Bijna weer naar Spanje

Bijna weer naar Spanje

Vanavond gaan we uit eten met Peet en Hendrika, om hun nieuwe tuin te bekijken en voorlopig weer afscheid te namen. Het kind trakteert, kleine kindjes worden ook in dat opzicht gelukkig groot 🙂 We gaan er weer vandoor, naar huis, naar de zon (nee, we mochten hier ook niet mopperen!), naar ons grote huis en de fijne tuin. Maar ook naar verplichte mondkapjes buiten de deur en een veel strenger corona-beleid dan hier. Ik weet niet hoe ik daar precies in moet staan. Ook daar lopen de cijfers op, met name ook door feestende groepen, jong en minder jong, mensen die het niet kunnen laten om elkaar aan te raken en waarvoor ´social distancing´ blijkbaar heel lastig is. Wij hebben hier geprobeerd het zoveel mogelijk in stand te houden, ook als we met vrienden of familie samen waren. Je kan ook liefde geven en ontvangen zonder elkaar aan te raken, is mijn idee. In Spanje gaan we daar dan ook zeker mee door, alle complottheorieën gaan aan mij voorbij en de overheid, door velen zo fel aangevallen doet in mijn ogen gewoon wat nodig is. Alleen samen kunnen we corona verslaan en wie daar schijt aan heeft, is mij voorlopig een tijdje kwijt.

Deze week gingen we op pad met Marco, Miranda, Jordy en Macy. Te dicht bij elkaar? Misschien wel, maar zelfs daar blijven knuffels en omhelzingen achterwege, zij staan er gelukkig net zo in als wij. Zij zaten op een vakantiepark, wij gingen die kant op, maar we spraken wel buiten het park af. In Wessum stapten we op de MaasLakei, een schip van Rederij Cascade voor een rondje varen langs Thorn en Maasbracht met een lekkere Bourgondische lunch aan boord. Was prima geregeld! Veel gezien en gehoord onderweg en Macy mocht zelfs een stukje varen in de stuurhut, terwijl Jordy foto´s maakte. Hij heeft de hele vaart onze camera mogen proberen en er zitten prima plaatjes tussen. Na afloop besloten we een stukje te gaan toeren en omdat we al een aantal keren het woord ´outlets´ hadden gehoord, stuurde Albert toch die kant op. Met lood in mijn schoenen hobbelde ik achter de rest aan, want winkelen is al niet mijn ding, maar die outlets waar ik toch niks pas, al helemaal niet. Ik zag metzelf al zitten met een lekkere frap buiten bij Starbucks, maar nee, daar was helemaal geen terrasje. Allemaal verplicht maskers op en op stap dus. Na 20 meter hoor ik Miranda piepen dat ze dit helemaal niet prettig vond. Zoveel mensen, zo weinig afstand … Pfff, gelukkig, nog zo een! Rechtsomkeert naar de auto dus.

Toerend door het Limburgse land vonden we uiteindelijk een leuke speeltuin bij een restaurant Schuttershoeve in Weert. Macy de speeltuin in, zoals altijd binnen de kortste keren met nieuwe vriendinnetjes en wij lekker relaxt aan een drankje met bittergarnituur. Mijn eerste pilsje van dit jaar op, Jordy wist niet wat hij zag! Uiteindelijk zaten we er zo lekker dat we tijdens een fikse regenbui naar binnen verhuisden en meteen maar bleven zitten voor het avondeten. Was echt verrassend goed daar! Van zuurvlees voor Miranda en Albert, via scholfilet in citroenbotersaus voor mij naar saté voor Jordy en Marco en de amper aangeraakte pizza van Macy (want te druk met spelen!), alles prima. Een leuke dag zo met elkaar! Bij Saskia thuis wordt geschilderd, dus daar blijft Albert ver vandaan en voor Esmee ligt hier nog post, maar dat is zo geregeld tegenwoordig.

Over schilderen gesproken …. al ongeveer een jaar weten we dat de Nederlandse overheid een schadevergoeding gaat regelen voor een groep OPS-slachtoffers die nooit erkenning en compensatie hebben ontvangen van de werkgever waar de schade ontstaan is. De uitvoering van de regeling ligt bij het OPS-loket en we hebben heel wat papierhandel moeten aanleveren en ook telefonisch een uitgebreide uitleg gegeven van het gebeurde. Omdat Albert al in een hele vroege fase bij het OPS-team in Enschede terecht kwam (1997) en de eerste was die door een kortdurende, maar heftige blootstelling OPS-verschijnselen kreeg, was de diagnose ´hoogstwaarschijnlijk OPS´. In de loop der jaren is die diagnose door diverse artsen wel herkend en erkend, maar die van het OPS-team geldt. Voor ons was het echt een zorg of die ´hoogstwaarschijnlijk´ in de weg zou staan of dat een nieuwe diagnosestelling alles weer zou moeten oprakelen. Gelukkig was er een eenduidige reactie van het huidige OPS-loket en de medische staf daar: ´duidelijk OPS en recht op vergoeding´. Het geld is leuk meegenomen, de erkenning, na zoveel jaren doet hem enorm veel goed! Dit stuk spanning (stress = pijn!) van de afgelopen maanden is nu helemaal weg genomen, de heup is nog steeds niet in orde, maar gaat langzaam maar zeker vooruit en we hopen nu coronavrij een fijn najaar in Spanje te hebben!

Gisteren en eergisteren stonden vooral in het teken van het huis poetsen, de laatste boodschappen, wat afspraken nog en zojuist heb ik de voorraadkast gesplitst in ´wat kan weg´, ´wat gaat mee´, ´wat gaat niet over de datum´ en ´wat is lekker voor onderweg´. Medicijnen klaargemaakt voor de terugreis, insuline nog even van beneden uit de koeling halen en morgen de koffers met kleding nog inpakken en broodjes halen voor de eerste dag van de reis. We gaan overnachten in Pau in hetzelfde hotel als op weg naar Nederland en hopen nog een keer de mooie col bovenlangs te kunnen nemen. Op tijd op, want we willen maandag de Spaanse les thuis niet missen. Ja, we, want ik heb les, maar Albert luistert met plezier mee en doet af en toe zijn duit in het zakje. Wij zijn er bijna klaar voor!

5 reacties

Henk Geplaatst op12:59 pm - 21 augustus 2020

Hele veilige en gezonde terugreis gewenst. De olijfolie smaakt prima de luxe, toppertje.

Sjouke Geplaatst op2:34 pm - 21 augustus 2020

Goede terug reis

Inge Blankenstein Geplaatst op4:27 pm - 21 augustus 2020

Lieve Monique en Albert als gewoonlijk weer een gezellig blog van jullie. Fijn dat Albert nu zekerheid heeft. Gelukkig hebben jullie de familie ook allemaal kunnen zien.
Begrijpelijk dat jullie ook weer naar huis verlangen.
Een hele goede thuisreis gewenst!
Hartelijke groeten van ons beiden!

Marion van de Sande Geplaatst op6:34 am - 22 augustus 2020

Ach, jullie waren in mijn stad Weert en hebben gegeten in Altweerterheide, wat bij Weert hoort. Bij de Schuttershoeve eten wij ook af en toe, een vriend van onze zoon helpt er in de bediening in weekends en vakantie. En op het terras heb ik uren door gebracht terwijl onze kinderen in de speeltuin speelden.

Goede reis terug!

    Monique Tijmes Geplaatst op6:52 am - 22 augustus 2020

    Leuke plek daar hoor!

Reacties vinden wij erg leuk!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Translate »
%d bloggers liken dit: