

Verder liep het eigenlijk prima, we reden met een grote boog over de N104 langs Parijs en hadden af en toe een bui in de buurt van Lille, maar passeerden zelfs Antwerpen zonder file. Ook geen nare ongelukken of zo gezien onderweg, rustige rit. In precies 12 uur stonden we op de May op de stoep en binnen 10 minuten zaten we bij Lenie op de koffie. Die had het al klaar staan 🙂 Na de koffie haalde Albert lekker frietjes mét snacks bij De Schutter. Een begrip op de May 🙂

Lekker tweede thuis hier toch hoor. Alles doet het gewoon meteen, geen gedoe. Na een bizarre kwalificatie van de F1, waarbij Max dus zijn ronde niet kon afmaken doordat Magnussen een flinke klapper maakte, was de pijp al snel leeg. Het hoognodige gisterenavond opgeruimd en om kwart voor 10 ons bedje in. Heerlijk! Ontspannen geslapen tot een uur of negen vanmorgen en nee, geen doorligplekken! En dan na het ontbijt toch maar aan de slag, want er staat natuurlijk vuile was van onderweg, de laatste was van voor we hier in maart weggingen en een heleboel spullen die toch onderweg weer verzameld zijn of thuis nog ingepakt. Het is altijd even rommelig op dag 1, maar vooruit. We stonden nog vanochtend bij de Jumbo binnen, de Coop aan de overkant is dicht, zodat we lekkere broodjes en verse vleeswaren hadden voor de lunch. O zalig, rosbief, paté, filet americain, we zijn er weer!

Ik heb vanmiddag nog even de medicijnen voor de komende maand in sorteerbakken gedaan en de site van De Betuwse Kers bijgewerkt, want hun seizoen begint donderdag! En verder? Vanavond race kijken en bijkomen van een drukke, maar fantastische week. We zijn verliefd geworden op Asturias, maar denken dat er ook in Cantabrië en Baskenland nog heel veel te ontdekken valt! Spanje … we komen terug!

3 gedachten over “Afkicken van zoveel moois

  1. Hoi Monique en Albert, Dank voor het meereizen. Ik heb genoten van de verslagen en wat is ons tweede vaderland toch mooi. Met groeten Ton

  2. Heerlijk dat alles goed is gegaan op wat kleine dingen na. Lang geleden heb ik ook die rit gemaakt vanaf Porto langs de kust richting Nederland. Toen waren er ook nog geen snelwegen. Prachtig was het. Heel herkenbaar dat gedoe bij de Franse pompen, gedoe met pasjes en anders geen brandstof. Wij reden ook door naar een pomp waar je gewoon kon betalen. Erg genoten van je reis verhalen en de foto’s. Veel plezier in Holanda.

Reacties vinden wij erg leuk!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.