Boot, bus en benenwagen

OK, de titel lijkt aan te duiden dat onze auto de garage niet uit geweest is, maar dat moeten we even nuanceren. Je komt hier niet ver zonder auto namelijk. We zitten in de buitenwijken van de stad, heerlijk rustig! Maar we moeten wel een stukje rijden om in de haven van El Puerto de Santa Maria te komen, ons doel voor vandaag. Nadat we het huis netjes hebben achtergelaten voor de schoonmakers die vandaag komen, kunnen we op pad.

We zijn rond half elf in de haven, kunnen bijna naast de boot parkeren op een afgesloten parkeerterrein en voor € 2,75 per persoon varen we naar de overkant van de baai naar Cádiz. Het is best een flinke veerboot nog, alleen voor personenvervoer en als we rond elf uur uitvaren is het op het bovendek hutje bij mutje. De sfeer is gezellig, veel Spanjaarden, maar ook andere nationaliteiten en iedereen is duidelijk een dagje uit. Ik kan me zo voorstellen dat op de eerste boten van de dag vooral lokale mensen varen, die dit vervoer net zo makkelijk nemen als de bus naar het werk. Het is een hele snelle en comfortabele manier om in de grote stad te komen, die verder echt alleen via twee grote bruggen te bereiken is. Cádiz is echt een eiland met een heel klein smal strookje verbonden met het vasteland waarover je er dus ook kan komen. En o ja, ik hoor elke Nederlander het uitspreken als Ka-DIES met de klemtoon op -dies. Behalve de Spanjaarden, want het is echt KA-dies, dat accentje op de á geeft aan dat daar de klemtoon ligt.

Enfin, wij dus de boot op, varend door een zeearm waarin de rivier de Guadelete uitmondt in de Atlantische oceaan. Kalmpjes aan, langs allemaal leuke haventjes met kleine bootjes en wat zeilschepen. En dan ineens gaat het gas open als we op open zee zijn, in de baai van Cádiz in de Atlantische oceaan. Heftig schommelen, het was weer even wennen, maar met de wind in de haren ook wel lekker. We deden er een krap half uur over om aan de overkant te komen. De veerboot meert echt direct bij het centrum van de stad aan en we liepen al snel tegen de halte van de Hop On Hop Off bus aan. Zullen we? Tuurlijk gaan we, we blijven dat altijd erg leuk vinden en we hebben het echt al in ontelbaar veel steden in Amerika, Australië en Europa gedaan. Er is ruimte genoeg op de bus, bij halte twee moeten we dan ook over op de volgende, maar ook daar zitten we prima. Onder het afdakje, beschermd tegen de zon en lekker in de wind.

Ik plop mijn eigen oortjes in de luidsprekers en warempel, er wordt ook Nederlands gesproken. Dat is lekker relaxed. Ik luister met één oor en houd het andere vrij voor Albert. Die wordt helemaal mesjokke van die dingen, dus vertel ik het belangrijkste gewoon aan hem. Tussen de verhaaltjes door heb ik muziek, helemaal in tropische sferen met de zee, de palmbomen en een lekker windje. Met 25 graden zitten we hier de hele week al top. Ik denk dat ik de rest van de week de Blue Bayou hoor. Heerlijk! Cádiz bestaat duidelijk uit twee delen, het nieuwe deel buiten de stadsmuren, gebouwd in de vorige eeuw en het oude centrum binnen de stadsmuren.

Het voert te ver om de hele geschiedenis van deze stad hier te beschrijven, maar het is duidelijk dat de stad héél oud is en blijkbaar ook heel belangrijk is geweest in vroegere eeuwen. In het Romeinse Rijk, later bij de Moren als Arabische verovering en als koopvaardijstad en de stad van de ontdekkingsreizigers, waaronder Christoffel Columbus. Al deze invloeden zijn goed zichtbaar in de compacte stad, die rondom aan zee ligt. De bus rijdt helemaal rond, erg mooi om te zien hoe verschillend de delen van de stad zijn. De boulevard in het nieuwe deel helemaal gericht op sport en vermaak, het stadsstrand met chique oude herenhuizen aan de overkant en het drukke deel bij de haven vol met een enorm cruiseschip, de veerboot naar Tenerife en ons kleine bootje en talloze toeristenbussen.

Na deze mooie ronde duiken we te voet de stad in, waar we eerst plas- en drinkpauze houden bij een plaatselijk barretje en dan richting de kathedraal lopen, waar we op een terrasje neerstrijken om te eten. We worden snel geholpen, sneller dan veel mensen om ons heen. We zien mensen gewoon weg gaan, omdat de bediening hen niet ziet of wil zien. Was dat bij ons ook maar gebeurd! Wij bestelden allebei een pizza en die waren zó slecht. Ik heb een beetje op, maar ik had werkelijk geen idee wat ik eigenlijk zat te eten, al had ik een pizza barbacoa besteld. En Albert had een carbonara en je zag iets van ham of spekblokjes, maar ook die at de toch al mini-pizza niet helemaal op. Wat is dat toch altijd in die echte toeristenplekken? Waardeloos eten vaak op die terrasjes, geen wonder dat toeristen vaak moeite hebben met het eten in Spanje. Terwijl de Spaanse keuken echt heel goed is. Zo jammer!

Wij hebben het al snel weer gezien in de grote stad, we zijn gewoon echt geen stadsmensen. We zullen dan ook Sevilla, hoe geweldig het ook moet zijn, niet met een bezoek vereren morgen. De drukte, de niet aflatende herrie, veel muziek op straat, Albert trekt het gewoon niet meer. We sjokken dan ook terug naar de ferry-terminal waar we een half uurtje later weer aan boord gaan. Ik geniet met volle teugen, de wind is gaan liggen en het is heerlijk deinen in het zonnetje. Albert heeft veel pijn ondertussen en is blij als we weer in de auto zitten. En hoewel we al een restaurant voor vanavond hadden uitgekozen, hier vlakbij, zie ik aan hem dat dat gewoon teveel wordt. We stoppen dus bij de eerste de beste supermarkt en ik ga hamburgers, brood en nog wat andere lekkernijen halen om vanavond zelf wat in elkaar te flansen.

En weet je wat? Dat gaan we doen! Note: Al gedaan!

Vandaag weer een diashow met foto´s van de dag!

We hebben onze siësta net gehad en zijn weer aardig bijgetrokken inmiddels. Morgen maar weer een stukje toeren, dat ligt ons beter 🙂

Reacties vinden wij erg leuk!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.