Van buren en vrienden

Dat kan ik nooit allemaal vertellen, zegt Lenie, thuis, aan iedereen. Hoe gezellig het was, hoe mooi het hier is, wat we allemaal gezien hebben. En dat heeft ze ons ongeveer 34 keer verteld. Dus, dacht ik zo, doen wij maar even een blogje. Ondanks dat ze geen computermens is, is er vast wel iemand die het leest en haar de foto´s kan laten zien 🙂

Ze was hier, onze buurvrouw Lenie, uit Made. Ik ken haar al bijna mijn hele leven en ze is als een moeder voor me als we daar zijn. Met haar 80 jaar was ze al heel lang niet meer met het vliegtuig op vakantie geweest en de laatste keer was dat ook in Alicante, waar ze 37 jaar jaar geleden haar man verloor aan een hartinfarct in de Middellandse Zee. De stap om weer deze kant op te komen was dan ook enorm groot, maar ze flikte het! Samen met onze benedenburen Bert en Tilly, die haar steunden om dat dubbele gevoel te overwinnen. Want ze wilde toch ook wel heel graag een keer zien, waarom wij toch altijd weer zo graag naar huis, naar Spanje, gaan en haar in tranen achterlaten. Ze mist ons altijd zo, de lieverd.

Ook Bert en Tilly zijn niet meer de jongsten, Bert tikt de grote 8 ook aan. Wij vonden het dan ook heel bijzonder dat ze op de uitnodiging in gingen om samen hier op bezoek te komen. Maar liefst zes dagen hebben we genoten van elkaars gezelschap, volkomen ontspannen, gezellig en spontaan. Beter een goede buur dan een verre vriend, maar hoe fijn is het als goede buren ook fijne vrienden zijn?

Albert haalde hen vrijdag op in Alicante en thuis stond een lekkere maaltijd voor hen klaar. De volgende dag gingen we samen naar de markt in San Fulgencio, bewolkt, maar droog weer en een indruk van de enorme verwoestende watersnood van enkele weken geleden in dat gebied. We haalden wat spulletjes in de Nederlandse winkel en gingen daarna eten bij ons oude vertrouwde Las Palmeras in Crevillente. Ze maakten kennis met de typische manier van voorgerechten delen en vooral de queso frito (gebakken kaas) viel enorm in de smaak. Er waren teveel voorgerechten dus namen we geen hoofdgerecht, maar stoven we direct door naar de toetjes.

Zondagmorgen vroeg op voor de Formule 1 die teleurstellend verliep doordat LeClerc Max van de baan roste en in de middag na een mooie tour door de natuur en de wijngebieden, naar het toprestaurant El Rincón de Pere i Pepa in Pinoso. We wisselden wat gewaagde gerechtjes van het menú especial in voor wat meer bekende smaken en tot grote verbazing van Bert was dat Spaanse eten gewoon erg lekker! Ze smulden!

Maandag een flinke tour door de Valle de Ricote, waar de río Segura doorheen slingert en zorgt voor prachtige wegen die nergens vlak zijn en waar je het echte oude Spanje nog kan zien: Om te eindigen in de 21e eeuw in het hypermoderne winkelcentrum Nueva Condomina, waar we lekker Amerikaans gingen eten bij Cotton Grill en de dames nog een paar mooie truitjes scoorden. En maar kletsen samen. Niet erg, maar als ze praten, lopen ze niet door 🙂

Dinsdag was weer winkeldag maar dan héél anders: we gingen via de marmerroute naar Agost waar je veel ´oude meuk´ kan shoppen en waar ze hun ogen uitkeken. Daarna bezochten we, in nagedachtenis aan mijn moeder die ook hun buurvrouw was, de kapel van San Pascual in Orito. Dit is de beschermheilige van de koks en de banketbakkers, wat Tilly als bakkersdochter weer erg kon waarderen. We staken er een kaarsje aan om onze overledenen te herdenken, maakten een praatje met de pastoor en offerden een bijdrage aan het onderhoud van deze bedevaartsplaats. We sloten een mooie rit af bij The Tipsy Terrace, waar ze verwonderd waren over het mooie gebouw en het lekkere Engelse eten.

Woensdag deden we het kalm aan, er werd thuis genoten van het lekkere weer, de gezichten kleurden lekker bij en tegen de middag togen we naar ons eigen El Partidor om te gaan eten bij El Fielato. Dat was een schot in de roos. Ze vonden zowel de grot als het eten geweldig en keken hun ogen uit. We dronken koffie/thee in de mooie tuin voor we ons naar ons eigen terras verplaatsen.

En vandaag was het dan weer over. Op naar het vliegveld. Terugkijkend op een week met heerlijk zonnig weer, intense gesprekken, veel plezier en waardevolle herinneringen!

4 reacties op “Van buren en vrienden

  1. Heerlijk, wat een mooi verhaal, wat zullen ze genoten hebben. Queso frito: to die for!
    En ook het grotrestaurant: om nooit te vergeten. Wat een heerlijk stukje bief hebben we daar gehad.
    Super, dat jullie zo’n mooie tijd hebben gehad met jullie buren.

  2. Wat een mooi verslag van een paar heerlijke dagen Monique, met plezier lees ik je altijd en maak het dan net als jullie mee of ik erbij ben. Zo mooi dat jullie dit voor die schatten van buren hebben kunnen doen.

Reacties vinden wij erg leuk!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.