Kweet Niet

Niet schrikken en je knoppekast uitzetten dit is geen virus maar gewoon een Albertje Kretiek Himself. Tja gewoonlijk schrijf ik mijnes verhaaltjes in onze vakanties maar nu motte gullie er maar aan gelove ha ha.

Sommige mensen vragen ons wel eens via de kanalen hoe staat het leven erbij in Spanje. Gewoon goed zal ikkus maar schrijven want we beleven niks nada noppes. We zitten gevangen op ons eigenste plotje en de meeste dagen binnen achter de tralies. Zo voelt het wel hoor met die rejas voor de ramen. En dan is het ook op de meeste dagen pleurisweer zodat je wel binnen mot hangen op de bank. Het leven met twee vrouwen in huis gaat niet alle dagen van een leiedakkie hoor het omgaan met het Boze Oog of te wel Bep of Mo is zwaar. Normaal gesproken wippe we regelmatig naar de supermarkt om ons knauwsel aan te vullen. Tijdens de heen of terugreis een restaurant binnen om onze buikies te verwennen. Dat staat stil en geeft je geen apart gevoel van binnen.

De belofte aan elkaar om minimaal 1 keer per week wat leukst te doen staat al vijf weken stil. Met enigste uitje is het vuil wegbrengen en doorrijden naar de brievenbus om te kijken of er mensen aan ons denken. Meestal een afschrift van de bank en daaraan beleef je ook geen plezier. Gelukkig komen we niet om van de honger want ze brengen gelukkig knauwsel thuis. Ikkus heb me opgeworpen als de kok van dienst zodat mijn billetjes ook eens van de bank af komen. Zo nu en dan probeer ikkus een een nieuw verzonnen recept en kijk de Frau en dochter aan of het smaakt. Vorige week een pan goulash gemaakt en ikkus smulde ervan en de twee aten mee. Dus een gedeelte in de vriezer en van de week weer op tafel gepleurd. De bekkies stonde op onweer maar ze knauwde mee. Van de overgebleven drab heb ikkus goulashsoep gemaakt, lekker voor mijn eigeste.

Het grootste probleem is voor mij altijd en weer het samenwonen zo met zijn tweetjes lukt het aardig maar nu dochter er bij is vliegt Albertje wel eens de verkeerde kant op. Ondanks mijnes inzet knal ikkus weleens de verkeerde woorden eruit en voor degene die mijes kenne gebeurt dat dagelijks. Ikkus ben geen makkelijk figuur en door de kløte pijn loop ikkus ook wel eens te mauwe. Zo de eerlijkheid duurt het langst laat ikkus maar schrijven. Leven met iemand die leeft in een andere wereld met ander opvattingen Autisme genoemd is niet altijd hendig. Door mijnes kwakkelde ideeën en aannames zijn we soms net als botsautootjes. Ha ha maar voor de rest hoor je me niet klagen.

Alhoewel het is kløte dat we niet naar Nederland kunnen nu er een dochter op springen staat om opa en oma weer een lief kleinkindje te bezorgen. Het gevaar dat we die biervirus verspreide is erg groot. Ikkus is bang door mijnes longproblemen en een kapot zenuwstelsel rond de longen en een fors overgewicht. Sterk zijn die mensen die alles wegwuife en rond loope met het idee ons overkomt niets, steekt mij behoorlijk. En eerlijk is eerlijk die paashazen komen er vaak nog goed mee weg rarara. Soms denk ikkus dat wij te benauwd zijn over het leven en gewoontes. Neeme deze lockdown voor lief en hoope dat we er goed van af komen. Wij laten niemand toe op ons erf en hopen zo de virus buiten te houden. Gelukkig bestaat er FaceTime en internet …..supersnel fibra zodat we de kleinkinderen kunnen zien en horen. Gisteren tijdens de siësta belde Saskia over het ziekenhuisplan terwijl Sem aan een ijsje zat te likken. Tich keer Opa roepen om zijnes ijsco te laten zien en terwijl oma met mama ouwehoert, jat hij haar ijsje ook nog. Marco en Miranda laten regelmatig zien hoe het hun vergaat terwijl Macy laat zien wat ze voor school maakt en Jordy op de bank hangt net als zijnes opa.. Onze Piet en zijnes Hendrika laten zien op beeld wat en hoe ze bezig zijn in hun nieuwe huis. Kortom zelfs op afstand genieten we mee en verlicht onze pijn om niet af te reizen naar Holland.

Lieve mensen ikkus ga eens stoppen, voor de mensen de nog nooit van mijnes schrijfsel hebbe genoote de schrijffouten zijn normaal hahah. Laat gerust eens weten hoe gullie deze dagen beleven want reacties zijn altijd welkom. Deze keer is er geen prijs te verloten en voor degene die mij niet kenne lees gerust de blogs van onze laatste reis eens door gullie hebbe toch tijd zat.

Groetjes van Albertje Kretiek Himself en frau en dochter uit een zwaar beveiligde inrichting in Spanje.

4 reacties op “Kweet Niet

  1. Het is me toch wat he…maar Jullie zijn kanjers hoor. We moeten het allemaal zelf doen he…en bent wat je zegt. Diegene die er kak an hebbe vliegen overal tussendoor..sch*tvolk

  2. He Albert en zijn meiden. Hier zelfde laken en pak. Zoveel mogelijk thuis blijven, met dit verschil dat we kunnen switchen naar ons 2e huis op het water. Dat geeft even een ander uitzicht, gelukkig is het in Nederland mooi weer. Dus we klagen niet, alleen dat gemis van, in ons geval, de kleinzoon is verschrikkelijk. Hou vol, en laten we hopen dat er gauw een geneesmiddel/antvirus is.

Reacties vinden wij erg leuk!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.