Corona in Spanje

Wat een toestand, hè? Het houdt iedereen in zijn greep, het is er, we moeten er mee dealen en niemand weet hoe het verder gaat of moet. Wat ergens ver weg in China begon, overspoelt de wereld en we krijgen er allemaal mee te maken. Voor ons begon het toch wel tijdens onze vakantie, we waren net een week weg toen we hoorden van de eerste patiënten in Nederland en in Spanje. Blijkbaar allebei meegekomen uit Italië. Je kan je dan nog niet voorstellen hoe het er drie weken later voor staat. Maar vooruit, dat hoef ik hier allemaal niet uit te leggen, dat weet inmiddels iedereen wel, al schijnen er nog steeds mensen te zijn die het echt niet snappen of willen begrijpen.

Ik merk dat er nog steeds mensen op onze reisblog komen en ook op ons ´thuis´blog, hier dus, zijn best veel dagelijkse bezoekers. Ik krijg veel privé berichtjes via Facebook en WhatsApp met vragen over hoe het met ons gaat. Dus maar even bijpraten hier.

Ten eerste: geen zieken hier in huis! En daar zijn we heel blij om, want eerlijk gezegd vonden we zeker de laatste week in Amerika niet altijd even prettig. Je ontkomt niet aan mensenmassa’s, zit dicht bij anderen in restaurants, deelt buffetten met volledig onbekenden en je beseft pas in zo’n periode hoe vaak je aan het knopje van de lift of een deurklink zit. Ik liep al snel met handgel in mijn tas en heb nog nooit zoveel gebruik gemaakt van de hotelzeepjes. Ook in de deur van de auto stond een fles sanitizer. Je doet wat je kan doen. Allebei zijn we in de vakantie een paar dagen snotterig geweest, maar het was al snel duidelijk dat Albert echt gewoon een kou had opgelopen en die knapte zienderogen op met flinke medicatie en ik had gewoon echt last van mijn hooikoorts. We gingen allebei weer fit en zonder hoest of snotjes het vliegtuig in.

Dat was ook best wat, zo’n buis met een paar honderd mensen. Op de heenweg kregen we dus letterlijk bijna álle passagiers langs ons heen, want iedereen moest na business class boarden en door het achterste deel van de business class naar zijn plek. Paar honderd man, soms ook nog vuil kijkend naar onze fijne stoelen. Ik heb echt twee weken lang élke dag gekeken of er twee stoelen naast elkaar vrij kwamen in het kleine stuk voorin de BC waar verder niemand komt en yes, dat is gelukt. We vlogen terug op rij 3. Op het vliegveld hebben we geprobeerd afstand van anderen te houden, gegeten in de lounge en precies op het moment dat men ging boarden, kwamen wij bij de gate, dus niet in de rij gestaan. En in het toestel zelf heb ik angstvallig het toilet vermeden waar een oude dames om de tien minuten heen ging (ok, diarree is geen verschijnsel) en verder weinig mensen dichtbij gehad, behalve de stewardess die ons bediende.

Niet geslapen onderweg, dus in Barcelona onze eerste quarantaine gedaan. Gewoon bijna 24 uur in een hotelkamer gezeten, veel geslapen, lunch uit een automaat getrokken, hamburgertje in de bar in de avond. En na een goed ontbijt de auto in en op huis aan. De enige die ik de laatste weken heb aangeraakt buiten Albert om, was Esmee, want die was wel aan een knuffel toe. Ik ook trouwens. Ze heeft het fantastisch gedaan hier, alleen. Veel contact gehad met een aantal van onze lieve Spaanse vrienden, die haar geweldig hebben opgenomen in hun leven en ook boodschappen gedaan met de Engelse buurtjes. Daarnaast nog wat Nederlandse dorpsbewoners waar ze werd uitgenodigd, helemaal top. Maar ook voor haar ging het hele corona spelen, we waren gewoon precies op tijd thuis.

Ook om boodschappen te doen! We zijn op donderdag thuis gekomen en hebben vrijdag als een speer voor zeker twee weken voorraad in huis gehaald, grotendeels bij de Makro, waardoor we weinig last hadden van anderen en ook geen hamstergedrag in de Aldi hoefden te vertonen. Snel toch even daar binnen gegaan voor wat kleine dingen en op huis aan. Op zaterdag zijn we naar Alfaz del Pi gereden, waar Marc van Don Panchito voor ons een grote bestelling kaas had klaargemaakt, allemaal vacuüm verpakt. In de winkel keurig overal handschoenen en voldoende afstand. Nog wat andere lekkere Nederlandse dingen meegenomen en dat was het dan wel. Dezelfde dag gingen hier alle restaurants en bars dicht, net als alle winkels die andere dingen dan voedsel, medicatie, kranten of brandstof verkopen. Maandag ben ik nog naar de apotheek geweest voor insuline, buiten in de regen wachtend op mijn beurt.

De regels zijn streng hoor: alleen in de auto, alleen als je iemand écht niet thuis achter kan laten (gehandicapt, minderjarig, dementerend) mag je iemand meenemen. Collega’s mogen samen naar het werk, maar inmiddels wel met een verklaring van de werkgever én met handschoenen en mondkapje in de auto. Mensen die boodschappen gaan doen worden aangehouden om te vragen waar ze heen gaan en soms worden ze terug gestuurd naar dichterbij gelegen winkels. Ik vraag me af hoe ik dat hier ga doen, want onze dorpswinkels zijn echt mini, daar haal ik geen week boodschappen vandaan. De gok maar wagen en uitleggen waarom je verder weg gaat, smoesje dat je dieetproducten nodig hebt, misschien … We zullen toch een keer verse groenten en fruit moeten hebben, voor de rest zijn we nog aardig bevoorraad.

Buiten de buurman van de geiten en de bijbehorende buuf op afstand, hebben we dus echt al een week niemand meer gezien. Raar hoor. Het gevoel is wisselend. Soms vind ik het heel zwaar om niet te weten wanneer en hoe dit over gaat. Ik maak me zorgen als ik hoor dat Peet koorts heeft, dat Hendrika zich niet lekker voelt, zie hoe druk Marco en Miranda het hebben met thuis werken én de kinderen thuis en heb het vooral te doen met Saskia. Ze is nu 33 weken zwanger en beseft dat er een grote kans is, dat wij niet bij haar in de buurt zullen zijn als het kindje komt. Een eenzame bevalling, alleen Berry mee in het ziekenhuis, echt moeilijk voor haar. We praten erover, maar veel meer kunnen we nu niet doen. Als we in Nederland zouden zijn, bleven dezelfde regels gelden en het risico voor Albert in de brandhaard van corona, hartje Brabant, vinden we veel te riskant.

Op andere momenten besef ik hoe goed we het hebben. We zijn in elk geval nu nog gezond, als we onze gewone kwalen niet meetellen, we hebben een heerlijk ruim huis op een fijne plek en kunnen de tuin in als het eens beter weer gaat worden. Albert kookt elke dag een heerlijke maaltijd, hij besteedt er zo mogelijk nog meer aandacht aan dan anders en we zitten niet in de kou. Ik heb voor het eerst in tijden weer een schilderij op de ezel staan, bijna af en ik heb helemaal geen pijn meer in mijn arm. Dat zat me al vanaf september dwars. Eigenlijk hebben we het heel erg goed! Gisteren kregen we het vreselijke nieuws dat mijn oud-klasgenoot Guido is overleden, niet aan corona hoor, maar toch. Je beseft dan weer dat er veel ergere dingen zijn dan binnen zitten, in onzekerheid.

En elke dag zijn we weer blij dat we precies op tijd weg waren uit de USA, want daar gaat het ook helemaal fout … voorlopig geen Amerikareis voor Marco en Miranda, dat is wel een domper na alle voorbereidingen. Maar zo zijn er velen! Wij hebben echt geluk gehad met de prachtige reis die we toch hebben kunnen maken. We houden moed en wensen iedereen heel veel sterkte in deze moeilijke tijd!

11 reacties op “Corona in Spanje

    1. Hey Monique

      Fijn om weer een stukje te lezen, ik ervaar het net als jou de ene dag blij met alles wat we hebben, mooi weer, nog gezond maar een andere dag komen al die nare berichten extra binnen .
      Maar belangrijk is dat we er zo positief mogelijk in blijven staan want zelfs nu zijn er lichtjes .

      Take care

  1. Zo fijn dat jullie op tijd terug waren. Wel heel streng bij jullie. Zou hier ook moeten. Als je ziet hoe hier de mensen nog de hort op gaan en bij elkaar klitten!
    Wij hebben donderdag nog voor ruim een week boodschappen gedaan. Ga nu maar online bestellen en wat kleiner spul kunnen de kinderen wellicht aanrijken. Eef vond in de schuur nog 2 verpakte mondkapjes. Hebben we voor het geval dat, in elk geval wat!
    Groetjes, Inge

  2. Fijn dat het goed gaat met jullie!
    Inderdaad op het nippertje terug in Spanje maar wel een fantastische reis gemaakt!
    Fijn dat Esmee nou bij jullie is en knap dat ze die weken alleen zo goed is doorgekomen!
    Sneu voor Marco & Miranda dat hun reis niet door kan gaan, maar je zou er maar zitten en niet terug kunnen!
    Spannende tijd voor Saskia en Berrie, jammer dat jullie er niet bij kunnen zijn als jullie kleinkindje komt!

    Wat zitten we in een nare en angstige tijd; wij zitten hier in één van de meest besmette gebieden en er zijn al mensen die we kennen overleden of in het ziekenhuis!

    We blijven zoveel mogelijk thuis/binnen en proberen gezond te bllijven!

    Ook voor jullie veel gezondheid, op dit moment het enige wat telt!

  3. Fijn dat jullie terug zijn. En indd brabant is de brandhaard van nl. De makro en sligro zijn nu voor iedereen geopend omdat de winkels het niet bevoorraad krijgen en hun geen afname vanuit de horeca hebben. Van der valk hotel uden is een kraamhotel geworden zodat er nu geen bevallingen in bernhoven gedaan hoeven te worden. Aan 1 kant vind ik het wel gezellig zo thuis want nu worden er veel spelletjes met de kids gedaan om de corona ellende even niet te horen. Voor youri is het erg lastig ivm zijn autisme en is zijn dagritme kwijt. Myrthe begint komende week weer op school ivm voorbereiding eindexamen. De school is dan alleen geopend voor hun en er zijn strenge maatregelen getroffen. Dit gaat nog een tijd duren ben ik bang…heb ook het idee dat als de corona voorbij is iedereen toch in eigen land op vakantie zal gaan moeten. En dit jaar de grensen dicht zullen blijven.

  4. Hoi Monique en Albert,
    Ik vroeg me al een poosje af hoe het met jullie was, dus je blog maar even opgezocht. Jeetje, ik wist niet dat jullie in de VS waren. Net op tijd terug, pfieuw! En wat fijn dat jullie nu in Spanje zijn, met een lekkere grote tuin om je heen, het mooie uitzicht op de bergen. Een vriend van ons zat vast in Vietnam, maar is na veel gestress en gedoe gisteren terug gekomen. Gelukkig hoefden jullie dat niet mee te maken.
    Gelukkig neemt vrijwel iedereen in m’n omgeving de situatie serieus. Maar we hebben ook een stel vrienden (die gaan al heel lang terug) die erop reageren alsof het virus een soort hoax is. Ze sturen plaatjes rond met cijfers van het aantal doden van een gewone griep jaarlijks, tweets van Trump hierover. Wat moeten we daarmee?
    Met ons gaat alles goed! Ik werkte al twee weken langer thuis (vanwege medicatie waardoor ik een groter risico loop) en het bevalt me niet slecht. Ik krijg veel meer werk verzet, alhoewel het werk nu wat op begint te drogen.
    Veel sterkte aan jullie en blijf gezond!!
    Groetjes, Ilana

    1. Fijn van je te horen! Tja, iedereen kent wel van die mensen die het echt niet willen begrijpen. Compleet met complottheorieën. Maar zelfs grote leider Geert gaat vandaag oproepen niet naar het strand te gaan en als hij het zegt! Sarcasme weer uit. Stay safe!

  5. Zo moeilijk om de kinderen ver weg te hebben en dan vooral als er “iets” gaande is zoals een zwangerschap of in de zorg werken. Ik besef ook heel erg hoe goed we het hebben in vergelijking met anderen. Het is een zeer onzekere tijd maar Rick werkt nog en we hebben ook heel wat ruimte in en rond het huis. Heel veel sterkte!

  6. Wat fijn dat het goed gaat met jullie. Hier in Montfoort is gisteren de eerste Corona geval ontdekt door. Vind het allemaal heel spannend. Met de jongens van de Schans hebben we een regeling getroffen. Dat moet goed gaan komen met ze. Lieverd bedankt voor je blog. Zo blijven we een beetje op de hoogte. Pas goed op jullie zelf. Liefs lil

Reacties vinden wij erg leuk!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.