Een beetje terug naar af

Brendon, Cassidy, Peet, Hendrika

November … vroeger zeiden we altijd: ´na Paard en Koets is het over´. Die beurs was altijd in het derde weekend van november en we hielpen vaak mee bij Hans en Janny in de stand en later ook bij Jan en Annie met ons eigen handeltje. Als we dat gehad hadden, sloeg de kou en het vocht van het najaar meestal genadeloos toe bij Albert. Hele dagen met veel pijn, vaak slecht slapen, veel onrust en het sociale leven op een laag pitje. Ik zie mezelf of Peet nog staan met de paarden bij de bijkeuken, want hij kwam dan echt niet eens de deur uit om de stal in te gaan.

En het is weer november, we zijn weer in Nederland en eigenlijk is het weer bijna als vroeger, al probeert hij nog wel in elk geval af en toe de deur uit te komen. Het is ontzettend voorzichtig omspringen met energie en de pijnmedicatie is hard nodig. We proberen wel onze afspraken zoveel mogelijk na te komen, maar soms lukt het gewoon niet. Zo hebben we vanavond een kraambezoek af moeten zeggen. Na vrijdag een heel gezellige avond met Conny en Frans, waar inmiddels mijn schilderen in de winkel hangen (zie: De Witte Schuur & Mo Schildert) en een rustige zaterdag gingen we zondag met Peet en Hendrika naar Amsterdam. Het was zo ontzettend leuk om Cassidy, een van de kleindochters uit de Vlot-family waar we al járen komen, weer te zien. Samen met haar kersverse verloofde, want het huwelijksaanzoek deed Brendon zaterdag in Amsterdam. We aten bij Loetje aan ´t IJ, waar het heel erg lekker en gezellig was, maar ook heel druk. Gevolg: een slapeloze nacht voor Albert en maandag totaal uitgeschakeld.

Vandaag is hij mee maar de Makro geweest, maar dat was het ook wel, meer zit er niet in. Morgen krijgen we Roelof en Roelie uit Drenthe op bezoek, Albert kan dan wel ´s morgens het eten voorbereiden. We blijven lekker thuis, dat gaat het beste. Komend weekend komt Esmee een paar dagen over, even weer alleen bij ons. Natuurlijk ziet ze wel de rest van de familie als we gaan brunchen bij Van der Valk, waar ook Sint en Piet hun opwachting zullen maken. Daarna de laatste race van het jaar kijken, dat wordt afkicken!

Ik hoop dat jullie, vooral degenen die ons nog verwachten de komende weken, begrip hebben voor de situatie. We doen ons best, maar kunnen zeker geen ijzer met handen breken. Wat niet kan, dat kan niet. Ook zal ik niet echt veel alleen ondernemen, want ik laat Albert niet graag achter als hij zo’n pijn heeft. Er komen vast weer betere tijden (als de zon schijnt!).

5 reacties op “Een beetje terug naar af

  1. Ja, even een stapje terug is niets mis mee. Wel heel jammer dat Albert zoveel pijn heeft. Geniet maar van even lekker thuis.Straks gezellig met Esmee. Hier hebben we vandaag een “goede” dag met weinig wind maar ohhh ohhh wat een koude wind hebben we gehad, nog nooit zoveel dagen achter elkaar meegemaakt hier.

  2. Wat is dat toch akelig voor Albert, maar ook voor jou! Begrijpelijk dat jullie ook graag naar Nederland komen maar het jaargetijde zit niet mee! Veel sterkte gewenst en hartelijke groeten, Inge Blankenstein.

Reacties vinden wij erg leuk!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.